Oxlumo - baza leków

Wskazania

Leczenie pierwotnej hiperoksalurii typu 1 (PH1) we wszystkich grupach wiekowych.

Przeciwwskazania

Ciężka nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Dawkowanie

Podskórnie. Leczenie powinno zostać rozpoczęte i być nadzorowane przez lekarza mającego doświadczenie w leczeniu hiperoksalurii. Zalecana dawka obejmuje dawki nasycające podawane raz w miesiącu przez 3 miesiące (3 dawki), a następnie dawki podtrzymujące rozpoczynając miesiąc po podaniu ostatniej dawki nasycającej. Dawkowanie ustala się w oparciu o masę ciała. Dawkę dla pacjenta (w mg) i objętość preparatu (w ml) odpowiadającą tej dawce należy obliczyć w następujący sposób: masa ciała pacjenta (kg) x dawka (mg/kg mc.) = całkowita ilość leku, którą należy podać (mg); całkowita ilość (mg) podzielona przez stężenie w fiolce (189 mg/ml) = całkowita objętość leku, którą należy wstrzyknąć (ml). Schematy dawkowania w zależności od masy ciała - mc. mniej niż 10 kg: dawka nasycająca – 6 mg/kg mc. raz w miesiącu przez 3 mies. (3 dawki), dawka podtrzymująca (rozpoczynając miesiąc po podaniu ostatniej dawki nasycającej) - 3 mg/kg mc. raz w miesiącu, rozpoczynając miesiąc po podaniu ostatniej dawki nasycającej; mc. 10 kg do mniej niż 20 kg: dawka nasycająca - 6 mg/kg mc. raz w miesiącu przez 3 mies. (3 dawki), dawka podtrzymująca (rozpoczynając miesiąc po podaniu ostatniej dawki nasycającej) - 6 mg/kg mc. raz na 3 mies. (kwartał), rozpoczynając miesiąc po podaniu ostatniej dawki nasycającej; mc. 20 kg i więcej: dawka nasycająca - 3 mg/kg mc. raz w miesiącu przez 3 mies. (3 dawki), dawka podtrzymująca (rozpoczynając miesiąc po podaniu ostatniej dawki nasycającej) - 3 mg/kg mc. raz na 3 mies. (kwartał), rozpoczynając miesiąc po podaniu ostatniej dawki nasycającej. Pacjenci poddawani hemodializie - lek należy podawać po hemodializie, jeśli jest podawany w dniach wykonywania dializy. Pominięcie dawki. W przypadku opóźnienia lub pominięcia dawki lek należy podać jak najszybciej. Należy wznowić leczenie od ostatnio podanej dawki według przepisanego schematu dawkowania raz w miesiącu lub raz na kwartał. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w wieku ≥ 65 lat. Lek nie był badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z przejściowym zwiększeniem stężenia bilirubiny całkowitej (bilirubina całkowita >1 do 1,5 x GGN). Wymagana jest ostrożność podczas leczenia pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (szacunkowy współczynnik filtracji kłębuszkowej (eGFR) <90 ml/min/1,73 m² pc.), w tym ze schyłkową niewydolnością nerek (ESRD) lub pacjentów poddawanych dializom. Dostępne są ograniczone dane dotyczące pacjentów z ESRD lub poddawanych dializom; pacjentów takich należy leczyć z zachowaniem ostrożności. Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania leku u dzieci w wieku poniżej 1. roku życia; należy zachować ostrożność podczas leczenia tych pacjentów. Sposób podania. Wyłącznie do stosowania jako wstrzyknięcie podskórne. 1. Wymaganą objętość leku należy obliczyć na podstawie zalecanej dawki w przeliczeniu na masę ciała, zgodnie ze schematami dawkowania. 2. Jeśli dawka wynosi >0,5 ml (94,5 mg), potrzebna będzie więcej niż jedna fiolka. 3. Maksymalna dopuszczalna objętość pojedynczego wstrzyknięcia wynosi 1,5 ml. Jeśli wymagana objętość dawki wynosi >1,5 ml, należy ją podawać w postaci kilku wstrzyknięć (z łączną dawką podzieloną po równo pomiędzy strzykawki, przy czym każde wstrzyknięcie powinno zawierać mniej więcej taką samą objętość), aby zminimalizować potencjalny dyskomfort w miejscu wstrzyknięcia z powodu dużej objętości podania. 4. Nie należy dopuścić do wypłynięcia leku z końcówki igły przed wprowadzeniem jej w przestrzeń podskórną. 5. Lek należy wstrzykiwać podskórnie w brzuch, ramiona lub uda. 6. W przypadku kolejnych wstrzyknięć lub dawek zaleca się zmianę, w sposób rotacyjny, miejsca wstrzyknięcia. 7. Leku nie należy podawać do tkanki bliznowatej ani w obszarach, które są zaczerwienione, zajęte stanem zapalnym lub obrzękiem. Preparat powinien być podawany przez fachowy personel medyczny. Nie należy mieszać tego leku z innymi preparatami.

Skład

1 ml roztworu zawiera 189 mg lumazyranu w postaci lumazyranu sodu.

Działanie

Lumazyran to dwuniciowy mały interferujący kwas rybonukleinowy (siRNA), który obniża poziom oksydazy glikolanowej (GO) w wyniku działania ukierunkowanego molekularnie na informacyjny kwas rybonukleinowy (mRNA) powstały w wyniku transkrypcji genu kodującego oksydazę hydroksykwasów 1 (HAO1) w hepatocytach poprzez zjawisko interferencji RNA. W wyniku obniżenia poziomu GO następuje zmniejszenie ilości dostępnego glioksalanu, który jest substratem w reakcji powstawania szczawianów. Prowadzi to do obniżenia stężenia szczawianów w moczu i w osoczu, które leżą u podłoża objawów chorobowych u pacjentów z PH1. Ponieważ GO w szlaku enzymatycznym znajduje się przed aminotransferazą alaninowo-glioksylanową (AGT), której niedobór wywołuje PH1, mechanizm działania lumazyranu jest niezależny od pierwotnej mutacji genu AGXT. U 7 ze 120 (5,8%) pacjentów z PH1 i zdrowych ochotników, którym podano lek, stwierdzono obecność przeciwciał przeciwlekowych (ADA). Przeciwciała ADA występowały w niskich mianach i zasadniczo utrzymywały się przejściowo; nie zaobserwowano ich wpływu na farmakokinetykę, skuteczność ani bezpieczeństwo stosowania; dane są jednak nadal ograniczone. Po podaniu podskórnym lumazyran jest szybko wchłaniany, a  mediana czasu do osiągnięcia C_max w osoczu wynosi 4 h. Wiąże się z białkami w stopniu umiarkowanym do wysokiego (77–85%). Po podaniu podskórnym ulega dystrybucji głównie do wątroby. Jest metabolizowany przez endo- i egzonukleazy do oligonukleotydów o krótszych łańcuchach. Lumazyran jest eliminowany z osocza głównie przez wychwyt w wątrobie, przy czym od 7% do 26% podanej dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej. Średni T_0,5 lumazyranu w osoczu w końcowej fazie eliminacji wynosi 5,2 h.

Interakcje

Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji z innymi lekami. Jednoczesne stosowanie pirydoksyny nie miało istotnego wpływu na farmakodynamikę ani farmakokinetykę lumazyranu. Badania in vitro wskazują, że lumazyran nie jest substratem ani inhibitorem enzymów cytochromu P450 (CYP); nie oczekuje się, że lumazyran będzie hamował lub indukował enzymy CYP ani wpływał na aktywność transporterów leków.

Środki ostrożności

Ciężkie zaburzenia czynności nerek lub schyłkowa niewydolność nerek. Leczenie lumazyranem zwiększa stężenie kwasu glikolowego w osoczu, co może zwiększać ryzyko wystąpienia kwasicy metabolicznej lub nasilenia objawów istniejącej kwasicy metabolicznej u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub schyłkową niewydolnością nerek. Z tego powodu należy kontrolować tych pacjentów pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych kwasicy metabolicznej. Umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności wątroby. Ze stosowaniem leku u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby wiąże się ryzyko obniżonej skuteczności leczenia, dlatego należy kontrolować skuteczność leczenia u tych pacjentów. Sód. Lek zawiera <1 mmol sodu (23 mg)/ml, to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”.

Ciąża i laktacja

Można rozważyć stosowanie tego preparatu w okresie ciąży, biorąc pod uwagę oczekiwane korzyści dla zdrowia kobiety i potencjalne zagrożenia dla płodu. Nie wiadomo, czy lumazyran lub jego metabolity przenikaja do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy przerwać podawanie leku, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. W badaniach na zwierzętach nie wykryto wpływu na płodność u samców ani samic. Brak danych dotyczących wpływu lumazyranu na płodność u ludzi.

Działania niepożądane

Bardzo często: ból brzucha (w tym ból w nadbrzuszu, ból w podbrzuszu, dyskomfort w jamie brzusznej i bolesność uciskowa brzucha), reakcja w miejscu wstrzyknięcia (w tym rumień, ból, świąd, obrzęk, dyskomfort, przebarwienie, guzek, stwardnienie, wysypka, siniec, krwiak i złuszczanie skóry). Częstość nieznana: nadwrażliwość.

Profil bezpieczeństwa lumazyranu w okresach przedłużenia otwartych badań (mediana czasu trwania leczenia wynosiła odpowiednio 55 i 55,5 miesięcy) był spójny ze znanym profilem bezpieczeństwa lumazyranu. Profil bezpieczeństwa lumazyranu u dzieci (od 4 mies. do 17 lat) i u dorosłych pacjentów z PH1 był zbliżony.

Pozostałe informacje

Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.