Magnez + wit. B6 Biofarm - baza leków

Wskazania

Profilaktyka niedoboru oraz leczniczo w stanach niedoboru magnezu i witaminy B₆.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Hipermagnezemia. Ostra niewydolność nerek. Znaczne niedociśnienie tętnicze. Blok przedsionkowo-komorowy. Myasthenia gravis.

Dawkowanie

Doustnie. Niedobór magnezu i witaminy B_6. Dorośli i dzieci powyżej 12 rż.: zwykle 1-2 tabl. 3 razy na dobę. Dzieci poniżej 12 rż.: zwykle 1 tabl. 3 razy na dobę. Profilaktyka. Dorośli i dzieci powyżej 12 rż.: zwykle 1-2 tabl. raz na dobę. Ewentualne zwiększenie dawki należy skonsultować z lekarzem. Sposób podania. Preparat należy przyjmować po posiłku, popijając niewielką ilością płynu.

Skład

1 tabl. zawiera 500 mg wodoroasparaginianu magnezu czterowodnego co odpowiada (34 mg jonów magnezu) oraz 5 mg chlorowodorku pirydoksyny.

Działanie

Magnez jest pierwiastkiem niezbędnym w prawidłowym przebiegu procesów metabolicznych w organizmie. Bierze udział w reakcjach enzymatycznych zależnych od ATP-azy oraz jest stabilizatorem błon komórkowych i organelli wewnątrzkomórkowych. Magnez jest składnikiem mineralnym wszystkich tkanek organizmu. Bierze udział w prawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego, kostno-stawowego, oddechowego, sercowo-naczyniowego, hormonalnego, krwiotwórczego i immunologicznego. Wpływa na czynność nerwów słuchowych i wzrokowych. Zmniejsza podatność na stres (przy braku równowagi emocjonalnej, w niepokoju, uczuciu zmęczenia związanego z zespołem napięcia przedmiesiączkowego, depresji, migrenie, podczas wytężonego wysiłku umysłowego), zmniejsza pobudliwość nerwowo-mięśniową (w nadwrażliwości nerwowo-mięśniowej, zespole nadpobudliwości ruchowej u dzieci, wzmożonej aktywności ruchowej - ciężka praca fizyczna, uprawianie sportu), warunkuje prawidłową kurczliwość mięśni (np. w nocnych kurczach łydek), wywiera ochronny wpływ na mięsień sercowy (przy niewydolności serca, nadciśnieniu tętniczym), przeciwdziała niedokrwieniu mięśnia sercowego. Magnez jest konieczny do prawidłowej mineralizacji kości i wydzielania parathormonu, w okresie intensywnego wzrostu dzieci i młodzieży. Zawarta w preparacie witamina B₆ zapewnia korzystny profil wchłaniania asparaginianu magnezu. Czterowodny asparaginian magnezu jest związkiem dobrze rozpuszczalnym, co sprzyja wchłanianiu. Wchłanianie magnezu następuje w jelicie cienkim, równolegle do wchłaniania wody. Procesowi temu sprzyja kwaśna dieta bogata w białka (zwłaszcza zwierzęce), tłuszcze nienasycone, niewielkie ilości witaminy B₆, sód, laktoza oraz witamina D. Stężenie magnezu w komórce jest ok. 10 razy większe niż w płynie pozakomórkowym. Magnez jest wydalany głównie z moczem i częściowo wchłaniany zwrotnie w cewkach nerkowych. Zapotrzebowanie na magnez u dorosłego człowieka wynosi ok. 5 mg/kg mc. dziennie (tj. 270-350 mg, czyli 11-14 mmol Mg²⁺). W stanach większych niedoborów, a także w okresie intensywnego wysiłku fizycznego, szybkiego wzrostu u dzieci, u kobiet ciężarnych i karmiących zapotrzebowane wzrasta do 7-10 mg/kg mc. Witamina B₆ po wchłonięciu jest przekształcana w aktywny koenzym 5-fosforan pirydoksalu. Magazynowana jest głównie w wątrobie, a wydalana z moczem. Pirydoksyna zwiększa wchłanianie magnezu z przewodu pokarmowego.

Interakcje

Sole magnezu podawane jednocześnie z antybiotykami z grup fluorochinolonów i tetracyklin oraz doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi - przede wszystkim pochodnymi warfaryny, a także preparatami zawierającymi fosforany, związki żelaza i wapnia wpływają na wzajemne zmniejszanie wchłaniania z przewodu pokarmowego. Stosowanie cykloseryny, hydralazyny, izoniazydu, penicylaminy powoduje zmniejszanie zawartości witaminy B₆ w organizmie. Witamina B₆ w dawkach nawet nieznacznie przekraczających zalecane dzienne spożycie przyspiesza metabolizm i odwraca działanie L-dopy stosowanej bez inhibitorów dekarboksylazy. Leki moczopędne (furosemid, kwas etakrynowy) zwiększają wydalanie magnezu z moczem. Długotrwale stosowane leki moczopędne oszczędzające potas mogą zwiększać resorpcję magnezu w kanalikach nerkowych i powodować hipermagnezemię. Inne preparaty zawierające magnez takie jak środki przeczyszczające i zobojętniające sok żołądkowy stosowane jednocześnie z wodoroasparaginianem magnezu mogą powodować objawy zatrucia magnezem, szczególnie u osób z niewydolnością nerek. Stosować ostrożnie z glikozydami naparstnicy.

Środki ostrożności

Przy długotrwałym stosowaniu kontrolować stężenie magnezu w surowicy. Preparat stosowany w dawce wyższej niż zalecana może powodować biegunkę.

Ciąża i laktacja

W zalecanych dawkach preparat może być stosowany w okresie ciąży i karmienia piersią jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.

Działania niepożądane

Mogą wystąpić: zaburzenia przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, zaczerwienienie skóry. Niekiedy mogą wystąpić nudności i biegunki, które zwykle ustępują samoistnie.

Pozostałe informacje

Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na sprawność psychofizyczną, zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.