Dlaczego w GvHD moment podjęcia decyzji terapeutycznej ma tak duże znaczenie i jakie są najczęstsze pułapki zbyt późnej interwencji?
W ostrej postaci GvHD podstawą leczenia pierwszej linii pozostają sterydy, jednak nie u wszystkich pacjentów terapia ta przynosi oczekiwany efekt. W takich sytuacjach istotne jest wczesne rozpoznanie sterydooporności oraz szybkie wdrożenie kolejnej linii leczenia.
Jak wskazuje prof. Tomasz Wróbel, opóźnienie decyzji terapeutycznej może prowadzić do progresji choroby i rozwoju ciężkich powikłań, które negatywnie wpływają na przeżycie po allogenicznej transplantacji szpiku. W badaniach randomizowanych oraz analizach potwierdzono skuteczność ruksolitynibu w kolejnych liniach leczenia: wczesne włączenie tej terapii pozwala ograniczyć nasilenie choroby i zmniejszyć ryzyko powikłań.
Co w przewlekłej GvHD sprawia, że na efekty leczenia trzeba poczekać i dlaczego nie należy zbyt wcześnie przerywać terapii?
Przewlekła postać GvHD ma charakter schorzenia immunologicznego i wykazuje cechy chorób autoimmunologicznych, w związku z tym proces terapeutyczny wymaga czasu, a uzyskanie oczekiwanego efektu nie jest natychmiastowe. Jak podkreśla ekspert, najważniejsze jest długotrwałe i konsekwentne prowadzenie terapii. Zbyt wczesne jej przerwanie może prowadzić do nawrotu objawów oraz nasilenia choroby. Stabilizacja układu immunologicznego wymaga czasu, dlatego decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać przewlekły charakter tego schorzenia.
Materiał powstał w czasie konferencji Hematology Experts Forum, która odbyła się w dniach 30 stycznia - 1 lutego 2026 r. w Warszawie.
Artykuł powstał dzięki współpracy z firmą Novartis.
