Gripblocker Zatoki - baza leków

Wróć do bazy leków
Nazwa skrócona
Gripblocker Zatoki
produkt leczniczy
Postać, opakowanie i dawka:
kaps. miękkie, 24 szt., 250 mg+30 mg
Substancje czynne:
Paracetamol, Pseudoephedrine hydrochloride
Podmiot odpowiedzialny:
Hasco-Lek
Dystrybutor w Polsce: Przedsiębiorstwo Produkcji Farmaceutycznej Hasco-Lek S.A.
Wskazania

Leczenie objawów grypy i zakażeń grypopodobnych, przebiegających z gorączką oraz bólami głowy, bólami mięśniowymi i kostno-stawowymi, jak również leczenie objawów zapalenia błony śluzowej nosa i zatok przynosowych. Lek może być stosowany u pacjentów, u których stosowanie NLPZ i pochodnych kwasów acetylosalicylowego jest niewskazane.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Stosowanie inhibitorów MAO i okres do 2 tyg. od zaprzestania ich przyjmowania. Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i nerek. Niedobór G-6-PD (możliwość wystąpienia hemolizy). Niedokrwistość. Nadciśnienie tętnicze i choroba niedokrwienna serca. Choroba alkoholowa.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i młodzież > 12 lat: 2 kaps. co 4-6 h, maksymalnie 8 kaps./dobę. Dzieci w wieku 6-12 lat: 1 kaps. co 6 h, maksymalnie 4 kaps./dobę. U dzieci w wieku do 12 lat pseudoefedryny nie należy stosować bez zalecenia lekarza.

Skład

1 kaps. miękka zawiera 250 mg paracetamolu i 30 mg chlorowodorku pseudoefedryny. Ponadto preparat zawiera sorbitol, czerwień koszenilową, oraz żółcień chinolinową.

Działanie

Preparat o działaniu przeciwbólowym, przeciwgorączkowym, zmniejszającym przekrwienie błon śluzowych górnych dróg oddechowych. Paracetamol działa przeciwgorączkowo, prawdopodobnie przez zahamowanie syntezy prostaglandyn w podwzgórzu. Działanie przeciwbólowe wiąże się z ośrodkowym działaniem polegającym na podwyższeniu progu bólowego. Dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, maksymalne stężenie we krwi po podaniu doustnym występuje po upływie ok. 1 h. W niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza (20%-50%), T0,5 wynosi 2-4 h. Paracetamol jest praktycznie w całości (ok. 95%) metabolizowany w wątrobie. Ulega sprzęganiu z kwasem gukuronowym i siarkowym do nietoksycznych, łatwo wydalanych związków. U dorosłych przeważa sprzęganie z kwasem glukuronowym, a u dzieci z kwasem siarkowym. Pozostała część ulega hydroksylacji katalizowanej przez enzymy układu P450 i powstaje toksyczny metabolit N-acetylo-p-benzochinoimina (NAPQI). Jeżeli paracetamol jest stosowany w dawkach terapeutycznych, NAPQI jest sprzęgany z kwasem merkapturowym lub cysteiną. W przypadku zażycia większych dawek paracetamolu, zasoby wątrobowego glutationu mogą się wyczerpać, powodując nagromadzenie toksycznego metabolitu w wątrobie, co może prowadzić do uszkodzenia i martwicy hepatocytów oraz ostrej niewydolności wątroby. Lek wydalany jest z moczem w postaci metabolitów i tylko w niewielkiej ilości w postaci niezmienionej. Pseudoefedryna działa na receptory α-adrenergiczne w błonie śluzowej górnych dróg oddechowych, powodując zwężenie naczyń krwionośnych, co zmniejsza przekrwienie błony śluzowej nosa i zwiększa jego drożności. Początek jej działania pojawia się po 30 min. i utrzymuje się przez co najmniej 4 h. Stężenie maksymalne w surowicy występuje po 2 h. T0,5 po zastosowaniu pojedynczej dawki wynosi 5-8 h. Metabolizm zachodzi w wątrobie, częściowo do aktywnego metabolitu - norpseudoefedryny, a wydalanie przez nerki (wydalanie jest szybsze przy zmniejszonym pH, a wolniejsze, gdy mocz ma odczyn zasadowy).

Interakcje

Jednoczesne stosowanie preparatu i NLPZ zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek. Paracetamol nasila przeciwzakrzepowe działanie pochodnych kumaryny i może wydłużać czas krwawienia. Metoklopramid przyspiesza, a cholinolityki zmniejszają wchłanianie paracetamolu. Równoczesne stosowanie paracetamolu z ryfampicyną, lekami przeciwpadaczkowymi (fenobarbital, fenytoina, karbamazepina), barbituranami oraz alkoholem etylowym może prowadzić do martwicy komórek wątroby, nawet podczas stosowania w zalecanych dawkach. Stosowanie paracetamolu jednocześnie z lekami z grupy inhibitorów MAO oraz w ciągu dwóch tygodni po zakończeniu leczenia tymi lekami może wywołać stan pobudzenia i wysoką gorączkę. Nie należy przyjmować preparatu jednocześnie z furazolidonem. Równoczesne stosowanie preparatu i trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, leków sympatykomimetycznych (takich jak: leki zwężające naczynia krwionośne błon śluzowych leki hamujące łaknienie, leki psychostymulujące podobne do amfetaminy) oraz inhibitorów MAO (zaburzających katabolizm leków sympatykomimetycznych, w tym pseudoefedryny, przez spowolnienie ich eliminacji) może powodować wzrost ciśnienia tętniczego. Równoczesne stosowanie preparatu z glikozydami naparstnicy może zwiększać ryzyko wystąpienia arytmii serca - zaleca się zachowanie ostrożności i monitorowanie elektrokardiograficzne. Pseudoefedryna stosowana z lekami zmniejszającymi ciśnienie krwi oraz blokującymi receptory β-adrenergiczne może zmniejszać ich działanie. Leki zobojętniające kwas żołądkowy mogą zwiększać wchłanianie pseudoefedryny. Inhibitory MAO powodują wolniejszą eliminację pseudoefedryny z organizmu i zwiększają jej biodostępność.

Środki ostrożności

Zbyt długie stosowanie preparatu może powodować uszkodzenie wątroby, stany zapalne nerek, methemoglobinemię i niedokrwistość niedobarwliwą. Należy zachować ostrożność u pacjentów z żółtaczką, głodzonych, przyjmujących leki obniżające ciśnienie tętnicze krwi, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne oraz inne leki sympatykomimetyczne (leki obkurczające naczynia krwionośne błon śluzowych, leki hamujące apetyt, leki psychostymulujące podobne do amfetaminy - zaleca się ocenę wpływu pojedynczej dawki na ciśnienie tętnicze krwi u pacjentów przyjmujących te leki), u pacjentów z cukrzycą, nadczynnością tarczycy, rozrostem gruczołu krokowego, arytmią, podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, u osób w podeszłym wieku. W trakcie leczenia nie należy stosować innych leków zawierających paracetamol i pseudoefedrynę (maksymalna dawka paracetamolu to 4 g/dobę; maksymalna dawka lecznicza pseudoefedryny dla dzieci wynosi 30 mg, dobowa 120 mg, a dla dorosłych odpowiednio 60 mg i 240 mg). Podczas stosowania pseudoefedryny odnotowano kilka przypadków niedokrwiennego zapalenia jelita grubego. Jeśli u pacjenta wystąpi nagły ból brzucha, krwawienie z odbytu lub inne objawy świadczące o rozwoju niedokrwiennego zapalenia jelita grubego, należy odstawić pseudoefedrynę, a pacjent powinien zasięgnąć porady lekarza. Ze względu na zawartość sorbitolu, preparatu nie należy stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy. Z uwagi na zawartość czerwieni koszenilowej (E 124) i żółcieni chinolinowej (E 104), lek może powodować reakcje alergiczne.

Ciąża i laktacja

Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Nie zaleca się stosowania u kobiet karmiących piersią pomimo niewielkiego przenikania zarówno paracetamolu, jak i pseudoefedryny do mleka.

Działania niepożądane

Mogą wystąpić: skórne reakcje uczuleniowe (wysypka, rumień, świąd), trombocytopenia, leukopenia, agranulocytoza, nefrotoksyczność (głównie w połączeniu z NLPZ), zatrzymanie moczu u mężczyzn, zaburzenia snu, omamy, niepokój ruchowy, tachykardia, komorowe zaburzenia rytmu, podwyższenie ciśnienia w krążeniu płucnym. Częstość nieznana: niedokrwienne zapalenie jelita grubego.

Pozostałe informacje

Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływna zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się
Wyszukiwarka leków

Dane o lekach dostarcza

Pharmindex