Zentel - baza leków

Wskazania

Leczenie następujących chorób, wywołanych przez robaki wrażliwe na albendazol: owsica (zarażenie owsikiem ludzkim - Enterobius vermicularis); ankylostomatoza (zarażenie tęgoryjcem dwunastniczym - Ancylostoma duodenale); nekatorioza (zarażenie tęgoryjcem amerykańskim - Necator americanus); strongyloidoza (zarażenie węgorkiem jelitowym - Strongyloides stercoralis); glistnica (zarażenie glistą ludzką - Ascaris lumbricoides); trichuroza (zarażenie włosogłówką ludzką - Trichuris trichiura); tasiemczyca (zarażenie tasiemcem z rodzaju Taenia).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na albendazol lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciąża lub jej podejrzenie.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 2 lat. Owsica, ankylostomatoza, nekatorioza, glistnica, trichuroza: 400 mg (1 tabl. do rozgryzania i żucia lub 20 ml zawiesiny) podane jeden raz. Tasiemczyca, strongyloidoza: 400 mg raz na dobę przez kolejne 3 dni. Jeśli pacjent nie został wyleczony wskazane jest przeprowadzenie ponownej kuracji po 3 tyg. Nie jest konieczne podawanie leku na czczo ani przeczyszczanie przewodu pokarmowego. Szczególne grupy pacjentów. Doświadczenie kliniczne ze stosowaniem leku u pacjentów w wieku powyżej 65 lat jest ograniczone. Nie ma jednak dowodów na to, że pacjenci w podeszłym wieku wymagają innej dawki niż młodsi dorośli. Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek. Należy kontrolować pacjentów ze stwierdzoną zaburzoną czynnością nerek. Zaburzenie czynności wątroby może mieć znaczący wpływ na farmakokinetykę czynnego metabolitu albenazolu. W czasie leczenia należy kontrolować pacjentów z zaburzeniami aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz). Sposób podania. Preparat w postaci tabl. do rozgryzania i żucia należy połknąć popijając wodą lub, jeśli pacjent ma trudności z połykaniem, tabl. można rozkruszyć, rozgryźć lub żuć popijając niewielką ilością wody. Alternatywnie zalecane jest stosowanie leku w postaci zawiesiny.

Skład

1 tabl. do rozgryzania i żucia zawiera 400 mg albendazolu; preparat zawiera laktozę jednowodną, alkohol benzylowy, alkohol anyżowy, balsam peruwiański, żółcień pomarańczową, maltodekstrynę (zawiera glukozę). 20 ml zawiesiny zawiera 400 mg albendazolu; preparat zawiera alkohol benzylowy, kwas benzoesowy i glikol propylenowy.

Działanie

Albendazol jest karbaminianem benzimidazolu o właściwościach przeciwrobaczych. Działa na jaja, larwy i postaci dorosłe pasożytów jelitowych. Działa przeciwpasożytniczo poprzez hamowanie polimeryzacji tubuliny, co uniemożliwia wchłanianie glukozy przez pasożyta i powoduje jego śmierć. Albendazol działa na: nicienie (glista ludzka, włosogłówka ludzka, owsik ludzki, tęgoryjec dwunastniczy, tęgoryjec amerykański, węgorek jelitowy) oraz na tasiemce Taenia spp.. Po podaniu doustnym lek w niewielkim stopniu wchłania się z przewodu pokarmowego (<5%). Wchłanianie zwiększa się ok. 5-krotnie, jeżeli dawka leku podana jest z pokarmem o dużej zawartości tłuszczu. Lek podlega szybkiemu i intensywnemu efektowi pierwszego przejścia. Jest metabolizowany w wątrobie do czynnego sulfotlenku albendazolu. T_0,5 sulfotlenku albenazolu wynosi 8,5 h. Sulfotlenek albendazolu i jego metabolity są wydalane głównie z żółcią, w niewielkim stopniu z moczem.

Interakcje

W czasie jednoczesnego stosowania prazykwantelu, cymetydyny lub deksametazonu obserwowano zwiększenie stężenia w osoczu aktywnego metabolitu albendazolu. Rytonawir, fenytoina, karbamazepina oraz fenobarbital mogą zmniejszać stężenie aktywnego metabolitu albenazolu w osoczu. Znaczenie kliniczne tej obserwacji nie jest znane, jednak jej skutkiem może być zmniejszona skuteczność, szczególnie podczas leczenia zarażeń układowych - u tych pacjentów należy kontrolować skuteczność leczenia; konieczna może być modyfikacja dawkowania.

Środki ostrożności

Wpływ na enzymy wątrobowe. Leczenie albendazolem wiąże się z lekkim do umiarkowanego zwiększeniem aktywności enzymów wątrobowych. Występowały również przypadki zapalenia wątroby. Po zakończeniu leczenia aktywności enzymów wątrobowych zazwyczaj wracają do normy. Osoby z zaburzeniami czynności wątroby powinny przed rozpoczęciem leczenia zasięgnąć porady lekarza. Leczenie albendazolem może ujawnić wągrzycę OUN wcześniej przebiegającą bezobjawowo, szczególnie w regionach o dużej częstości występowania tasiemczycy. W wyniku reakcji zapalnej powodowanej przez obumieranie pasożytów w obrębie mózgu u pacjenta mogą wystąpić objawy neurologiczne, tj. drgawki, zwiększone ciśnienie śródczaszkowe oraz objawy ogniskowe. Objawy mogą pojawić się wkrótce po leczeniu i może być konieczne natychmiastowe rozpoczęcie podawania steroidów i leków przeciwdrgawkowych. Substancje pomocnicze. 1 tabletka do rozgryzania i żucia zawiera: ok. 1 mg alkoholu benzylowego, 107 mg laktozy jednowodnej oraz 1 mg żółcieni pomarańczowej. Laktoza jednowodna zawiera niewielkie ilości białek mleka, które mogą powodować reakcje alergiczne. Tabl. do rozgr. i żucia nie powinny być stosowane u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. Żółcień pomarańczowa może powodować reakcje alergiczne. Ze względu na zawartość maltodekstryny (zawierającej glukozę) tabl. do rozgr. i żucia nie należy stosować u pacjentów z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy. 20 ml zawiesiny doustnej zawiera: 4,44 mg alkoholu benzylowego, 40 mg kwasu benzoesowego oraz 7,59 mg glikolu propylenowego (składnik zapachu waniliowego). Kwas benzoesowy jest średniego stopnia czynnikiem drażniącym dla skóry, oczu i błon śluzowych. Alkohol benzylowy (składnik kompozycji smakowo-zapachowej waniliowej) zawarty w tabl. i zawiesinie doustnej może powodować reakcje alergiczne. Podawanie alkoholu benzylowego małym dzieciom wiąże się z ryzykiem ciężkich działań niepożądanych, w tym zaburzeń oddychania (tzw. ”gasping syndrome”). Duże objętości alkoholu benzylowego należy podawać z ostrożnością i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby z powodu ryzyka kumulacji toksyczności (kwasica metaboliczna). Preparaty zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w każdej tabl. lub 20 ml zawiesiny, to znaczy uznaje się je za "wolne od sodu".

Ciąża i laktacja

Preparat jest przeciwwskazany w ciąży lub w przypadku podejrzenia ciąży. W celu uniknięcia zastosowania albendazolu we wczesnym okresie ciąży, zaleca się, aby u kobiet w wieku rozrodczym kurację tym preparatem przeprowadzać w ciągu pierwszych 7 dni od wystąpienia miesiączki lub po uzyskaniu ujemnego wyniku testu ciążowego. Preparatu nie należy stosować w okresie karmienia piersią, chyba że potencjalne korzyści przewyższają ryzyko związane z leczeniem. Kobiety karmiące piersią powinny skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku, gdyż duża ilość alkoholu benzylowego może gromadzić się w ich organizmie i powodować działania niepożądane (tzw. kwasicę metaboliczną). Brak danych dotyczących wpływu albendazolu na płodność człowieka. W badaniach na zwierzętach przy klinicznie istotnym narażeniu nie zaobserwowano żadnego wpływu na płodność samców.

Działania niepożądane

Niezbyt często: ból i zawroty głowy, objawy ze strony górnego odcinka przewodu pokarmowego (np. ból w nadbrzuszu, bóle brzucha, nudności, wymioty), biegunka, zapalenie wątroby. Rzadko: reakcje nadwrażliwości (wysypka, świąd, pokrzywka), zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Bardzo rzadko: rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona.

Pozostałe informacje

Lek może powodować zawroty głowy, dlatego może mieć wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.