Deflegmin Junior - baza leków

Wskazania

Ostre i przewlekłe choroby płuc oraz oskrzeli przebiegające z utrudnieniem odkrztuszania lepkiej wydzieliny z dróg oddechowych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci w wieku >12 lat: początkowo 10 ml 3 razy na dobę przez 2-3 dni, następnie dawkę należy zmniejszyć do 10 ml 2 razy na dobę. Dzieci w wieku 6-12 lat: 5 ml 2-3 razy na dobę. Dzieci w wieku 2-6 lat: 2,5 ml 3 razy na dobę. Dzieci w wieku 1-2 lat: 2,5 ml 2 razy na dobę. Sposób podania. Lek należy przyjmować po posiłkach. Nie należy stosować bezpośrednio przed snem.

Skład

5 ml syropu zawiera 15 mg chlorowodorku ambroksolu. Preparat zawiera sorbitol, roztwór 70%, glikol propylenowy, benzoesan sodu.

Działanie

Lek o działaniu mukolitycznym, metabolit bromoheksyny. Zwiększa wydzielanie śluzu w drogach oddechowych, pobudza wytwarzanie surfaktantu płucnego oraz czynność rzęsek nabłonka układu oddechowego. Dzięki temu zwiększa ilość śluzu w drogach oddechowych i poprawia jego transport (klirens śluzowo-rzęskowy). Zwiększając wydzielanie płynów do drzewa oskrzelowego i poprawiając klirens śluzowo-rzęskowy, ułatwia odkrztuszanie i łagodzi kaszel. Po podaniu doustnym ambroksol szybko i niemal w całości wchłania się z przewodu pokarmowego. C_max osiąga w czasie 0,5-3 h. Wiąże się z białkami osocza w 90%. Po podaniu doustnym ok. 30% podanej dawki eliminowane jest podczas pierwszego przejścia. Ambroksol metabolizowany jest głównie w wątrobie (sprzęganie), a wydalany przez nerki (90% dawki). T_0,5 wynosi 7-12 h.

Interakcje

Nie należy stosować ambroksolu jednocześnie z lekami przeciwkaszlowymi (np. kodeiną), ponieważ mogą one hamować odruch kaszlowy i utrudniać odkrztuszanie upłynnionego śluzu z drzewa oskrzelowego. Ambroksol zwiększa stężenia antybiotyków w miąższu płucnym (amoksycyliny, cefuroksymu, erytromycyny, doksycykliny). Nie wykazano istotnych klinicznie niekorzystnych interakcji ambroksolu z innymi lekami.  

Środki ostrożności

Zgłaszano przypadki ciężkich reakcji skórnych, takich jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (SJS), toksyczna martwica naskórka (TEN) i ostra uogólniona krostkowica (AGEP) związanych ze stosowaniem chlorowodorku ambroksolu. Jeśli wystąpią przedmiotowe i podmiotowe objawy postępującej wysypki skórnej (czasem związane z pojawieniem się pęcherzy lub zmian na błonach śluzowych), należy natychmiast przerwać leczenie chlorowodorkiem ambroksolu i udzielić pacjentowi porady lekarskiej. We wczesnym okresie zespołu Stevensa-Johnsona lub martwicy toksyczno-rozpływnej naskórka (zespołu Lyella) mogą wystąpić u pacjenta najpierw niespecyficzne objawy grypopodobne, np. gorączka, dolegliwości bólowe, zapalenie błony śluzowej nosa, kaszel i ból gardła. Fałszywie rozpoznane jako wczesne objawy grypy mogą być początkowo leczone preparatami stosowanymi w przeziębieniu. Należy zachować ostrożność stosując preparat u pacjentów z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy. Lek można stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub ciężkimi chorobami wątroby wyłącznie po konsultacji z lekarzem. Podobnie jak w przypadku innych leków metabolizowanych w wątrobie, a następnie wydalanych przez nerki, u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek można oczekiwać kumulacji powstałych w wątrobie metabolitów ambroksolu. Ostrożnie stosować u pacjentów z osłabionym odruchem kaszlowym lub zaburzeniami oczyszczania rzęskowego oskrzeli ze względu na możliwość zalegania wydzieliny w drogach oddechowych. U pacjentów z astmą oskrzelową ambroksol może na początku leczenia nasilać kaszel. Lek zawiera 1250 mg sorbitolu w postaci roztworu sorbitolu w 2,5 ml syropu, co odpowiada 2500 mg sorbitolu/5 ml syropu lub 5000 mg sorbitolu/10 ml syropu. Należy wziąć pod uwagę addytywne działanie podawanych jednocześnie preparatów zawierających fruktozę (lub sorbitol) oraz pokarmu zawierającego fruktozę (lub sorbitol). Sorbitol zawarty w preparacie może wpływać na biodostępność innych, podawanych równocześnie drogą doustną leków. Pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy nie mogą przyjmować preparatu. Sorbitol może powodować dyskomfort ze strony układu pokarmowego i może mieć łagodne działanie przeczyszczające. 2,5 ml syropu zawiera 42,4 mg glikolu propylenowego (co odpowiada 169,6 mg/10 ml syropu) oraz 5 mg benzoesanu sodu (co odpowiada 20 mg/10 ml syropu). Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w 10 ml syropu, to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”.

Ciąża i laktacja

Chlorowodorek ambroksolu przenika przez barierę łożyskową. Na podstawie dużego doświadczenia klinicznego u kobiet ciężarnych po 28. tyg. ciąży nie wykazano szkodliwego wpływu ambroksolu na płód; podczas stosowania w okresie ciąży należy zachować zwykłe środki ostrożności; nie zaleca się stosowania w I trymestrze ciąży. Chlorowodorek ambroksolu przenika do mleka kobiecego. Nie należy spodziewać się niepożądanego wpływu na dziecko karmione piersią, jednak nie zaleca się stosowania leku u kobiet karmiących piersi. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu leku na płodność.

Działania niepożądane

Często: zaburzenia smaku (np. zmieniony smak), nudności, niedoczulica jamy ustnej i gardła. Niezbyt często: wymioty, biegunka, niestrawność i ból brzucha, suchość błony śluzowej jamy ustnej. Rzadko: reakcje nadwrażliwości, wysypka, pokrzywka. Częstość nieznana: reakcje anafilaktyczne (w tym wstrząs anafilaktyczny), obrzęk naczynioruchowy i świąd, suchość w gardle, ciężkie działania niepożądane dotyczące skóry (w tym rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka i ostra uogólniona krostkowica).

Pozostałe informacje

Nie ma dowodów na wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie przeprowadzono badań nad wpływem preparatu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.