3 listopada 2026 / Informacja prasowa

Sukces transplantacji to nie koniec leczenia. Jak rozpoznać cGvHD po transplantacji?

Allogeniczne przeszczepienie komórek krwiotwórczych (allo-HCT) stanowi szansę na wyleczenie pacjentów z chorobami hematologicznymi, jednak dla wielu chorych nie oznacza końca terapii. Jednym z najistotniejszych i długoterminowych powikłań procedury jest przewlekła choroba przeszczep przeciw gospodarzowi (cGvHD), rozwijająca się u 40-60% biorców. Schorzenie to wymaga wieloletniego, niekiedy wielospecjalistycznego monitorowania oraz wdrożenia kolejnych linii leczenia.

Sukces transplantacji to nie koniec leczenia. Jak rozpoznać cGvHD po transplantacji?

Dodaj nas do listy preferowanych źródeł w Google, aby nasze materiały częściej pojawiały się w Twoich wynikach wyszukiwania.

Google Dodaj w Google

Nie bagatelizuj późnych symptomów

Pierwsze 100 dni po transplantacji to okres najbardziej rygorystycznej obserwacji, jednak rozwój cGvHD może nastąpić również wiele miesięcy lub lat później. Choroba może przyjmować różne formy i atakować wiele narządów, dlatego niepokój powinny wzbudzić następujące dolegliwości: 

  • zmiany skórne (w tym bardzo uciążliwe twardzinowe zajęcie skóry i powięzi) oraz uporczywa suchość oczu i jamy ustnej;
  • sztywność i bóle mięśni oraz stawów;
  • przewlekły kaszel, duszności i problemy z przewodem pokarmowym, które są uznawane za czynniki szczególnie pogarszające rokowania pacjenta;
  • dolegliwości w obrębie narządów płciowych, takie jak ból, stan zapalny, zrosty i bliznowacenie (ze względu na intymny charakter, chorzy często unikają zgłaszania tych objawów lekarzowi, co opóźnia pomoc). 

Dalsze kroki i wielospecjalistyczna opieka

Wystąpienie jakichkolwiek nowych lub utrzymujących się objawów wymaga pilnego kontaktu ze specjalistą. Leczenie cGvHD bywa długotrwałe i opiera się na immunosupresji, a u około 70% pacjentów niezbędne jest wdrożenie drugiej linii terapii (połowa z nich wymaga jeszcze kolejnych). Złożoność tego powikłania sprawia, że chory może wymagać konsultacji u wielu ekspertów, w tym dermatologa, pulmonologa, okulisty, gastroenterologa oraz wsparcia psychologicznego i rehabilitacyjnego.

Świadomość to podstawa

Dr hab. n. med. Agnieszka Piekarska z Katedry i Kliniki Hematologii, Transplantologii i Terapii Komórkowych GUMed zaznacza, że problem cGvHD pozostaje niedostatecznie obecny w dyskursie medycznym w porównaniu z samą procedurą transplantacji. Eksperci, wspierani stanowiskiem fundacji pacjenckich, postulują konieczność systemowego ustrukturyzowania opieki wielospecjalistycznej nad biorcami allo-HCT, a także potrzebę podnoszenia świadomości na temat późnych powikłań przeszczepienia wśród lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej (POZ). Wdrażanie opieki multidyscyplinarnej (w tym konsultacji pulmonologicznych, dermatologicznych, okulistycznych, gastroenterologicznych czy psychologicznych) pozwala na wcześniejsze wykrycie powikłań i modyfikację ścieżki terapeutycznej pacjenta.

Kompleksowe informacje o tym, jak radzić sobie po zabiegu i gdzie szukać pomocy, zapewnia kampania „Czujni po przeszczepie”, której materiały edukacyjne udostępniono pod adresem perhumanus.pl/gvhd/.

 

Podobne artykuły