Prof. Dominik Dytfeld zwraca uwagę, że pierwsza linia leczenia pozostaje momentem, w którym można osiągnąć największą korzyść terapeutyczną. Obecnie w Polsce dostępne są nowoczesne schematy leczenia, obejmujące terapię Dara-Rd u pacjentów starszych oraz Dara-VTd z autologiczną transplantacją u chorych młodszych. Jednocześnie zarejestrowane zostały już kolejne strategie terapeutyczne oparte na schematach czterolekowych.
Wśród nich ekspert wymienia terapię Dara-Rd z transplantacją autologiczną i leczeniem podtrzymującym Dara-R, zarejestrowaną na podstawie badania PERSEUS, a także terapię Dara-Rd u pacjentów niekwalifikujących się do transplantacji na podstawie badania CEPHEUS.
Jak podkreśla specjalista, rozszerzenie dostępu do tych terapii pozwoliłoby zwiększyć skuteczność leczenia, ograniczyć toksyczność oraz odejść od stosowania talidomidu u pacjentów przeszczepowych. Jednocześnie schematy czterolekowe mogłyby objąć także grupę chorych, którzy nie kwalifikują się do transplantacji, ale nadal mogą odnieść korzyść z bardziej intensywnej terapii.
Terapie anty-BCMA
Drugim ważnym obszarem pozostaje dostęp do terapii skierowanych przeciwko antygenowi BCMA już od drugiej linii leczenia. Jak wskazuje prof. Dytfeld, potrzeba ta wynika z faktu, że wiele stosowanych obecnie terapii wyczerpuje swoje możliwości już w pierwszej linii leczenia.
Ekspert podkreśla jednocześnie, że dostępne dane wskazują na wysoką skuteczność terapii anty-BCMA. Wśród nich znajdują się zarówno terapie CAR-T, jak i schematy oparte na belantamabie.
CAR-T i belantamab
W procesie refundacyjnym znajduje się terapia CAR-T cilta-cel (Carvykti), która, jak zaznacza prof. Dytfeld, należy do najskuteczniejszych terapii przeciwszpiczakowych. Jej istotną cechą jest ograniczony czas leczenia oraz jednorazowy charakter terapii.
Drugą grupę stanowią schematy z wykorzystaniem belantamabu: belantamab z bortezomibem i deksametazonem na podstawie badania DREAMM-7 oraz belantamab z pomalidomidem i deksametazonem na podstawie badania DREAMM-8. Belantamab jest przeciwciałem anty-BCMA skoniugowanym z toksyną komórkową, co wyraźnie zwiększa skuteczność terapii.
Jak zaznacza prof. Dytfeld, dyskusja dotycząca wyboru pomiędzy terapią CAR-T a schematami opartymi na belantamabie nadal trwa i nie ma obecnie jednoznacznej odpowiedzi, która strategia będzie optymalna dla konkretnego pacjenta. Znaczenie mają zarówno stan chorego, możliwość oczekiwania na terapię CAR-T, jak i potrzeba szybkiego wdrożenia leczenia.
Zapraszamy do zapoznania się z całością nagrania!
Materiał powstał w czasie VI Międzynarodowej Konferencji „Hematologia Kliniczna I Doświadczalna”, która odbyła się w dniach 7-10 maja 2026 r. w Lublinie.
