Disulfiram WZF - baza leków

Wskazania

Pomocniczo w leczeniu uzależnienia od alkoholu. Lek jest przeznaczony dla wybranych i współpracujących pacjentów, z zastosowaniem odpowiedniego leczenia wspomagającego.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną i tiokarbaminiany lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Stan upojenia alkoholowego, spożywanie napojów zawierających alkohol etylowy lub stosowanie preparatów zawierających alkohol w ciągu ostatnich 12 h przed zabiegiem. Stwierdzona niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie tętnicze, uprzednio przebyta niewydolność obwodowa krążenia. Zaburzenia psychiczne, psychozy (z wyjątkiem przebytych ostrych psychoz alkoholowych), próby samobójcze w wywiadach. Nie należy stosować preparatów zawierających disulfiram bez świadomej zgody pacjenta.

Dawkowanie

Implantuje się podpowięziowo 8-10 tabl. Tabletki rozmieszcza się gwiaździście. Zabieg można powtórzyć po 8 mies. Tabletki muszą być jałowe, nieuszkodzone, bez zanieczyszczeń.

Skład

1 tabl. do implantacji zawiera 100 mg disulfiramu.

Działanie

Inhibitor dehydrogenazy aldehydowej. Hamuje przekształcanie aldehydu octowego do kwasu octowego. Jednoczesne stosowanie z alkoholem etylowym powoduje podwyższenie stężenia aldehydu octowego i wystąpienie objawów zatrucia aldehydem. Lek jest w znacznym stopniu metabolizowany w wątrobie do nieczynnych metabolitów wydalanych z moczem. Około 20% podanej dawki ulega wydaleniu w postaci niezmienionej z kałem.

Interakcje

Nasila działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych, antypiryny, fenytoiny, chlordiazepoksydu i diazepamu, petydyny, morfiny i amfetaminy. Amitryptylina i chlorpromazyna mogą nasilać, a diazepam osłabiać objawy reakcji disulfiramowej. Disulfiram hamuje utlenianie i wydalanie ryfampicyny przez nerki. Jednoczesne stosowanie izoniazydu i disulfiramu może wpływać na czynność OUN i powodować zawroty głowy, zaburzenia koordynacji ruchów, drażliwość i bezsenność. Metronidazol i disulfiram stosowane jednocześnie mogą wywołać stany dezorientacji i stany psychotyczne - nie zaleca się równoczesnego stosowania tych leków. Kontakt z organicznymi rozpuszczalnikami zawierającymi alkohol, aldehyd octowy, paraldehyd podczas leczenia disulfiramem może wywołać reakcję disulfiramową. Disulfiram może wydłużać czas działania alfentanylu.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, chorobami układu oddechowego lub serca, cukrzycą, padaczką (możliwość pogłębienia stopnia zaawansowania chorób po wystąpieniu reakcji disulfiramowej). W okresie leczenia disulfiramem obowiązuje bezwzględny zakaz spożywania napojów alkoholowych. Spożycie alkoholu podczas stosowania disulfiramu może powodować wystąpienie objawów zagrażających życiu. Lek może być stosowany wyłącznie za zgodą pacjenta oraz pod warunkiem poinformowania go o zagrożeniach związanych ze spożyciem alkoholu w czasie stosowania leku. Preparat można zastosować po przeprowadzeniu bardzo dokładnego wywiadu i rozważeniu wszystkich zalet i wad takiego leczenia alkoholizmu. Objawy nietolerancji alkoholu mogą wystąpić także po zastosowaniu płynów zawierających alkohol (np. płyny do płukania jamy ustnej, sosy, ocet, syropy przeciwkaszlowe, środki rozgrzewające, płyny po goleniu i inne kosmetyki zawierające alkohol). Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabl., to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”.

Ciąża i laktacja

W I trymestrze ciąży nie zaleca się stosowania preparatu. Zalecając disulfiram pacjentkom w ciąży należy rozważyć stosunek korzyści z leczenia do ryzyka, biorąc pod uwagę działania niepożądane wywołane przez alkoholizm. Odnotowano rzadkie przypadki wrodzonych nieprawidłowości u niemowląt, których matki stosowały disulfiram w skojarzeniu z innymi lekami. Nie stosować podczas karmienia piersią. Nie ma danych dotyczących przenikania disulfiramu do mleka kobiecego. Nie należy stosować disulfiramu podczas karmienia piersią, zwłaszcza gdy istnieje możliwość wystąpienia interakcji z preparatami, które może przyjmować dziecko.

Działania niepożądane

Może wystąpić: senność, nudności, wymioty, metaliczny posmak lub smak czosnku w ustach, przemijająca impotencja, pacjent może się łatwo męczyć. Rzadko obserwowano reakcje psychotyczne, w tym stany depresyjne lub paranoidalne, schizofrenię i manię. Odnotowywano skórne reakcje alergiczne, zapalenie nerwów obwodowych i uszkodzenie hepatocytów.

Pozostałe informacje

Jest mało prawdopodobne, aby lek wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.