Efrinol 1% - baza leków

Wskazania

Ostre stany zapalne błony śluzowej nosa i zatok przynosowych lub uczuleniowe stany zapalne błony śluzowej nosa.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na efedrynę, inne aminy sympatykomimetyczne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nadciśnienie tętnicze, choroba niedokrwienna serca, zaburzenia rytmu serca (zwłaszcza częstoskurcz napadowy), ostra niewydolność wieńcowa. Nadczynność tarczycy. Jaskra z zamkniętym kątem przesączania. Znieczulenie ogólne cyklopropanem lub halotanem.

Dawkowanie

Donosowo. Wkraplać 1-3 krople preparatu Efrinol 1% lub 1-2 krople preparatu Efrinol 2% do każdego otworu nosowego 2-5 razy na dobę. Leku nie stosować dłużej niż 5 dni.

Skład

1 g roztworu zawiera 10 mg lub 20 mg chlorowodorku efedryny.

Działanie

Lek sympatykomimetyczny do stosowania miejscowego, wywiera słaby bezpośredni wpływ na receptory α- i β-adrenergiczne. Stosowana miejscowo na błonę śluzową nosa zwęża obwodowe naczynia krwionośne i zmniejsza obrzęk błony śluzowej nosa. Metyloceluloza - substancja pomocnicza preparatu - przedłuża kontakt substancji czynnej z błoną śluzową nosa, nie hamując aktywności nabłonka migawkowego. Substancja czynna wchłania się w 64%; szybko rozprowadzana jest po organizmie. T_0,5 wynosi 3-11 h. W niewielkim stopniu jest metabolizowana w wątrobie. Z moczem wydalane jest ok. 95% wchłoniętej dawki leku w ciągu 24 h, głównie w postaci niezmienionej, tylko 10% jako metabolit - norefedryna.

Interakcje

Inhibitory MAO (nialamid, selegilina, furazolidon) hamując rozkład noradrenaliny, nasilają działanie leku, powodując znaczne zwiększenie ciśnienia tętniczego. Salbutamol i inne leki pobudzające układ współczulny nasilają działanie niepożądane na układ krążenia (dopuszcza się stosowanie jednocześnie z małymi dawkami salbutamolu i leków pobudzających układ współczulny, jakie znajdują się w postaci wziewnej). Metyldopa osłabia działanie leku. Rezerpina hamując magazynowanie noradrenaliny hamuje działanie leku, przyspiesza jego eliminację, podobny skutek może spowodować zakwaszenie moczu. Acetazolamid i inne związki alkalizujące mocz prowadzą do zwiększenia stężenia preparatu we krwi, mogą nasilać działanie toksyczne. Lek działa przeciwstawnie do preparatów zmniejszających ciśnienie krwi. Lek podawany łącznie z teofiliną nasila ośrodkowe objawy niepożądane teofiliny (nudności, wymioty, zwiększona pobudliwość). Guanetydyna hamując uwalnianie noradrenaliny może spowodować obrzęk błony śluzowej nosa, co utrudnia wchłanianie leku. Preparat może osłabiać działanie zmniejszające ciśnienie krwi guanetydyny. Jednoczesne stosowanie z glikozydami nasercowymi (np. digoksyna) lub lekami stosowanymi w znieczuleniu ogólnym może zwiększać ryzyko wystąpienia zaburzeń rytmu serca.

Środki ostrożności

Lek należy ostrożnie stosować u pacjentów z: cukrzycą, rozrostem gruczołu krokowego, chorobami układu krążenia, dławicą piersiową. Należy unikać długiego stosowania preparatu u pacjentów nadpobudliwych. Tachyfilaksja może wystąpić w ciągu kilku dni po rozpoczęciu stosowania leku. Po długotrwałym stosowaniu leku obserwowano wystąpienie tolerancji i uzależnienia.

Ciąża i laktacja

Leku nie należy stosować w okresie ciąży i karmienia piersią. Efedryna przenika do mleka matki. U niemowląt karmionych piersią przez matki stosujące efedrynę występują objawy pobudzenia i zaburzenia snu.

Działania niepożądane

Przyspieszone tętno, zwiększenie ciśnienia tętniczego, kołatanie serca, tachykardia i inne zaburzenia rytmu serca, wzrost pobudliwości, lęk, niepokój, drżenia, ból głowy, trudności z zasypianiem, nudności, wymioty, suchość błon śluzowych nosa i gardła, trudności w oddawaniu moczu, zwłaszcza u pacjentów z rozrostem gruczołu krokowego oraz rzadkie przypadki alergii skórnej w postaci wysypki. Po długotrwałym stosowaniu może rozwinąć się uzależnienie, które wiąże się ze wzrostem agresywności o charakterze psychozy.

Pozostałe informacje

Dotychczas nie jest znany wpływ leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.