Postęp w leczeniu szpiczaka plazmocytowego w ostatnich latach w dużej mierze wynika z rozwoju terapii ukierunkowanych na antygen BCMA. Jedną z nich jest belantamab mafodotin – przeciwciało sprzężone z toksyną (ADC), które łączy celowane działanie przeciwnowotworowe z aktywacją mechanizmów immunologicznych. Najnowsze wyniki badań, w tym DREAMM-7 i DREAMM-8, sugerują, że jego rola może wykraczać poza późne linie leczenia i obejmować już pierwszy nawrót choroby. Pojawia się więc pytanie o optymalne miejsce tej terapii w algorytmie leczenia oraz o jej relację do innych strategii ukierunkowanych na BCMA, takich jak przeciwciała bispecyficzne czy CAR-T.
Materiał przeznaczony wyłącznie dla pracowników służby zdrowia
Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.
Zaloguj się
Szanowni użytkownicy,
część materiałów udostępnianych na naszym portalu jest przeznaczona
wyłącznie dla lekarzy.
Wynika to z regulacji prawnych, do których musimy się stosować.
Jeśli nie jesteś lekarzem, zachęcamy do korzystania z przygotowanych przez nas materiałów dostępnych w zakładce dla pacjentów.
