Evusheld - baza leków

Wskazania

Profilaktyka przedekspozycyjna COVID-19 u osób dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszych o masie ciała co najmniej 40 kg. Leczenie osób dorosłych i młodzieży (w wieku 12 lat i starszych o masie ciała co najmniej 40 kg) z COVID-19, którzy nie wymagają uzupełniającej tlenoterapii i którzy podlegają zwiększonemu ryzyku progresji do ciężkiej postaci COVID-19.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Dawkowanie

Domięśniowo. Podawanie leku powinno odbywać się w warunkach umożliwiających leczenie ciężkich reakcji nadwrażliwości, takich jak anafilaksja. Pacjentów należy monitorować po podaniu leku zgodnie z lokalnie obowiązującą praktyką medyczną. Profilaktyka przedekspozycyjna. Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i starsza o mc. co najmniej 40 kg: zalecana dawka wynosi 150 mg tiksagewimabu i 150 mg cilgawimabu podawanych jako dwa, następujące po sobie wstrzyknięcia domięśniowe. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności po ponownym podaniu leku nie są dostępne. Leczenie. Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i starsza o mc. co najmniej 40 kg: zalecana dawka wynosi 300 mg tiksagewimabu i 300 mg cilgawimabu podawanych jako dwa oddzielne, następujące po sobie wstrzyknięcia domięśniowe. Lek należy podać jak najszybciej po uzyskaniu dodatniego wyniku testu na obecność wirusa SARS-CoV-2 i w ciągu 7 dni od wystąpienia pierwszych objawów COVID-19. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku. Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma konieczności dostosowania dawki u młodzieży w wieku 12 lat i starszych, ważących co najmniej 40 kg. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Sposób podania. Tiksagewimab i cilgawimab muszą zostać podane, jako oddzielne, następujące po sobie wstrzyknięcia domięśniowe w różne miejsca, w dwa różne mięśnie, najlepiej w mięśnie pośladkowe.

Skład

1 pudełko tekturowe zawiera dwie fiolki: 1 fiolka z tiksagewimabem (1,5 ml) zawiera 150 mg tiksagewimabu (ciemnoszare wieczko); 1 fiolka z cilgawimabem (1,5 ml) zawiera 150 mg cilgawimabu (białe wieczko).

Działanie

Tiksagewimab i cilgawimab to dwa rekombinowane ludzkie przeciwciała monoklonalne IgG1_Κ, z substytucjami aminokwasów w regionach Fc, w celu przedłużenia okresu półtrwania przeciwciała oraz w celu osłabienia funkcji efektorowej przeciwciała i potencjalnego ryzyka nasilenia choroby zależnego od przeciwciał. Tiksagewimab i cilgawimab mogą równocześnie wiązać się z niezachodzącymi na siebie epitopami domeny wiążącej receptor (RBD) białka kolca wirusa SARS-CoV-2. Po domięśniowym podaniu dawki 150 mg tiksagewimabu i 150 mg cilgawimabu, a także dawki 300 mg tiksagewimabu i 300 mg cilgawimabu zdrowym ochotnikom mediana czasu do osiągnięcia C_max (T_max) wyniosła 19 dni. Szacowana bezwzględna dostępność biologiczna wyniosła 67,1% dla leku Evusheld, 61,5% dla tiksagewimabu i 65,8% dla cilgawimabu. Należy oczekiwać, że tiksagewimab i cilgawimab będą rozkładane na krótkie peptydy i aminokwasy składowe na drodze szlaków katabolicznych w taki sam sposób, jak endogenne przeciwciała IgG. Szacowana populacyjna mediana T_0,5 w końcowej fazie eliminacji wyniosła 79 dni dla leku Evusheld, 81 dni dla tiksagewimabu i 78 dni dla cilgawimabu.

Interakcje

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji u ludzi. Tiksagewimab i cilgawimab nie są wydalane przez nerki ani metabolizowane przy udziale enzymów cytochromu P450 (CYP); w związku z tym, wystąpienie interakcji z lekami wydalanymi przez nerki lub takimi, które są substratami, induktorami lub inhibitorami enzymów CYP jest mało prawdopodobne. Na podstawie modelowania farmakokinetycznego (PK) ustalono, że szczepienie przeciwko COVID19 po podaniu leku nie miało klinicznie znaczącego wpływu na klirens leku. Na podstawie modelowania farmakokinetycznego ustalono, że stan obniżonej odporności nie miał klinicznie znaczącego wpływu na klirens leku.

Środki ostrożności

W przypadku wystąpienia podmiotowych i przedmiotowych objawów istotnej klinicznie reakcji nadwrażliwości lub reakcji anafilaktycznej, należy natychmiast przerwać podawanie leku i zastosować odpowiednie leki i (lub) leczenie wspomagające. U pacjentów stosujących lek obserwowano zwiększenie ryzyka poważnyxh niepożądanych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego i (lub) choroby sercowo-naczyniowej w wywiadzie, które mogłyby wyjaśniać wystąpienie takich zdarzeń. Związek przyczynowy między lekiem Evusheld i tymi zdarzeniami nie został ustalony. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy rozważyć ryzyko i korzyści u osób z wysokim ryzykiem zdarzeń sercowo-naczyniowych lub zakrzepowo-zatorowych. Pacjentów należy poinformować o podmiotowych i przedmiotowych objawach wskazujących na zdarzenia sercowo-naczyniowe (zwłaszcza ból w klatce piersiowej, duszność, męczliwość, uczucie oszołomienia lub omdlenia) oraz konieczności niezwłocznego zwrócenia się o pomoc lekarską, jeśli takie objawy wystąpią. Należy zachować ostrożność podając lek pacjentom z małopłytkowością lub zaburzeniami krzepnięcia. Badania kliniczne z lekiem Evusheld były prowadzone, gdy przeważały warianty Alfa, Beta, Gamma i Delta. Skuteczność tiksagewimabu i cilagawimabu przeciwko niektórym krążącym wariantom SARS-CoV-2 ze zmniejszoną wrażliwością w warunkach in vitro jest nieokreślona. Na podstawie danych klinicznych szacuje się, że czas trwania ochrony po podaniu pojedynczej dawki leku Evusheld wynosi co najmniej 6 miesięcy. Ze względu na obserwowany spadek aktywności neutralizacyjnej in vitro przeciwko podwariantom Omikron BA.1 i BA.1.1 (BA.1+R346K), czas utrzymywania się ochrony leku dla tych podwariantów jest obecnie nieznany. Profilaktyka przedekspozycyjna z wykorzystaniem leku Evusheld nie zastępuje szczepienia przeciw Covid-19, u osób, dla których szczepienie przeciwko COVID-19 jest zalecane.

Ciąża i laktacja

Lek należy stosować w okresie ciąży tylko w przypadku, gdy korzyści dla matki uzasadniają potencjalne ryzyko dla płodu. Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania tiksagewimabu i cilgawimabu u kobiet w okresie ciąży. W badaniach reaktywności krzyżowej tkanek z zastosowaniem tiksagewimabu i cilgawimabu oraz tkanek ludzkich płodów nie wykryto klinicznie istotnego wiązania. Wiadomo, że ludzkie przeciwciała będące immunoglobulinami klasy G1 (IgG1) przenikają przez łożysko i tym samym tiksagewimab i cilgawimab mogą być potencjalnie przekazywane przez matkę rozwijającemu się płodowi. Potencjalne korzyści z leczenia lub ryzyko związane z przeniknięciem tiksagewimabu i cilgawimabu przez łożysko do rozwijającego się płodu nie jest znane. Nie wiadomo, czy tiksagewimab i cilgawimab przenikają do mleka ludzkiego, ale wiadomo, że IgG matki przenika do mleka w pierwszych dniach po urodzeniu. Jako, że tiksagewimab i cilgawimab są bezpośrednio ukierunkowane na białko kolca wirusa SARS-CoV-2 oraz biorąc pod uwagę mały stopień wchłaniania ogólnoustrojowego po doustnym przyjęciu przeciwciał, można rozważyć podawanie leku w okresie karmienia piersią, jeśli jest to wskazane klinicznie.

Działania niepożądane

Często: nadwrażliwość (w tym wysypka i pokrzywka), reakcja w miejscu wstrzyknięcia (w tym: ból w miejscu wstrzyknięcia, rumień w miejscu wstrzyknięcia, świąd w miejscu wstrzyknięcia, reakcja w miejscu wstrzyknięcia i stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia). Niezbyt często: reakcja związana ze wstrzyknięciem (w tym: ból głowy, dreszcze i zaczerwienienie, uczucie dyskomfortu oraz ból w pobliżu miejsca wstrzyknięcia). Rzadko: reakcja anafilktyczna. U dorosłych pacjentów z COVID-19 o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, którzy otrzymali 300 mg tiksagewimabu i 300 cilgawimabu, ogólny profil bezpieczeństwa był podobny do profilu bezpieczeństwa zgłaszanego u pacjentów, którzy otrzymali 150 mg tiksagewimabu i 150 mg cilgawimabu w badaniach dotyczących profilaktyki.

Pozostałe informacje

W celu poprawienia identyfikowalności leków biologicznych należy czytelnie zapisać nazwę i nr serii podawanego preparatu. Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.