Tantum Rosa - baza leków

Wskazania

Leczenie dolegliwości i objawów (ból, pieczenie, świąd, upławy, zaczerwienienie, obrzęk) w przebiegu zapalenia sromu i pochwy; w przebiegu zapalenia szyjki macicy różnego pochodzenia, również po chemio- i radioterapii; w profilaktyce przed- i pooperacyjnej w ginekologii; w połogu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu.

Dawkowanie

Miejscowo. Leczenie dolegliwości i objawów zapalenia sromu i pochwy oraz szyjki macicy, a także profilaktyka przed- i pooperacyjna w ginekologii: jednorazowo płukać pochwę roztworem otrzymanym z rozpuszczenia zawartości 1 saszetki, od 1 do 2 razy na dobę. Leczenie dolegliwości i objawów zapalenia sromu i w połogu: jednorazowo, zewnętrznie do przemywania krocza roztworem otrzymanym z rozpuszczenia zawartości 1 saszetki, od 1 do 2 razy na dobę. Dawka dobowa leku wynosi od 1 do 2 saszetek. Samodzielne leczenie ciągłe nie powinno przekraczać 7 dni, a o jego ewentualnym przedłużeniu powinien zadecydować lekarz. Dla osiągnięcia istotnego efektu terapeutycznego zalecane jest stosowanie preparatu przez minimum 3 dni. Sposób podania. Bezpośrednio przed zastosowaniem rozpuścić zawartość jednej saszetki w 0,5 litra przegotowanej i ostudzonej wody.

Skład

1 saszetka (9,4 g) zawiera 500 mg chlorowodorku benzydaminy.

Działanie

Benzydamina należy do indolowych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) do stosowania miejscowego i ogólnego. Preparat stosuje się miejscowo dopochwowo i na okolice krocza. Benzydamina działa przeciwzapalnie poprzez zmniejszenie zmian w naczyniach, pod wpływem pobudzonych, przylegających i przemieszczających się leukocytów, czyli działa ochronnie na naczynia. Miejscowe działanie znieczulające przyczynia się do łagodzenia bólu. Benzydamina działa przeciwobrzękowo, ponieważ zmniejsza przepuszczalność włośniczek. Działa antyseptyczne. Preparat jest na ogół dobrze tolerowany i wykazuje miejscowe działanie przeciwzapalne. Po zastosowaniu miejscowym benzydamina przenika przez skórę oraz powierzchnie błon śluzowych i gromadzi się miejscowo w tkankach zmienionych zapalnie, osiągając stężenie wyższe niż po podaniu doustnym. Benzydamina po zastosowaniu miejscowym w minimalnym stopniu wchłania się do krążenia i praktycznie nie działa ogólnie. Benzydamina jest wydalana głównie z moczem, w postaci nieaktywnych metabolitów oraz produktów reakcji sprzęgania.

Środki ostrożności

Stosowanie, zwłaszcza długotrwałe, preparatów o działaniu miejscowym, może spowodować reakcję alergiczną. W takim przypadku lek należy odstawić i wdrożyć odpowiednie postępowanie. Lek jest przeznaczony wyłącznie do stosowania dopochwowego oraz na błonę śluzową zewnętrznych narządów płciowych - nie należy go przyjmować doustnie.

Ciąża i laktacja

Nie ma przeciwwskazań do miejscowego stosowania benzydaminy w ciąży lub w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Bardzo rzadko, częstość nieznana: uczucie pieczenia błony śluzowej pochwy, wysypka fotoalergiczna, pokrzywka. Miejscowe działania niepożądane są zazwyczaj przemijające, ustępują samoistnie i rzadko wymagają dodatkowego leczenia.

Pozostałe informacje

Miejscowe stosowanie benzydaminy, w zalecanych dawkach, nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.