Chronadamed - baza leków

Wskazania

Objawowe leczenie choroby zwyrodnieniowej stawów kolanowych u pacjentów, u których występuje ból od umiarkowanego do silnego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Leku nie podawać pacjentom z alergią na skorupiaki, ponieważ jest z nich pozyskiwana jedna z substancji czynnych (glukozamina).

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli (w tym osoby w podeszłym wieku): zalecana dawka to 2 kaps. przyjmowane 3 razy na dobę (1200 mg na dobę siarczanu sodu chondroityny oraz 1590 mg na dobę siarczanu glukozaminy) przez co najmniej 6 miesięcy. Jeśli objawy utrzymują się po 6 miesiącach i nie obserwuje się poprawy, lekarz powinien ponownie ocenić leczenie glukozaminą/chondroityną, a w przypadku braku poprawy należy rozważyć zasadność dalszej terapii. Szczególne grupy pacjentów. Nie zaleca się stosować leku u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności. Nie można przedstawić zaleceń dotyczących dawkowania dla pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby, ponieważ nie przeprowadzono odpowiednich badań. Sposób podania. Kapsułki można przyjmować przed posiłkiem, podczas posiłku lub po jego spożyciu. W przypadku, gdy jakikolwiek inny lek wywołał uprzednio podrażnienie żołądka pacjenta, zaleca się przyjmowanie leku po posiłku. Kapsułki należy połykać w całości bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu. W przypadku trudności z połknięciem kapsułki, jej zawartość należy spożyć z posiłkiem i popić wodą.

Skład

1 kaps. zawiera 200 mg siarczanu sodu chondroityny oraz 264,6 mg siarczanu glukozaminy w postaci siarczanu glukozaminy z chlorkiem sodu (332,4 mg). Preparat zawiera sód.

Działanie

Lek zawiera siarczan sodu chondroityny, polisacharyd z grupy glikozaminoglikanów oraz glukozaminę (w postaci siarczanu glukozaminy), naturalnie występujący aminocukier. Siarczan sodu chondroityny to ważny komponent tkanki chrzęstnej, który wiąże się z białkiem endogennym i tworzy proteoglikany, warunkujące mechaniczne i elastyczne właściwości chrząstki. Działanie terapeutyczne siarczanu sodu chondroityny u pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów opiera się na wielu różnych czynnikach: przeciwzapalnym [wywołanym przez hamowanie interleukiny-1β (IL-1β), metaloproteazy-3 (MMP-3) oraz prostaglandyny E2 (PGE2)]; stymulacji syntezy proteoglikanów i kwasu hialuronowego; oraz hamowaniu enzymów proteolitycznych chrząstki (łącznie z kolagenazą, elastazą, proteoglikanazą, fosfolipazą A2, N-acetylo-glukozaminidazą, itd.); hamowaniu nuklearnej translokacji czynnika jądrowego κB (NF-κB) biorącego udział w przewlekłych procesach zapalnych. Glukozamina to substancja endogenna, część składowa łańcucha polisacharydowego substancji międzykomórkowej chrząstki i glikozaminoglikanów mazi stawowej. W badaniach in vitro i in vivo wykazano, że glukozamina pobudza syntezę glikozaminoglikanów i proteoglikanów przez chondrocyty oraz kwasu hialuronowego przez komórki maziówki. Może hamować syntezę rodników nadtlenkowych i aktywności enzymu lizosomalnego, jak również enzymów rozkładających chrząstki, takich jak kolagenaza i fosfolipaza A2. Ponadto hamuje kilka mediatorów prozapalnych, takich jak tlenek azotu, cyklooksygenaza-2, metaloproteinazy i cytokiny IL-1. Siarczan sodu chondroityny i glukozamina wspierają rozwój nowych chrząstek poprzez stymulację syntezy zarówno kolagenu, jak i proteoglikanów. Działanie to jest synergiczne, kiedy oba leki podawane są jednocześnie. Siarczan chondroityny stanowi 10% wchłoniętej dawki chondroityny siarczanu, a pozostałe 90% wchłoniętej dawki występuje w formie depolimeryzowanych pochodnych o mniejszej masie cząsteczkowej, co jest zgodne z efektem pierwszego przejścia przez wątrobę. Maksymalne stężenie siarczanu 
chondroityny po podaniu doustnym następuje w ciągu około 4 h. 85% siarczanu chondroityny i jego depolimeryzowanych pochodnych wiąże się z licznymi białkami osocza w krwi. Co najmniej 90% podanej dawki siarczanu chondroityny jest metabolizowane przez sulfatazy lizosomalne, a następnie depolimeryzowane przez hialuronidazę, β-glukuronidazę i β-N-acetyloheksozoaminidazę. Okres półtrwania mieści się w zakresie od 5 do 15 h w zależności od protokołu doświadczalnego. Siarczan chondroityny i jego depolimeryzowane pochodne są wydalane głównie przez nerki. Sole glukozaminy (w tym siarczan glukozaminy) wykorzystano w celach terapeutycznych i uznaje się je za proleki: dochodzi do ich całkowitego rozpuszczenia w żołądku, gdzie są przekształcane w wolne zasady glukozaminy i są łatwo dostępne do wchłonięcia w jelicie cienkim. Po podaniu doustnym około 90% podanego siarczanu glukozaminy zostaje wchłonięte w przewodzie pokarmowym. Wolna glukozamina ¹⁴C szybko znika z osocza, a jednocześnie radioaktywność węglowa pojawia się w globulinach osocza, w wątrobie i nerkach oraz w tkankach stawowych, gdzie stężenia są większe niż we krwi. Około 5% glukozaminy jest wydalane w moczu podczas 48 h następujących po doustnym podaniu. Większość glukozaminy podanej doustnie jest metabolizowana w tkankach i wydalana przez oddychanie w postaci dwutlenku węgla (CO₂).

Interakcje

U szczurów, którym podawano siarczan chondroityny w dawkach znacznie większych niż zalecane (50 mg/kg mc. na dobę, co odpowiada dawce 4000 mg na dobę u ludzi), zaobserwowano słabe działanie przeciwzakrzepowe. Należy to wziąć pod uwagę podczas jednoczesnego stosowania z lekami przeciwzakrzepowymi (warfaryna, kwas acetylosalicylowy, dipirydamol, klopidogrel, ditazol, trifusal i tyklopidyna). Pomimo tego w trakcie stosowania zalecanej dawki siarczanu chondroityny nie zaobserwowano działania przeciwzakrzepowego ani w badaniach klinicznych, ani w trakcie nadzoru nad bezpieczeństwem farmakologicznym. Dane dotyczące możliwych interakcji leków z glukozaminą są ograniczone, ale notowano zwiększanie się wartości parametru INR podczas stosowania jej z doustnymi antagonistami witaminy K. Z tego względu pacjentów leczonych doustnymi antagonistami witaminy K należy ściśle kontrolować podczas rozpoczynania oraz kończenia leczenia glukozaminą. Glukozamina może zwiększyć absorpcję i stężenie tetracykliny w osoczu oraz obniżyć absorpcję penicyliny i chloramfenikolu.

Środki ostrożności

U pacjentów z nietolerancją glukozy przed rozpoczęciem leczenia i okresowo podczas leczenia zalecane jest kontrolowanie stężenia glukozy we krwi oraz gdy jest to potrzebne, zapotrzebowania na insulinę. Niewydolność serca i (lub) nerek. Bardzo rzadko u pacjentów, których leczono siarczanem chondroityny, może wystąpić obrzęk i (lub) zatrzymywanie płynów. Wynika to z działania osmotycznego siarczanu chondroityny. Substancje pomocnicze. Lek zawiera 44,30 mg sodu w każdej kapsułce, co odpowiada 2,22% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Ciąża i laktacja

Brak danych dotyczących przyjmowania siarczanu chondroityny i glukozaminy podczas ciąży. Badania prowadzone na zwierzętach nie są wystarczające do oceny wpływu na ciążę i (lub) rozwój embrionalny, płodowy lub pourodzeniowy. W związku z tym leku nie zaleca się przyjmować podczas ciąży. Nie wiadomo, czy siarczan chondroityny lub glukozamina przenika do mleka matki. W związku z tym oraz w związku z brakiem danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u noworodków, leku nie zaleca się przyjmować podczas karmienia piersią.

Działania niepożądane

Działania niepożądane, które uważa się za co najmniej prawdopodobnie związane z połączeniem siarczanu sodu chondroityny oraz siarczanu glukozaminy. Często: ból głowy, senność, biegunka, nudności, niestrawność. Rzadko: ból w nadbrzuszu, zaparcia, dyskomfort brzuszny, wzdęcia, rumień, świąd, wysypka, zmęczenie, gorączka. Działania niepożądane zawarte w podsumowaniu charakterystyki produktu leczniczego siarczanu sodu chondroityny. Rzadko: zaburzenia żołądka i jelit, ból górnej części brzucha, mdłości, biegunka, rumień, swędzenie skóry, grudkowate wykwity skórne. Bardzo rzadko: reakcje alergiczne, pokrzywka, egzema, obrzęk. Działania niepożądane zawarte w podsumowaniu charakterystyki produktu leczniczego siarczanu glukozaminy. Często: ból głowy, uczucie zmęczenia, biegunka, zaparcia, nudności, ból brzucha, niestrawność. Niezbyt często: nagłe zaczerwienienie, świąd, wysypka. Częstość nieznana: nieprawidłowa kontrola cukrzycy, hipercholesterolemia, zawroty głowy, astma/zaostrzenie astmy, wymioty, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, obrzęk, obrzęk obwodowy. Zgłaszano przypadki występowania hipercholesterolemii, astmy, zaostrzenia i nieprawidłowej kontroli glikemii, ale nie ustalono związku przyczynowo-skutkowego. Glukozamina może rzadko powodować zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i żółtaczkę.

Pozostałe informacje

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli wystąpią zawroty głowy lub senność, nie zaleca się prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.