Cebion - baza leków

Wskazania

Zapobieganie i leczenie stanów niedoboru witaminy C w przypadkach kiedy stosowanie odpowiedniej diety nie wystarcza.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na kwas askorbowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Kamica nerkowa. Zwiększone stężenie kwasu moczowego w wywiadzie. Zaburzenia spichrzania żelaza (talasemia, hemochromatoza, niedokrwistość syderoblastyczna). Choroba wrzodowa żołądka.

Dawkowanie

Doustnie. U małych dzieci do 3. rż. lek podawać po uzgodnieniu z lekarzem. Jeśli nie występuje konieczność innego dawkowania, podaje się następujące dawki - niemowlęta i małe dzieci (od 28. dnia życia do końca 23. miesiąca życia): 5-8 kropli na dobę, najlepiej dodając krople do butelki lub na łyżkę mleka, herbaty lub soku owocowego; dzieci od 24. mż. do końca 11. rż.: 10 kropli na dobę; młodzież od 12. rż. i dorośli: 15-20 kropli na dobę. W razie większego zapotrzebowania podane dawki można przyjmować 2 razy na dobę.

Skład

1 ml (około 20 kropli) zawiera 100 mg kwasu askorbowego.

Działanie

Witamina C jest substancją niezbędną dla człowieka. Kwas askorbowy i dehydroaskorbowy tworzą układ oksydoredukcyjny. Witamina C posiada wysoki potencjał oksydoredukcyjny, uczestniczy jako kofaktor w wielu układach enzymatycznych, np. syntezy kolagenu, syntezy katecholamin, hydroksylacji steroidów, tyrozyny i substancji egzogennych, biosyntezy karnityny, regeneracji kwasu tetrahydrofoliowego i α-amidacji peptydów. Niedobór witaminy C wpływa również na reakcje układu odpornościowego, szczególnie chemotaksji, aktywacji dopełniacza i wytwarzania interferonu. Kwas askorbowy zwiększa wchłanianie soli żelaza dzięki redukcji jonów żelaza III i tworzeniu związków chelatowych oraz hamuje łańcuchowe reakcje wolnorodnikowe. Jego działanie antyoksydacyjne pozostaje w ścisłej zależności biochemicznej z antyoksydacyjnym działaniem witaminy E, witaminy A i karotenoidów. Kwas askorbowy jest wchłaniany w ograniczonym stopniu, przy czym wchłanianie zależy od stężenia w proksymalnym odcinku jelita cienkiego. W miarę zwiększania dawki jednorazowej biodostępność zmniejsza się z 60-75% po 1 g, do ok. 40% po 3 g i do ok. 16% po 12 g. Niewchłonięta ilość witaminy C jest rozkładana przez florę bakteryjną jelita grubego. Znaczna część kwasu askorbowego jest odwracalnie utleniana do dehydroaskorbinianu w wątrobie. Nieczynne metabolity (tzn. siarczan-2-askorbinianu i szczawian) są wytwarzane w mniejszej ilości i wydalane z moczem. Kwas askorbowy jest wydalany głównie z moczem (>80%) w postaci niezmienionej. T_0,5 wynosi 2,9 h.

Interakcje

Jednoczesne stosowanie z lekami zobojętniającymi zawierającymi glin może zwiększać wydalanie glinu z moczem. Nie zaleca się stosowania kwasu askorbowego łącznie z lekami zobojętniającymi, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Salicylany mogą zwiększać nerkowe wydalanie kwasu askorbowego. Jednoczesne stosowanie z deferoksaminą może zwiększyć toksyczność tkankową żelaza (ryzyko niewydolności serca). Duże dawki kwasu askorbowego mogą zmniejszać stężenie indinawiru we krwi.

Środki ostrożności

U pacjentów z niedoborem erytrocytarnej G-6-PD przyjmowanie dużych dawek kwasu askorbowego (4 g na dobę) może powodować hemolizę (czasami nasiloną). Pacjenci z ciężką lub schyłkową niewydolnością nerek (pacjenci dializowani) nie powinni przekraczać dziennego spożycia 100 mg kwasu askorbowego, ze względu na ryzyko tworzenia kamieni moczowych.

Ciąża i laktacja

Kwas askorbowy przenika przez barierę łożyskową i do mleka ludzkiego. Nie stosować w ciąży bez nadzoru lekarza. Nie przekraczać ustalonej dawki w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

W pojedynczych przypadkach obserwowano reakcje nadwrażliwości skórnej oraz ze strony układu oddechowego. Po zastosowaniu dużych dawek obserwowano: ból głowy, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. nudności, wymioty, biegunkę, ból brzucha, niestrawność) oraz wielomocz. Długotrwałe stosowanie dużych dawek może powodować kamicę nerkową.

Pozostałe informacje

Duże dawki kwasu askorbowego wpływają na wyniki różnych kliniczno-chemicznych badań laboratoryjnych (oznaczanie glukozy, kwasu moczowego, kreatyniny, fosforanów nieorganicznych). Takie stężenia mogą być osiągane w moczu po dawkach >1 g. Wykrywanie utajonej krwi w kale może dawać fałszywie ujemne wyniki po dawkach >1 g. Zafałszowane mogą być także inne chemiczne metody wykrywania oparte na reakcjach barwnych. Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.