Nowe nadzieje terapeutyczne w mielofibrozie
Podczas jednej z sesji poświęconych nowotworom mieloproliferacyjnym, prezentowanych w trakcie kongresu EHA 2026, dyskutowano o nowych terapiach rozwijanych w mielofibrozie oraz o oczekiwaniach wobec przyszłych strategii leczenia. Jak zaznacza prof. Joanna Góra-Tybor, wśród najbardziej obiecujących leków wymieniano navtemadlin – inhibitor MDM2, który poprzez aktywację białka p53 ma wspierać kontrolę choroby.
Szczególną cechą prowadzonych badań jest sposób zastosowania tej terapii. Navtemadlin włączany jest u pacjentów dopiero w momencie uzyskania suboptymalnej odpowiedzi na ruksolitynib. Rekrutacja do badania nadal trwa, a dotychczasowe wyniki są bardzo obiecujące.
Jakie terapie mogą zmienić leczenie mielofibrozy?
Wśród leków budzących duże zainteresowanie podczas Kongresu wymieniono również pelabresib – inhibitor białek BET oraz selinexor. Duże nadzieje wiązane są także z terapiami wpływającymi na erytropoezę, do których należą luspatercept i elritercept.
Specjalistka zwraca również uwagę na rozwój inhibitorów telomerazy. W badaniach prowadzonych u pacjentów z mielofibrozą oporną na dotychczasowe leczenie jednym z ocenianych punktów końcowych jest przedłużenie przeżycia.
Markery molekularne a ryzyko transformacji do ostrej białaczki
Drugim ważnym zagadnieniem poruszanym podczas Kongresu były markery molekularne mogące pomóc przewidywać transformację nowotworów mieloproliferacyjnych do ostrej białaczki.
Tematyce tej poświęcono sesję edukacyjną dotyczącą identyfikacji pacjentów z nadpłytkowością lub czerwienicą prawdziwą, którzy mogą być szczególnie narażeni na progresję choroby. Poszukiwanie wiarygodnych czynników prognostycznych pozostaje jednym z ważnych kierunków badań w tej grupie schorzeń.
Chłoniaki agresywne – od markerów molekularnych do krążącego DNA
Wśród sesji edukacyjnych uwagę zwróciły również wykłady dotyczące chłoniaków agresywnych.
Pierwszy z nich poświęcono markerom molekularnym chłoniaka grudkowego, które mogą pomóc przewidywać transformację do postaci agresywnej. Kolejna prezentacja dotyczyła krążącego DNA, które, jak wskazuje prof. Góra-Tybor, może w niedalekiej przyszłości stać się standardowym narzędziem oceny pacjentów z chłoniakiem DLBCL.
Zapraszamy do zapoznania się z całością nagrania!
Materiał powstał w czasie Kongresu EHA2026, który odbył się w dniach 11-14 czerwca w Sztokholmie.
