Galafold - baza leków

Wskazania

Długotrwałe leczenie osób dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i powyżej z potwierdzonym rozpoznaniem choroby Fabry'ego (niedobór α-galaktozydazy A) z wrażliwą mutacją.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Dawkowanie

Doustnie. Leczenie powinno być rozpoczynane i nadzorowane przez lekarza specjalistę posiadającego doświadczenie w zakresie diagnostyki i leczenia choroby Fabry'ego. Lek nie jest przeznaczony do jednoczesnego stosowania z enzymatyczną terapią zastępczą. Dorośli: 1 kaps. przyjmowana co drugi dzień o tej samej porze. Młodzież w wieku ≥12 do <18 lat o masie ciała ≥45 kg: 1 kaps. przyjmowana co drugi dzień o tej samej porze. Pominięcie dawki. Leku nie należy przyjmować w ciągu 2 kolejnych dni. W przypadku całkowitego pominięcia dawki w ciągu dnia należy przyjąć pominiętą dawkę tylko w przypadku, gdy nastąpi to w ciągu 12 h od normalnej godziny przyjęcia dawki. Jeśli upłynęło ponad 12 h, należy wznowić przyjmowanie leku w dniu i porze przyjęcia kolejnej dawki przestrzegając harmonogramu przewidującego dawkowanie co drugi dzień. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest wymagana modyfikacja dawki zależnie od wieku. Nie zaleca się stosowania u pacjentów, u których szacowana wartość GFR wynosi poniżej 30 ml/min/1,73 m². Nie jest wymagana modyfikacja dawki leku u pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku u dzieci w wieku poniżej 12 lat - dane nie są dostępne. Sposób podania. Wchłanianie leku ulega zmniejszeniu o 40%, gdy jest on podawany z pokarmem i o 60%, gdy jest przyjmowany z kawą. W związku z tym nie należy spożywać pokarmu ani kofeiny w ciągu co najmniej 2 h przed przyjęciem i 2 h po przyjęciu leku. Należy pozostać na czczo przez co najmniej 4 h. W tym 4-godzinnym okresie pozostawania na czczo można spożywać wodę (bez dodatków, smakową, słodzoną), soki owocowe bez miąższu i napoje gazowane niezawierające kofeiny. Dla zapewnienia optymalnych korzyści dla pacjenta lek należy przyjmować co drugi dzień o tej samej porze dnia. Kapsułki należy połykać w całości. Kapsułek nie należy kroić, rozgniatać ani rozgryzać.

Skład

1 kaps. zawiera 123 mg migalastatu (w postaci chlorowodorku).

Działanie

Choroba Fabry'ego jest postępującą chorobą spichrzeniową związaną z chromosomem X, występującą u mężczyzn i kobiet. Mutacje w genie GLA powodujące chorobę Fabry'ego skutkują niedoborem enzymu lizosomalnego α-galaktozydazy A (α-Gal A), który jest wymagany do metabolizmu substratu glikosfingolipidów (np. GL-3, lizo-Gb₃). Migalastat jest farmakologicznym szaperonem czyli molekułą opiekuńczą, którego struktura umożliwia selektywne i odwracalne wiązanie z wysokim powinowactwem z miejscami aktywnymi niektórych zmutowanych form α-Gal A, których genotypy określa się jako mutacje wrażliwe. Wiązanie migalastatu powoduje stabilizację tych zmutowanych form α-Gal A w ergastoplazmie i przyspiesza ich odpowiednie kierowanie do lizosomów. Po ich przejściu do lizosomów, dysocjacja migalastatu przywraca aktywność α-Gal A, prowadząc do katabolizmu GL-3 i powiązanych substratów. Po podaniu jednorazowej dawki doustnej roztworu chlorowodorku migalastatu wynoszącej 150 mg czas do osiągnięcia najwyższego stężenia w osoczu wynosił około 3 h. Ekspozycja osoczowa na migalastat (AUC_0-∞) i C_max wykazywała u osób dorosłych proporcjonalny do dawki wzrost przy dawkach doustnych migalastatu chlorowodorku wynoszących od 50 mg do 1250 mg. Na podstawie danych in vivo, migalastat jest substratem UGT, będącym mniej istotną drogą eliminacji. Migalastat wydalany jest z moczem (ok. 77%) i z kałem (ok. 20%).

Interakcje

Na podstawie danych in vitro migalastat nie jest induktorem CYP1A2, 2B6 i 3A4. Ponadto migalastat nie jest inhibitorem ani substratem CYP1A2, 2A6, 2B6, 2C8, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1 i 3A4/5. Migalastat nie jest substratem dla MDR1 ani BCRP, ani nie jest inhibitorem ludzkich transporterów pompy lekowej BCRP, MDR1 i BSEP. Ponadto migalastat nie jest substratem dla MATE1, MATE2-K, OAT1, OAT3 ani OCT2, ani nie jest inhibitorem ludzkich transporterów wychwytu OATP1B1, OATP1B3, OAT1, OAT3, OCT1, OCT2, MATE1 i MATE2-K. Jednoczesne podawanie migalastatu z kofeiną obniża ogólnoustrojową ekspozycję na migalastat (AUC i C_max), co może zmniejszyć skuteczność leku. Należy unikać jednoczesnego podawania preparatu z kofeiną przez co najmniej 2 h przed przyjęciem i 2 h po przyjęciu leku.

Środki ostrożności

Kapsułki zawierające 123 mg migalastatu nie są przeznaczone dla dzieci (≥12 lat) o masie ciała poniżej 45 kg. Zalecane jest okresowe monitorowanie czynności nerek, parametrów echokardiograficznych i markerów biochemicznych (co 6 mies.) u pacjentów, u których wdrożono leczenie migalastatem lub zmieniono leczenie na migalastat. W przypadku znaczącego pogorszenia klinicznego należy rozważyć dodatkową ocenę kliniczną lub przerwanie leczenia preparatem. Lek nie jest wskazany do stosowania u pacjentów z niewrażliwymi mutacjami. U pacjentów nie obserwowano zmniejszenia białkomoczu. Lek nie jest wskazany do stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, którą zdefiniowano jako szacowaną wartość GFR poniżej 30 ml/min/1,73 m². Ograniczone dane wskazują, że jednoczesne podawanie pojedynczej dawki migalastatu i standardowej enzymatycznej terapii zastępczej w postaci wlewu powoduje zwiększenie ekspozycji na agalzydazę wynoszące do 5 razy. Badanie wykazało również, że agalzydaza nie ma wpływu na farmakokinetykę migalastatu. Preparat nie jest przeznaczony do jednoczesnego stosowania z enzymatyczną terapią zastępczą.

Ciąża i laktacja

Dane dotyczące stosowania u kobiet w okresie ciąży są ograniczone. U królików obserwowano toksyczność rozwojową jedynie w dawkach toksycznych dla matki. Nie zaleca się stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują antykoncepcji. Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka ludzkiego. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie migalastatem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. Nie badano wpływu na płodność u ludzi. Przemijająca i całkowicie odwracalna niepłodność u samców szczurów była związana z leczeniem migalastatem we wszystkich ocenianych dawkach. Pełną odwracalność obserwowano po 4 tyg. od odstawienia leczenia. Podobne obserwacje odnotowano w badaniach przedklinicznych po leczeniu innymi iminocukrami. Migalastat nie wpływał na płodność u samic szczurów.

Działania niepożądane

Bardzo często: ból głowy. Często: depresja, parestezja, zawroty głowy, niedoczulica, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, kołatanie serca, duszność, krwawienie z nosa, biegunka, nudności, ból brzucha, zaparcia, suchość w jamie ustnej, parcie na stolec, niestrawność, wysypka, świąd, skurcze mięśni, ból mięśni, kręcz szyi, ból kończyny, białkomocz, zmęczenie, ból, wzrost stężenia fosfokinazy kreatynowej we krwi, zwiększenie masy ciała. Ocena bezpieczeństwa przeprowadzona u 21 pacjentów nastoletnich (w wieku od 12 do < 18 lat i o masie ciała ≥ 45 kg) jest oparta na danych dotyczących bezpieczeństwa uzyskanych w okresie jednego roku w prowadzonym metodą otwartej próby badaniu AT1001-020, w którym uczestnicy stosowali taki sam schemat dawkowania, jak osoby dorosłe. Nie zaobserwowano specyficznych dla wieku różnic w działaniach niepożądanych między młodzieżą a uczestnikami dorosłymi. Na podstawie tych danych przewiduje się, że częstość występowania, rodzaj i stopień nasilenia działań niepożądanych u młodzieży będą takie same jak u osób dorosłych.

Pozostałe informacje

Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.