Kayfanda - baza leków

Wskazania

Leczeniu świądu cholestatycznego u pacjentów z zespołem Alagille'a (ALGS) w wieku od 6 miesięcy.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Dawkowanie

Doustnie. Leczenie powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz mający doświadczenie w leczeniu ALGS. Zalecana dawka odewiksybatu to 120 μg/kg mc., doustnie raz na dobę rano. Liczba kapsułek odewiksybatu potrzebna do uzyskania dawki nominalnej 120 μg/kg mc. na dobę: mc. 4 do <7,5 kg: dawka całkowita 600 μg (1 kaps. 600 μg); mc. 7,5 do <12,5 kg: dawka całkowita 1200 μg (2 kaps. 600 μg lub 1 kaps. 1200 μg); mc. 12,5 do <17,5 kg: dawka całkowita 1800 μg (3 kaps. 600 μg); mc. 17,5 do <25,5 kg: dawka całkowita 2400 μg (4 kaps. 600 μg lub 2 kaps. 1200 μg); mc. 25,5 do <35,5 kg: dawka całkowita 3600 μg (6 kaps. 600 μg lub 3 kaps. 1200 μg); mc. 35,5 do <45,5 kg: dawka całkowita 4800 μg (8 kaps. 600 μg lub 4 kaps. 1200 μg); mc. 45,5 do <55,5 kg: dawka całkowita 6000 μg (10 kaps. 600 μg lub 5 kaps. 1200 μg); mc. ≥55,5 kg: dawka całkowita 7200 μg (12 kaps. 600 μg lub 6 kaps. 1200 μg). Zmniejszenie dawki. Można rozważyć zmniejszenie dawki do 40 μg/kg mc. na dobę, jeśli wystąpią problemy z tolerancją, tj. ciężka lub wymagająca nawodnienia dożylnego biegunka trwająca ≥3 dni bez innych stwierdzonych przyczyn. Po rozwiązaniu problemów z tolerancją należy zwiększyć dawkę do 120 μg/kg mc. na dobę. Jeśli to konieczne, można połączyć dowolną z czterech mocy kapsułek, aby uzyskać dawkę nominalną. Liczba kapsułek odewiksybatu potrzebna do uzyskania dawki nominalnej 40 μg/kg mc. na dobę: mc. 4 do <7,5 kg: dawka całkowita 200 μg (1 kaps. 200 μg); mc. 7,5 do <12,5 kg: dawka całkowita 400 μg (2 kaps. 200 μg lub 1 kaps. 400 μg); mc. 12,5 do <17,5 kg: dawka całkowita 600 μg (3 kaps. 200 μg); mc. 17,5 do <25,5 kg: dawka całkowita 800 μg (4 kaps. 200 μg lub 2 kaps. 400 μg); mc. 25,5 do <35,5 kg: dawka całkowita 1200 μg (6 kaps. 200 μg lub 3 kaps. 400 μg); mc. 35,5 do <45,5 kg: dawka całkowita 1600 μg (8 kaps. 200 μg lub 4 kaps. 400 μg); mc. 45,5 do <55,5 kg: dawka całkowita 2000 μg (10 kaps. 200 μg lub 5 kaps. 400 μg); mc. ≥55,5 kg: dawka całkowita 2400 μg (12 kaps. 200 μg lub 6 kaps. 400 μg). Jeśli to konieczne, można połączyć dowolną z czterech mocy kapsułek, aby uzyskać dawkę nominalną. W przypadku pacjentów, którzy nie wykazują korzyści klinicznych po 6 mies. ciągłego codziennego leczenia odewiksybatem, należy rozważyć inne leczenie. Pominięcie dawki. W przypadku pominięcia dawki odewiksybatu pacjent powinien przyjąć pominiętą dawkę jak najszybciej, ale tak aby nie zastosować więcej niż jednej dawki na dobę. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagane dostosowanie dawki leku. Brak dostępnych danych klinicznych dotyczących stosowania odewiksybatu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD), którzy wymagają hemodializy. Jednak ze względu na znikome wydalanie przez nerki, nie jest konieczne dostosowanie dawki u tych pacjentów. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawki leku. Nie zbadano w wystarczającym stopniu stosowania odewiksybatu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C w skali Childa-Pugha). Ze względu na minimalną absorpcję nie jest konieczne dostosowanie dawki. Zaleca się jednak bardzo dokładna kontrolę pacjentów ze schyłkową chorobą wątroby lub zaburzeniami czynności wątroby w stanie progresji lub dekompensacji. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności odewiksybatu u dzieci w wieku <6 mies. (brak danych). Sposób podania. Lek należy przyjmować rano, z posiłkiem lub niezależnie od posiłków. Większe kapsułki 200 μg i 600 μg należy otworzyć i wsypać ich zawartość do jedzenia lub do płynu, ale można je także połykać w całości. Mniejsze kapsułki 400 μg i 1200 μg należy połykać w całości, ale można je także otworzyć i wsypać ich zawartość do jedzenia lub do płynu. W przypadku połykania kapsułek w całości pacjent powinien przyjmować je rano i popijać szklanką wody. Podawanie w półpłynnych produktach spożywczych. W przypadku otwierania kapsułek i wsypania ich zawartości na półpłynny produkt spożywczy pacjent lub opiekun powinien: umieścić w miseczce niewielką ilość (30 ml/2 łyżki) półpłynnego produktu spożywczego (jogurt, mus jabłkowy, owsianka, puree z banana lub marchewki, budyń czekoladowy lub kleik ryżowy). Produkt spożywczy powinien mieć temperaturę pokojową lub niższą; przytrzymując kapsułkę za oba końce w pozycji poziomej, przekręcić je w przeciwnych kierunkach, by otworzyć kapsułkę i wysypać jej zawartość do miseczki. Kaps. należy delikatnie postukać, aby wysypać całą zawartość; powtórzyć powyższą czynność, jeśli w celu podania dawki konieczne jest użycie więcej niż 1 kaps.; delikatnie zmieszać łyżeczką zawartość kapsułki z półpłynnym produktem spożywczym; przyjąć całą dawkę bezpośrednio po zmieszaniu. Mieszaniny nie wolno zostawiać na później; po przyjęciu dawki wypić szklankę wody; wyrzucić wszystkie puste kapsułki. Podawanie w płynach (wymaga stosowania strzykawki doustnej). W przypadku otwierania kapsułek i wsypania ich zawartości do płynu pacjent lub opiekun powinien: trzymać kapsułkę za oba końce w pozycji poziomej, przekręcić je w przeciwnych kierunkach, by otworzyć kapsułkę i wysypać jej zawartość do małego kubka. Kapsułkę należy delikatnie postukać, aby wysypać całą zawartość; powtórzyć powyższą czynność, jeśli w celu podania dawki konieczne jest użycie więcej niż 1 kaps.; dodać 1 łyżeczkę (5 ml) płynu odpowiedniego do wieku dziecka (np. mleko matki, mleko modyfikowane lub woda). Pozostawić zawartość kapsułki w płynie na ok. 5 min, aby umożliwić całkowite jej zwilżenie (zawartość kaps. nie rozpuści się); po 5 min umieścić całą końcówkę strzykawki doustnej w małym kubku. Powoli pociągnąć tłok strzykawki w górę, aby pobrać do strzykawki mieszaninę płynu i zawartości kapsułki. Delikatnie nacisnąć tłok ponownie w dół, aby wycisnąć mieszaninę płynu i zawartości kapsułki z powrotem do małego kubka. Powtórzyć czynność 2 do 3 razy, aby zapewnić całkowite wymieszanie zawartości kapsułki z płynem (zawartość kapsułki nie rozpuści się); pobrać całą zawartość małego kubka do strzykawki, pociągając za tłok na końcu strzykawki; umieścić końcówkę strzykawki w przedniej części jamy ustnej dziecka, między językiem a policzkiem, a następnie delikatnie nacisnąć tłok, aby wstrzyknąć mieszaninę płynu i zawartości kapsułki w miejsce pomiędzy językiem a policzkiem dziecka. Nie wstrzykiwać mieszaniny płynu i zawartości kapsułki do tylnej części gardła dziecka, ponieważ może to spowodować odruch wymiotny lub zadławienie; jeśli w małym kubku pozostaną resztki mieszaniny zawartości kapsułki i płynu, powtórzyć poprzednią czynność aż do podania całej dawki. Nie należy zostawiać mieszaniny na później; dziecko powinno popić dawkę leku mlekiem matki, mlekiem modyfikowanym lub innym płynem odpowiednim do wieku dziecka; wyrzucić wszystkie puste kapsułki.

Skład

1 kaps. twarda zawiera seskwihydrat odewiksybatu co odpowiada 200 µg, 400 µg, 600 µg lub 1200 µg odewiksybatu.

Działanie

Odewiksybat jest odwracalnym, silnym, selektywnym inhibitorem transportera kwasów żółciowych w jelicie krętym (IBAT). Odewiksybat działa miejscowo w dystalnym odcinku jelita krętego, gdzie zmniejsza wychwyt zwrotny kwasów żółciowych i zwiększa klirens kwasów żółciowych przez jelito grube, co prowadzi do zmniejszenia stężenia kwasów żółciowych w surowicy. Stopień zmniejszenia stężenia kwasów żółciowych w surowicy nie koreluje z ogólnoustrojową farmakokinetyką. C_max odewiksybatu w osoczu osiągane jest w ciągu 1 do 5 h. Odewiksybat wiąże się z białkami osocza ludzkiego w >99%. Odewiksybat jest metabolizowany w organizmie ludzkim w minimalnym stopniu. Po doustnym podaniu zdrowym osobom dorosłym pojedynczej dawki 3000 μg odewiksybatu znakowanego izotopem średni procentowy odzysk podanej dawki wyniósł 82,9% w kale i <0,002% w moczu. >97% radioaktywności w kale stanowiła niezmieniona postać odewiksybatu.

Interakcje

W badaniach klinicznych u niektórych pacjentów otrzymujących odewiksybat obserwowano zmniejszone stężenie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Należy kontrolować stężenie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. Odewiksybat jest substratem transportera wypływu, tj. glikoproteiny P (P-gp). U zdrowych dorosłych
jednoczesne podawanie itrakonazolu, silnego inhibitora P-gp, prowadziło do większej o ok. 50-60% ekspozycji na odewiksybat w osoczu po podaniu pojedynczej dawki 7200 μg odewiksybatu. Wzrost ten nie jest istotny klinicznie. W warunkach in vitro nie stwierdzono żadnych innych potencjalnie istotnych interakcji zależnych od transportera. W warunkach in vitro odewiksybat nie indukował enzymów CYP. Badania in vitro wykazały, że odewiksybat jest inhibitorem CYP3A4/5. U zdrowych dorosłych jednoczesne stosowanie odewiksybatu zmniejszało pole pod krzywą (AUC) doustnego midazolamu (substratu CYP3A4) o 30% i ekspozycję na 1-OH-midazolam o <20%, czego nie uważa się za istotne klinicznie. Nie przeprowadzono badań interakcji z UDCA ani ryfampicyną. W badaniu interakcji z zastosowaniem lipofilowego złożonego doustnego środka antykoncepcyjnego zawierającego etynyloestradiol (0,03 mg) i lewonorgestrel (0,15 mg), przeprowadzonym z udziałem dorosłych, zdrowych kobiet, jednoczesne stosowanie odewiksybatu nie miało wpływu na AUC lewonorgestrelu i powodowało zmniejszenie AUC etynyloestradiolu o 17%, czego nie uważa się za klinicznie istotne. Nie przeprowadzono badań interakcji z zastosowaniem innych leków lipofilowych, dlatego nie można wykluczyć wpływu na wchłanianie innych leków rozpuszczalnych w tłuszczach. Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych. Nie oczekuje się żadnych różnic między populacją osób dorosłych a populacją dzieci i młodzieży.

Środki ostrożności

Krążenie jelitowo-wątrobowe. Mechanizm działania odewiksybatu wymaga zachowania jelitowo-wątrobowego krążenia kwasów żółciowych i transportu soli żółciowych do kanalików żółciowych włosowatych. Choroby, leki lub zabiegi chirurgiczne, które zaburzają perystaltykę przewodu pokarmowego albo jelitowo-wątrobowe krążenie kwasów żółciowych, w tym transport soli żółciowych do kanalików żółciowych włosowatych, mogą zmniejszać skuteczność odewiksybatu. Podczas stosowania leku często zgłaszano występowanie biegunki. Biegunka może prowadzić do odwodnienia. Należy regularnie kontrolować pacjentów, by zapewnić im odpowiednie nawodnienie podczas epizodów biegunki. W przypadku utrzymującej się biegunki konieczne może być przerwanie lub zaprzestanie podawania leku. Kontrolowanie czynności wątroby. Podczas leczenia odewiksybatem obserwowano zwiększoną aktywność AspAT, AlAT, γ-GT oraz zwiększone stężenie bilirubiny. Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia odewiksybatem należy wykonać badania czynności wątroby. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopień C w skali Childa-Pugha) należy rozważyć okresowe badania czynności wątroby. Wchłanianie witamin rozpuszczalnych w tłuszczach. W przypadku wszystkich pacjentów przed włączeniem odewiksybatu zaleca się ocenę stężenia
witamin rozpuszczalnych w tłuszczach (witaminy A, D, E) oraz wartość INR razem z kontrolą zgodnie ze standardową praktyką kliniczną. W przypadku rozpoznania niedoboru witamin rozpuszczalnych w tłuszczach należy zastosować leczenie uzupełniające.

Ciąża i laktacja

Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania odewiksybatu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję. Nie zaleca się stosowania odewiksybatu w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji. Nie wiadomo, czy odewiksybat lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Brak wystarczających danych dotyczących przenikania odewiksybatu do mleka zwierząt. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie odewiksybatem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Kobiety w wieku rozrodczym powinny w trakcie leczenia odewiksybatem stosować skuteczną metodę antykoncepcji. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na płodność lub reprodukcję.

Działania niepożądane

Bardzo często: biegunka, ból brzucha (w tym ból w nadbrzuszu), niedobór witaminy D. Często: wymioty, hepatomegalia, zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie aktywności GGTP, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi, niedobór witaminy E.

Pozostałe informacje

Odewiksybat nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.