Akalabrutynib – nowa generacja inhibitorów BTK
Prof. Iwona Hus wskazuje, że akalabrutynib należy do inhibitorów kinazy Brutona nowej generacji. W przeciwieństwie do starszych terapii, takich jak ibrutynib, nowoczesne inhibitory BTK charakteryzują się korzystniejszym profilem toksyczności, co w populacji pacjentów z przewlekłą białaczką limfocytową ma szczególne znaczenie.
Lek może być stosowany w różnych konfiguracjach terapeutycznych: zarówno w monoterapii ciągłej, jak i w połączeniu z przeciwciałem anty-CD20, obinutuzumabem. Akalabrutynib został również zarejestrowany w leczeniu opornej i nawrotowej przewlekłej białaczki limfocytowej. Wyniki badania AMPLIFY doprowadziły także do rejestracji schematów skojarzonych z wenetoklaksem oraz możliwością dołączenia obinutuzumabu.
Jak zaznacza ekspertka, obecnie w Polsce akalabrutynib dostępny jest w ramach programu lekowego w monoterapii, natomiast środowisko kliniczne oczekuje na refundację terapii skojarzonych.
Badania kliniczne i długoterminowa obserwacja
Jednym z najważniejszych badań dotyczących akalabrutynibu było badanie ELEVATE-RR, w którym bezpośrednio porównano akalabrutynib i ibrutynib u pacjentów z oporną i nawrotową przewlekłą białaczką limfocytową.
Jak podkreśla prof. Hus, uzyskane wyniki wykazały porównywalną skuteczność obu terapii, przy jednocześnie wyraźnie korzystniejszym profilu tolerancji akalabrutynibu. Szczególnie istotne okazało się mniejsze ryzyko migotania przedsionków oraz epizodów nadciśnienia tętniczego.
Wyniki badań ELEVATE-TN oraz ASCEND potwierdziły skuteczność terapii w pierwszej linii leczenia oraz w postaciach opornych i nawrotowych choroby. Długoterminowe obserwacje badania ELEVATE-TN, opublikowane po sześciu latach obserwacji, wskazały na utrzymanie intensywności dawki u 96% pacjentów oraz bardzo niewielki odsetek trwałych redukcji dawki związanych z działaniami niepożądanymi.
Dane Real-World Evidence
Prof. Hus zwraca uwagę również na znaczenie danych pochodzących z Real-World Evidence. Jak podkreśla, populacja pacjentów leczonych na co dzień często różni się od tej uczestniczącej w badaniach klinicznych – są to zwykle osoby starsze, z większą liczbą chorób współistniejących.
Dane RWE potwierdziły korzystny profil toksyczności akalabrutynibu, wskazując nawet na niższą toksyczność kardiologiczną w porównaniu z innym inhibitorem BTK nowej generacji – zanubrutynibem.
Zapraszamy do zapoznania się z całością nagrania!
Materiał powstał w czasie VI Międzynarodowej Konferencji „Hematologia Kliniczna I Doświadczalna”, która odbyła się w dniach 7-10 maja 2026 r. w Lublinie.
