Polcylin - baza leków

Wskazania

Zapalenie gardła i migdałków, ostre zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, pozaszpitalne zapalenie płuc, niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich, ostre boreliozy skórne (rumień wędrujący), ropnie zębowe u dzieci. Należy uwzględniać oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, na inne penicyliny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Dawkowanie

Doustnie. Zapalenie gardła i migdałków oraz pozaszpitalne zapalenie płuc. 12,5 mg/kg mc./dawkę. W razie konieczności dawkę można zwiększyć maksymalnie do 50 mg/kg mc. na 24 h. Czas leczenia zapalenia gardła i migdałków wynosi 10 dni. Dla pozostałych wskazań: 7-10 dni. Dawkowanie (przybliżone) zawiesiny 100 mg/ml: mc. 10-<25 kg - 2,5 ml 2 do 3 razy na dobę; mc. 20-40 kg - 5 ml 2 do 3 razy na dobę. Niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. 25 mg/kg mc. 3 razy na dobę przez 7-10 dni. Ostre zapalenie ucha środkowego, ostre zapalenie zatok, ropień zębowy. 25 mg/kg mc./dawkę. Czas leczenia ostrego zapalenia ucha środkowego powinien wynosić 5 dni, jednak u pacjentów z ryzykiem powikłań: 5-10 dni, w przypadku nawracającego ostrego zapalenia ucha środkowego 10 dni, ostrego zapalenia zatok i ropnia zębowego: 7-10 dni. Dawkowanie (przybliżone) zawiesiny 100 mg/ml: mc. <10 kg - 2,5 ml 2 do 3 razy na dobę; mc. 10-<25 kg - 5 ml 2 do 3 razy na dobę; mc. 20-<30 kg - 7,5 ml 2 do 3 razy na dobę; mc. 30-40 kg - 10 ml 2 do 3 razy na dobę. W niektórych przypadkach w leczeniu ropni zębowych konieczne może być dodatkowe zastosowanie antybiotyków działających na bakterie beztlenowe. Zakażenia skóry wywołane przez krętki (rumień wędrujący). Dzieci w wieku poniżej 12 lat: 25 mg/kg mc. 3 razy na dobę przez 10 dni. Dorośli i młodzież w wieku od 12 lat: 1 g 3 razy na dobę przez 10 dni. Ogólne informacje dotyczące podawania. Aby uniknąć powikłań (gorączka reumatyczna), zakażenia wywołane przez paciorkowce beta-hemolizujące należy leczyć przez 10 dni. Podawanie 3 razy na dobę poprawia skuteczność kliniczną i dlatego jest zawsze zalecane w przypadku ciężkich zakażeń, takich jak zapalenie płuc i róża oraz przynajmniej w początkowej fazie innych zakażeń. Sposób podania. Lek zaleca się przyjmować na czczo, 1 h przed posiłkiem lub 2 h po posiłku. W celu odmierzenia dawki należy użyć dołączonej miarki.

Skład

1 ml zawiesiny doustnej zawiera 100 mg fenoksymetylopenicyliny potasowej. Preparat zawiera: aspartam, glikol propylenowy, sód, benzoesan sodu, sacharozę.

Działanie

Antybiotyk beta-laktamowy, penicylina. Działanie bakteriobójcze polega na hamowaniu zdolności bakterii do syntezy ścian komórkowych. Gatunki wrażliwe: Streptococcus (w tym S. pneumoniae), Corynebacterium diphteriae, Pasteurella multocida, Peptococci, Peptostreptococci, Actinomyces, Wrzecionowce, Capnocytophaga canimorsus, Borrelia burgdorferi, Borrelia Vincenti. Średniowrażliwe: Haemophilus influenzae. Oporne: Staphylococcus, Enterococcus, Moraxella catarrhalis, bakterie jelitowe Gram-ujemne, Pseudomonas, Legionella, Bacteroides fragilis, Clostridium difficile, Mycoplasma, Chlamydiae. Lek jest rozpuszczalny w wodzie i stabilny w kwasach. Po podaniu doustnym ok. 50% ulega wchłanianiu. Po podaniu pojedynczych dawek wynoszących 800 mg dorosłym pacjentom na czczo, średnie C_max w osoczu uzyskano po upływie 0,5-1 h. Jednoczesne przyjmowanie pokarmu zmniejsza stopień wchłaniania i zmniejsza C_max w surowicy. Biologiczny T_0,5 w surowicy wynosi ok. 30 min, a wiązanie z białkami wynosi ok. 80%. Fenoksymetylopenicylina jest wydalana głównie z moczem.

Interakcje

Równoczesne podawanie fenoksymetylopenicyliny potasowej i metotreksatu może wymagać zmniejszenia dawki metotreksatu. Fenoksymetylopenicylina jest kwasem organicznym, który może hamować wydzielanie metotreksatu w kanalikach nerkowych, powodując zwiększenie jego stężenia w osoczu. Probenecyd opóźnia wydalanie penicyliny przez nerki, co może prowadzić do długotrwałego zwiększenia stężenia fenoksymetylopenicyliny w surowicy.

Środki ostrożności

Może wystąpić alergia krzyżowa pomiędzy penicylinami i cefalosporynami. Ze względu na ryzyko wystąpienia biegunki/rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego wywołanego przez Clostridium difficile pacjentów z biegunką należy poddawać ścisłej obserwacji. Należy zachować ostrożność podczas podawania leku pacjentom z chorobami alergicznymi lub astmą oskrzelową w wywiadzie. Jeśli u pacjenta wystąpi reakcja alergiczna, należy natychmiast przerwać leczenie i wdrożyć terapię adrenaliną, lekami przeciwhistaminowymi i kortykosteroidami. Lek zawiera aspartam (10 mg/ml), który metabolizowany jest do fenyloalaniny, co jest istotne w przypadku osób z fenyloketonurią (PKU). Lek zawiera benzoesan sodu (7,8 mg/ml), który może nasilać żółtaczkę noworodkową (do 4. tyg. życia). Lek zawiera sacharozę (maksymalnie 6,6 g/dawkę) - nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy; sacharoza może być szkodliwa dla zębów. Lek zawiera sód (6,6 mg/ml).

Ciąża i laktacja

Obszerne dane kliniczne wskazują, że fenoksymetylopenicylina nie zwiększa ryzyka uszkodzenia płodu. Fenoksymetylopenicylina przenika do mleka ludzkiego, jednak w przypadku podawania w dawkach terapeutycznych ryzyko wpływu na niemowlę uważa się za mało prawdopodobne. Z punktu widzenia płodności nie są znane zagrożenia związane ze stosowaniem leku.

Działania niepożądane

Często: nudności, biegunka, wykwity skórne. Niezbyt często: eozynofilia, wymioty, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, niestrawność, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, rumień wielopostaciowy, złuszczające, zapalenie skóry, bóle stawów, gorączka. Rzadko: reakcja anafilaktyczna (w tym wstrząs anafilaktyczny). Bardzo rzadko: niedokrwistość hemolityczna, leukopenia, małopłytkowość, agranulocytoza, dodatni wynik bezpośredniego testu Coombsa. Częstość nieznana: rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego.

Pozostałe informacje

Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.