NO-SPA - baza leków

Wskazania

Stany skurczowe mięśni gładkich związane z chorobami dróg żółciowych: kamicą dróg żółciowych, zapaleniem pęcherzyka żółciowego, zapaleniem okołopęcherzykowym, zapaleniem przewodów żółciowych, zapaleniem brodawki Vatera. Stany skurczowe mięśni gładkich dróg moczowych: kamica nerkowa, kamica moczowodowa, zapalenie miedniczek nerkowych, zapalenie pęcherza moczowego, bolesne parcie na mocz. Wspomagająco w stanach skurczowych mięśni gładkich przewodu pokarmowego: chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy, zapaleniu żołądka, zapaleniu jelit, zapaleniu okrężnicy, stanach skurczowych wpustu i odźwiernika żołądka, zespole jelita drażliwego, zaparciach na tle spastycznym i wzdęciach jelit, zapaleniu trzustki. Wspomagająco w schorzeniach ginekologicznych: bolesnym miesiączkowaniu.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka niewydolność wątroby, nerek i serca. Blok przedsionkowo-komorowy IIst. i IIIst.. Dzieci w wieku poniżej 6 lat.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 120-240 mg/dobę, w 2 do 3 dawkach podzielonych. Dzieci w wieku >12 lat: maks. 160 mg/dobę, w 2 do 4 dawkach podzielonych; dzieci w wieku 6-12 lat: 80 mg/dobę, w 2 dawkach podzielonych.

Skład

1 tabl. zawiera 40 mg chlorowodorku drotaweryny. Preparat zawiera laktozę jednowodną.

Działanie

Pochodna izochinoliny o silnym działaniu spazmolitycznym na mięśnie gładkie. Mechanizm działania polega na hamowaniu fosfodiesterazy IV (PDE IV), w wyniku czego zwiększa się stężenie cAMP, następuje inaktywacja kinazy łańcucha lekkiego miozyny i rozkurcz mięśni gładkich. Drotaweryna stosowana jest w leczeniu skurczów mięśni gładkich, zarówno pochodzenia neurogennego, jak i mięśniowego. Niezależnie od rodzaju unerwienia autonomicznego drotaweryna działa na mięśnie gładkie, znajdujące się w przewodzie pokarmowym, drogach żółciowych, układzie moczowo-płciowym i układzie krążenia. Ze względu na działanie rozszerzające naczynia, drotaweryna zwiększa przepływ krwi w tkankach. Po podaniu doustnym drotaweryna szybko i całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie we krwi po 45-60 min. Wiąże się z białkami osocza w 95-98%. Jest metabolizowana w wątrobie. T_0,5 wynosi 8-10 h. Wydala się głównie w postaci metabolitów z moczem (w około 50%) i w mniejszym stopniu z kałem (w około 30%).

Interakcje

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z lewodopą, ze względu na zmniejszenie jej działania przeciwparkinsonowego oraz nasilenie drżeń i sztywności.

Środki ostrożności

Należy zachować ostrożność podczas stosowania drotaweryny: u pacjentów z niedociśnieniem; u dzieci w wieku od 6 lat (nie przeprowadzono badań dotyczących działania drotaweryny w tej grupie pacjentów); u kobiet w ciąży. Nie należy stosować drotaweryny w okresie porodu. 1 tabl. zawiera 52 mg laktozy jednowodnej - preparat nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Ze względu na brak wystarczających badań, lek można stosować u pacjentek w okresie ciąży jedynie w przypadkach gdy korzyść z jego zastosowania przewyższa czynniki ryzyka. Nie stosować w okresie porodu, ze względu na zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego. Nie wiadomo czy drotaweryna przenika do mleka kobiecego - stosowanie w okresie karmienia piersią nie jest zalecane.

Działania niepożądane

Rzadko: reakcje alergiczne (obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka, świąd), ból głowy, zawroty głowy pochodzenia obwodowego (błędnikowego), bezsenność, kołatanie serca, niedociśnienie tętnicze, nudności, zaparcie. Częstość nieznana: zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego.

Pozostałe informacje

W dawkach leczniczych drotaweryna podawana doustnie nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W razie wystąpienia zawrotów głowy należy unikać wykonywania potencjalnie niebezpiecznych czynności, tj. prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.