FAQ – najczęściej zadawane pytania

Czy anemia sierpowata może minąć z wiekiem lub czy można z niej „wyrosnąć”?

Nie, anemia sierpowatokrwinkowa jest chorobą uwarunkowaną genetycznie, co oznacza, że towarzyszy pacjentowi przez całe życie. Zmiana kształtu krwinek wynika z zapisu w DNA. Objawy mogą mieć różną częstotliwość i nasilenie w różnych okresach życia, jednak sama choroba nie znika. Jedynymi metodami pozwalającymi na całkowite wyleczenie są obecnie specjalistyczne procedury medyczne: przeszczep komórek krwiotwórczych lub nowoczesne terapie genowe.

Czy osoba z anemią sierpowatą może bezpiecznie latać samolotem?

Tak, ale wymaga to wcześniejszej konsultacji z lekarzem i odpowiedniego przygotowania. Na pokładzie samolotów pasażerskich panuje obniżone ciśnienie i mniejsza zawartość tlenu w powietrzu, co u pacjentów z anemią sierpowatą może sprowokować przełom bólowy. Podczas lotu kluczowe jest dbanie o bardzo intensywne nawadnianie organizmu, unikanie stresu oraz unikanie dłuższego bezruchu. 

Dlaczego szczepienia ochronne są tak ważne przy tej chorobie?

U pacjentów z anemią sierpowatą śledziona (narząd odpowiedzialny za filtrowanie krwi i zwalczanie bakterii) ulega stopniowemu uszkodzeniu przez mikrozatory. Bez sprawnie działającej śledziony organizm staje się bezbronny wobec poważnych infekcji bakteryjnych (zwłaszcza pneumokokowych czy meningokokowych), które u zdrowego człowieka kończą się zwykłą infekcją, a u chorego mogą w kilka godzin doprowadzić do zagrażającej życiu sepsy. Szczepienia dosłownie ratują tym pacjentom życie.

Czy z anemią sierpowatą można dożyć starości?

Dzięki ogromnemu postępowi medycyny – w tym powszechnemu stosowaniu hydroksymocznika, regularnym transfuzjom krwi, profilaktyce antybiotykowej oraz wprowadzeniu terapii genowych – długość i jakość życia pacjentów wyraźnie się poprawiła. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu choroba ta była uważana za śmiertelną w okresie dzieciństwa. Dziś większość pacjentów, którzy znajdują się pod stałą i prawidłową opieką hematologiczną, dożywa dojrzałego wieku dorosłego, realizując swoje plany życiowe i zawodowe.

Bibliografia: