Leczenie ma na celu przede wszystkim złagodzić objawy pacjenta, aby poprawić jego jakość życia oraz zapobiec powikłaniom choroby.
Leczenie objawowe
Opiera się na stosowaniu leków przeciwbólowych podczas napadów bólu. Istotne jest także dobre nawodnienie organizmu, gdyż odwodnienie dodatkowo ułatwia sklejanie się krwinek.
Profilaktyka
Najważniejszym elementem profilaktyki jest zabezpieczenie pacjenta przed infekcjami, gdyż zarówno one, jak i ich powikłania są o wiele groźniejsze dla chorego na anemię sierpowatokrwinkową. Zaleca się przede wszystkim szczepienia przeciwko pneumokokom, meningokokom i grypie. W profilaktyce używa się także kwasu foliowego.
W przypadku dzieci stosowana jest także profilaktyczna antybiotykoterapia.
Leczenie krwiopochodne
- Przetaczanie krwi (transfuzje) – pozwalają one na zmniejszenie ilości patologicznych sierpowatych krwinek i hemoglobiny HbS oraz zastąpienie jej zdrowymi krwinkami dawcy. Niezbędne jest ich powtarzanie, gdyż pojedyncza transfuzja nie wyleczy organizmu.
- Zabiegi usuwania chorych krwinek i zastępowania ich zdrowymi (tzw. częściowe transfuzje wymienne).
Leczenie specjalistyczne
- Hydroksymocznik – lek zmniejszający częstość napadów bólu i powikłań, zwiększa produkcję innego rodzaju hemoglobiny niż HbS. Na jego działanie trzeba poczekać ok. 3-6 miesięcy.
- W wybranych przypadkach możliwe jest leczenie przyczynowe poprzez przeszczep komórek krwiotwórczych, który może prowadzić do wyleczenia choroby.
- Terapie genowe – na świecie są aktualnie dostępne dwie terapie genowe, z czego od grudnia 2023 r. jedna jest oficjalnie zarejestrowana w Europie. Tak jak przeszczep komórek krwiotwórczych, pozwala ona na wyleczenie choroby.