Terapie celowane i leczenie ograniczone czasowo
Postęp w biologii molekularnej CLL umożliwił rozwój terapii celowanych wykorzystujących inhibitory BTK oraz BCL2. Coraz większą rolę odgrywają nowoczesne inhibitory BTK, w tym leki stosowane u pacjentów z opornością na wcześniejsze leczenie.
Jedną z najważniejszych zmian jest odejście od leczenia ciągłego na rzecz terapii ograniczonych czasowo, trwających około 14–15 miesięcy. W leczeniu stosowane są m.in. ibrutynib, wenetoklaks oraz połączenie akalabrutynibu z wenetoklaksem. Jak podkreślono podczas wystąpienia, takie podejście stanowi istotną korzyść dla pacjentów i wpływa na komfort terapii.
Nowe możliwości i nadal istniejące wyzwania
Nowe opcje terapeutyczne dla pacjentów opornych na leczenie obejmują m.in. pirtobrutynib. Wśród przyszłych kierunków rozwoju terapii CLL znajdują się również immunoterapia CAR-T oraz degradatory BTK.
Istotnym wyzwaniem pozostaje transformacja Richtera, która nadal stanowi obszar niezaspokojonych potrzeb medycznych. Choć pewne postępy osiągnięto dzięki inwestycjom w strategie kontroli immunologicznej, potrzeby terapeutyczne w tym obszarze wciąż pozostają wysokie.
Materiał powstał w czasie VI Międzynarodowej Konferencji „Hematologia Kliniczna I Doświadczalna”, która odbyła się w dniach 7-10 maja 2026 r. w Lublinie.
