Jakość życia i planowanie terapii już od momentu rozpoznania
Współczesne podejście do leczenia przewlekłej białaczki szpikowej obejmuje nie tylko skuteczną kontrolę choroby, ale również świadome planowanie kolejnych etapów terapii. Jak podkreśla prof. dr hab. n. med. Tomasz Sacha, podczas Kongresu zwrócono uwagę na to, że rozważania dotyczące przyszłej próby odstawienia leczenia powinny rozpoczynać się już na etapie rozpoznania.
Planowanie powinno uwzględniać zarówno profil toksyczności stosowanych leków, jak i obecność współistniejących schorzeń pacjenta. Coraz częściej to właśnie jakość życia oraz bezpieczeństwo leczenia stają się ważnymi punktami końcowymi prowadzonych badań klinicznych.
Druga próba odstawienia leczenia – obiecujące wyniki badań
Wiele uwagi poświęcono wynikom badań dotyczącym pacjentów podejmujących kolejną próbę odstawienia inhibitorów kinaz tyrozynowych po wcześniejszym nawrocie molekularnym.
W pierwszym z prezentowanych badań zastosowano ponatynib u pacjentów podejmujących drugą próbę zakończenia terapii. Uzyskano około 70% trwałych remisji wolnych od leczenia, przy bardzo niewielkiej liczbie działań niepożądanych. Szczególną uwagę zwrócono na niską częstość powikłań ze strony układu sercowo-naczyniowego, które należą do najważniejszych obaw związanych z tą grupą leków.
Podobne wyniki przedstawiono w badaniu NAUT, dotyczącym drugiej próby odstawienia inhibitora po wcześniejszym niepowodzeniu i zastosowaniu nilotynibu. Po dwóch latach obserwacji około 68% pacjentów pozostawało w remisji wolnej od leczenia, a działania niepożądane występowały rzadko.
Jak podkreśla ekspert, decyzje dotyczące odstawienia leczenia wymagają szczegółowego omówienia z pacjentem wszystkich potencjalnych korzyści i ryzyk.
Asciminib w pierwszej linii leczenia
Wśród nowych danych istotne miejsce zajęły kolejne wyniki dotyczące asciminibu stosowanego w pierwszej linii leczenia przewlekłej białaczki szpikowej.
Według prezentowanych danych terapia ta utrzymuje bardzo dobrą skuteczność przy korzystnym profilu bezpieczeństwa. Coraz dojrzalsze wyniki, obejmujące już trzy lata obserwacji, potwierdzają mniejszą toksyczność w porównaniu zarówno z inhibitorami drugiej generacji, jak i z imatynibem.
Nowe inhibitory wobec mutacji T315I
Duże zainteresowanie wzbudziły również dwa nowe inhibitory przeznaczone dla pacjentów z opornością związaną z mutacją T315I.
Jednym z nich jest olwerembatynib, który jest już oceniany w Polsce w ramach badania POLARIS-2. Jak informuje prof. Sacha, w przyszłym roku planowane jest także rozpoczęcie rekrutacji do badania POLARIS-1 obejmującego pacjentów z ostrą białaczką limfoblastyczną z chromosomem Philadelphia.
Drugą z prezentowanych cząsteczek był ELVN-001. Terapia ta jest obecnie oceniana w badaniu ENABLE. Oba leki wykazują zdolność przełamywania oporności związanej z mutacją T315I, a jednocześnie charakteryzują się korzystnym profilem tolerancji i obiecującymi wynikami leczenia.
Zapraszamy do zapoznania się z całością nagrania!
Materiał powstał w czasie Kongresu EHA2026, który odbył się w dniach 11-14 czerwca w Sztokholmie.
