Dwuletnia aktualizacja badania SURPASS-ET
Wśród najważniejszych doniesień dotyczących nadpłytkowości samoistnej znalazła się dwuletnia aktualizacja wyników badania SURPASS-ET. Jak relacjonuje dr Aleksandra Gołos, analiza wykazała znamiennie wyższą skuteczność ropeginterferonu w porównaniu z anagrelidem u pacjentów z nadpłytkowością nietolerujących lub opornych na hydroksykarbamid.
Ekspertka zwraca uwagę, że jest to szczególnie istotna obserwacja, ponieważ dla ropeginterferonu charakterystyczny jest długi czas potrzebny do uzyskania odpowiedzi terapeutycznej.
Przeciwciała anty-CALR i nowe kierunki terapii
Kolejnym szeroko dyskutowanym zagadnieniem była możliwość zastosowania przeciwciał anty-CALR w leczeniu nadpłytkowości. Podczas Kongresu przedstawiono wyniki badań prowadzonych dotychczas na modelach zwierzęcych. Jak podkreśla dr Aleksandra Gołos, uzyskane rezultaty są bardzo obiecujące i wskazują na potencjał dalszego rozwoju tej strategii terapeutycznej.
Mielofibroza w centrum rozwoju nowych badań
Zdaniem ekspertki najwięcej dzieje się obecnie w mielofibrozie, co wynika między innymi ze złożonej patogenezy tej choroby. Wśród rozwijanych terapii znajdują się między innymi inhibitory białek BET oraz inhibitory MDM2, stosowane samodzielnie lub w połączeniu z ruksolitynibem. Badania koncentrują się szczególnie na pacjentach uzyskujących suboptymalną odpowiedź na leczenie ruksolitynibem.
Jak wskazuje ekspertka, obserwowana jest również wyraźna ewolucja w projektowaniu badań klinicznych prowadzonych w mielofibrozie. Ocena skuteczności leczenia nie ogranicza się już wyłącznie do odpowiedzi śledzionowej oraz poprawy objawów. Coraz częściej podejmowane są próby tworzenia złożonych punktów końcowych uwzględniających również odpowiedź molekularną czy redukcję włóknienia szpiku. Pojawiają się także badania, w których pierwszorzędowym punktem końcowym jest całkowite przeżycie.
Według dr Aleksandry Gołos kolejne lata mogą przynieść dalszą ewolucję zarówno w zakresie projektowania badań klinicznych, jak i oceny skuteczności nowych terapii w mielofibrozie. Czy przełoży się to na istotną poprawę rokowania pacjentów z tą najcięższą postacią nowotworów mieloproliferacyjnych? Odpowiedzi na to pytanie mają dostarczyć wyniki trwających obecnie badań.
Zapraszamy do zapoznania się z całością nagrania!
Materiał powstał w czasie Kongresu EHA2026, który odbył się w dniach 11-14 czerwca w Sztokholmie.
