30.10.2018 / hematoonkologia.pl / Aktualności

Prof. dr hab. Dominika Nowis: Dyscyplina, uważność, selektywność - pasja w służbie nauki cz.II

Łagodzi stres, obniża ciśnienie, działa antydepresyjnie, pozwala poprawić równowagę między życiem zawodowym i prywatnym, zdobyć nowe doświadczenia i umiejętności - to tylko niektóre korzyści z posiadania hobby.


Kolejną osobą ze świata polskiej hematologii, której postanowiliśmy zadać pytanie o wpływ dodatkowych zainteresowań na pracę naukowca, jest prof. dr hab. med. Dominika Nowis - profesor nadzwyczajny w Zakładzie Medycyny Genomowej WUM oraz kierownik Laboratorium Medycyny Doświadczalnej Centrum Nowych Technologii Uniwersytetu Warszawskiego. Prof. Nowis prowadzi bardzo wysoko oceniane seminaria i wykłady z immunologii dla studentów medycyny. Chwile wolne od pracy poświęca w całości swojej rodzinie: córce Lence i mężowi Jakubowi oraz fotografii.

Jak fotografowanie wpływa na pracę naukową?

Radość i satysfakcja z nowych zdjęć udziela mi się również jako naukowcowi - zachowuje dzięki niej naprawdę dziecięcą radość z każdego nowego wyniku badań. Jak jeszcze fotografia wpływa na pracę naukową? W budowaniu kadru istotne jest wyczulenie na szczegóły, a jednocześnie umiejętność zobaczenia całości. W laboratorium pomaga mi to w umieszczeniu wyników pojedynczego eksperymentu w układance całego projektu i nie zgubieniu się w moich badaniach.

Dyscyplina tak potrzebna przy planowaniu wyprawy fotograficznej przekłada się również na planowanie badań naukowych. Szykując się na wyprawę z aparatem muszę dokładnie zaplanować co biorę. Co nie będzie mi potrzebne? Kiedy mogę spodziewać się najlepszego światła? Ta dyscyplina łączy się również z selektywnością, tak jak w przygotowaniach do podróży, po powrocie należy z setek zrobionych zdjęć wybrać te, które warto zachować - takie podejście pomaga mi zachować rozsądek w chaosie nowych płynących zewsząd danych, a w planowaniu badań naukowych nie raz już mi się opłaciło i odpłaciło.

Nie bez znaczenia pozostaje dla mnie wizualna strona mojej pracy naukowej – estetyka prezentacji, wykładów czy rycin przedstawiających wyniki badań. Takie podejście zjednuje mi sympatię odbiorców. Przecież wielu z nas jest „wzrokowcami” i pierwsze wrażenie wizualne przekłada na ocenę całości.


Prof. dr hab. med. Dominika Nowis w latach 2005-2014 pracowała w Zakładzie Immunologii WUM, a latach 2014-2015 w Pracowni Medycyny Genomowej przy Katedrze i Klinice Chirurgii Ogólnej, Transplantacyjnej i Wątroby. W wieku 25 lat obroniła rozprawę doktorską dotyczącą zwiększania skuteczności terapii fotodynamicznej nowotworów, w wieku 33 lat uzyskała stopień doktora habilitowanego, zaś w wieku 38 lat – tytuł profesora nauk medycznych z rąk Prezydenta RP. Doświadczenie badawcze zdobywała podczas staży naukowych w Dana-Farber Cancer Institute w Bostonie, MRC Weatherall Institute of Molecular Medicine Uniwersytetu Oksfordzkiego, University College Dublin, Indiana University School of Medicine oraz Uniwersytecie w Weronie. Jest autorem ponad 70 publikacji naukowych, z których większość została opublikowana w recenzowanych czasopismach o zasięgu międzynarodowym (jak PLoS Medicine, Nature Communications, Haematologica, Am J Pathol, Blood, Oncogene, Cancer Res, CA: Cancer Journal for Clinicians czy Clin Cancer Res). Prace te były do tej pory cytowane ponad 3000 razy. Jej indeks cytowań Hirscha wynosi 23. Za swoje osiągnięcia naukowe prof. Nowis była wielokrotnie nagradzana. Jest laureatką m.in. nagrody Prezesa RM za najlepsza rozprawę habilitacyjną, stypendium MNiSW dla wybitnych młodych naukowców, stypendystką Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej programu START oraz Mentoring, laureatką stypendium doktoranckiego L’Oreal Polska dla Kobiet i Nauki oraz programu „Zostańcie z nami” Tygodnika Polityka. Wielokrotnie otrzymywała nagrody naukowe JM Rektora WUM. W 2012 roku zajęła 3. miejsce w pierwszym plebiscycie „Supertalenty w medycynie” czasopisma Puls Medycyny. Była członkiem pierwszej Rady Młodych Naukowców działającej przy Ministrze Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Za swoje największe do tej pory osiągnięcie naukowe uważa odkrycie kardiotoksycznego działania inhibitorów proteasomu oraz zmniejszenia wychwytu glukozy przez komórki człowieka poddane działaniu statyn.



 Prof. dr hab. Dominika Nowis: Dyscyplina, uważność, selektywność - pasja w służbie nauki cz.II
kodowanie: projekt: