Halidor - baza leków

Wskazania

Leczenie objawowe miażdżycy zarostowej tętnic kończyn dolnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka niewydolność oddechowa. Ciężka niewydolność nerek lub wątroby. Niewyrównana niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, blok przedsionkowo-komorowy. Padaczka lub skłonność do drgawek. Ostatnio przebyty udar mózgu. Uraz mózgu w ciągu ostatnich 12 miesięcy. Ciąża i okres karmienia piersią (przeciwwskazanie względne).

Dawkowanie

Doustnie: 200 mg (2 tabl.) 2 razy na dobę.

Skład

1 tabl. zawiera 100 mg fumaranu bencyklanu.

Działanie

Działanie bencyklanu rozszerzające naczynia krwinosne wiąże się głównie z blokowaniem kanałów wapniowych, a w mniejszym stopniu ze zdolnością blokowania zwojów współczulnych. Według wyników niektórych eksperymentów bencyklan powoduje zależne od dawki hamowanie ATP-azy sodowo-potasowej i agregacji płytek oraz zwiększa podatność czerwonych krwinek na odkształcanie. Działania te ujawniają się głównie w naczyniach obwodowych, tętnicach wieńcowych i naczyniach mózgowych. Ponadto bencyklan działa spazmolitycznie na błonę mięśniową trzewi (układ pokarmowy, moczowo-płciowy, oddechowy). Bencyklan w pewnym stopniu przyspiesza czynność serca a także ma niewielkie działanie uspokajające. Preparat dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. C_max w osoczu osiąga w ciągu 2-8 h (zwykle około 3 h). Ze względu na metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie, dostępność biologiczna po podaniu doustnym wynosi 25-35%. Około 30-40% wiąże się z białkami osocza, 30% z krwinkami czerwonymi, 10% z płytkami krwi, a 20% tworzy frakcję wolną. Większość dawki wydala się z moczem, głównie w postaci metabolitów, a tylko 2-3% w postaci niezmienionej. T_0,5 wynosi 6-10 h i nie zmienia się u osób w podeszłym wieku ani osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby.

Interakcje

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z następującymi lekami: leki znieczulające i sedatywne - ich działanie może się nasilić; leki sympatykomimetyczne - ryzyko tachyarytmii przedsionkowych lub komorowych; leki wywołujące hipokaliemię, chinidyna - addycyjne działanie proarytmogenne; glikozydy naparstnicy - ryzyko arytmii z powodu częstszego przedawkowania naparstnicy; leki beta-adrenolityczne - z uwagi na przeciwstawne działanie chronotropowe (leki beta-adrenolityczne - ujemne, bencyklan - dodatnie) konieczna może być modyfikacja dawkowania jednocześnie stosowanego leku beta-adrenolitycznego; leki blokujące kanał wapniowy i inne leki hipotensyjne - nasilenie działania; leki powodujące jako objaw niepożądany drgawki - działanie addycyjne; - kwas acetylosalicylowy - nasilenie hamowania agregacji płytek.

Środki ostrożności

W przypadku przewlekłego stosowania zaleca się regularne badania laboratoryjne (w przybliżeniu raz na dwa miesiące). Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabl., to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania leku w I trymestrze ciąży. Podanie leku kobietom w okresie karmienia piersią wymaga starannego rozważenia korzyści i ryzyka.

Działania niepożądane

Rzadko: przemijające splątanie, omamy. Bardzo rzadko: ogniskowe objawy ze strony OUN. Częstość nieznana: niepokój ruchowy, ból i zawroty głowy, zaburzenia chodu, drżenie, senność, zaburzenia snu, zaburzenia pamięci, tachyarytmia przedsionkowa lub komorowa (głównie, gdy stosuje się jednocześnie inne leki o działaniu proarytmogennym), suchość błony śluzowej jamy ustnej, bóle żołądka, uczucie pełności, nudności, wymioty, reakcje alergiczne, złe samopoczucie, zwiększenie masy ciała, przemijające zwiększenie aktywności AspAT i AlAT, zmniejszenie liczby białych krwinek. Istotne przedawkowanie może powodować napady drgawkowe toniczno-kloniczne.

Pozostałe informacje

Na początku leczenia prowadzenie pojazdów i wykonywanie czynności związanych ze zwiększonym ryzykiem wypadków wymaga szczególnej ostrożności.