Magnezin - baza leków

Wskazania

Leczniczo: zaburzenia rytmu serca (leczenie wspomagające), niewydolność serca z towarzyszącymi komorowymi zaburzeniami rytmu (leczenie wspomagające), skurcze mięśni i drętwienie kończyn, bóle mięśni, przewlekłe zmęczenie, nadmierna pobudliwość nerwowa, zaburzenia snu. Profilaktyczne: w okresie długotrwałego stosowania niektórych leków moczopędnych, w okresie stosowania doustnych leków antykoncepcyjnych, podczas kuracji odchudzających, w okresie wzmożonego wysiłku fizycznego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Hipermagnezemia. Ciężka niewydolność nerek. Blok przedsionkowo-komorowy. Myasthenia gravis. Hipotonia. Biegunka.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli. Profilaktycznie 500 mg/dobę. Leczniczo - indywidualnie w zależności od wskazań i zapotrzebowania; w celu uzupełnienia niedoborów magnezu zwykle stosuje się 1500 mg/dobę, w 3 równych dawkach. Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci jest ograniczone. Czas trwania leczenia ustala się na podstawie reakcji chorego i wyników badań dodatkowych. Sposób podania. Tabletkę należy połknąć w całości i popić wodą. Nie stosować na czczo.

Skład

1 tabl. zawiera 130 mg jonów magnezowych w postaci 500 mg ciężkiego węglanu magnezu.

Działanie

Obecność magnezu w komórkach, w stężeniu fizjologicznym, zapewnia prawidłowy przebieg reakcji syntezy i wykorzystania przez organizm związków wysokoenergetycznych. Magnez jest konieczny do funkcjonowania ok. 300 enzymów. Wykazuje synergistyczne działanie z jonami wapnia w procesie mineralizacji tkanki kostnej i procesie skurczu mięśni. Jony magnezu pełnią istotną funkcję w procesie skurczu mięśnia sercowego oraz regulacji czynności bioelektrycznej serca, zmniejszając pobudliwość i wydłużając czas przewodzenia w układzie boźcoprzewodzącym serca. Magnez chroni również ściany naczyń krwionośnych, zapobiegając ich wapnieniu i działając przeciwskurczowo. Działa stabilizująco na płytki krwi, co jest istotne w profilaktyce incydentów zatorowo-zakrzepowych. Zapotrzebowanie na magnez dorosłego człowieka wynosi 300-400 mg/dobę. Prawidłowe stężenie w surowicy wynosi 0,8-1,25 mmol/l. Węglan magnezowy po podaniu doustnym wchłania się w ok. 30%. Proces ten upośledza obecność w jelicie kwasów organicznych, fluorków, kwasów tłuszczowych, białek oraz stosowanie diety wysokobiałkowej i wysokofosforanowej. Wchłanianie zwiększa się pod wpływem wit. D₃. Wydalany jest głównie przez nerki i częściowo wchłaniany zwrotnie w cewkach nerkowych.

Interakcje

Preparat zmniejsza wchłanianie tetracykliny, preparatów żelaza, fluorochinolonów i doustnych leków przeciwzakrzepowych pochodnych warfaryny. Fosforany, duże dawki wapnia, nadmiar lipidów, fityniany mogą zmniejszać wchłanianie magnezu z jelit. Diuretyki pętlowe, antybiotyki aminoglikozydowe, mineralokortykosteriody, cisplatyna, cykloseryna, amfoterycyna B nasilają eliminację magnezu z moczem. Sole wapnia podane dożylnie osłabiają działanie magnezu, natomiast wit. B₆ nasila jego działanie.

Środki ostrożności

U pacjentów z postępującą niewydolnością nerek węglan magnezu należy stosować ostrożnie ze względu na ryzyko kumulacji magnezu w organizmie i hipermagnezemii. Preparat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Ciąża i laktacja

Preparat można stosować w ciąży i okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Niezbyt często: miękkie stolce, nudności, wymioty.

Pozostałe informacje

Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.