Sublivac Kot - baza leków

Wskazania

Immunoterapia swoista (leczenie odczulające) alergii z objawami alergicznego nieżytu nosa, alergicznego zapalenia spojówek i astmy oskrzelowej o podłożu alergicznym. Rozpoznanie powinno być oparte o szczegółowy wywiad potwierdzający wystąpienie u pacjenta alergii.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na składniki preparatu. Ostre zakażenia i procesy zapalne oczu, dróg oddechowych lub narządów biorących udział w odpowiedzi immunologicznej. Ciężkie choroby autoimmunologiczne (np. tarczycy, układu nerwowego i choroby reumatyczne). Choroby nowotworowe o aktualnym istotnym znaczeniu klinicznym. Obniżona odporność (w tym również wskutek przyjmowania leków immunosupresyjnych). Ciężka lub niewystarczająco skutecznie leczona astma.

Dawkowanie

Podjęzykowo. Poniższy schemat dawkowania stanowi tylko ogólną wytyczną dotyczącą przyjmowania leku. Indywidualna, maksymalna dawka może być mniejsza. Leczenie podstawowe rozpoczyna się od jednej kropli na dobę, następnie należy zwiększać codziennie dawkę o jedną kroplę aż do osiągnięcia maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 5 kropli na jedno przyjęcie leku. Leczenie podtrzymujące: kontynuować leczenie, przyjmując po 5 kropli każdego dnia, aż do opróżnienia butelki. Podczas leczenia podtrzymującego należy kontynuować przyjmowanie ostatnio tolerowanej liczby kropli z nowej butelki. Jednoczesne leczenie różnymi roztworami alergenów. W przypadku równoczesnego leczenia dwoma różnymi roztworami alergenów, należy je przyjmować w fazie zwiększania dawkowania z zachowaniem odstępu w czasie (np. rano i wieczorem). Podczas leczenia podtrzymującego różne roztwory alergenów można przyjmować bezpośrednio jeden po drugim. Leczenie powinno być kontynuowane przez 3-5 lat. Przyjęcie większej niż zalecana. W przypadku znacznego przedawkowania mogą wystąpić alergiczne działania niepożądane. Należy o nich natychmiast poinformować lekarza prowadzącego i omówić z nim dalsze dawkowanie, również wtedy, gdy nie wystąpiły działania niepożądane. Pominięcie dawki. W przypadku pominięcia przyjęcia leku lub braku możliwości przyjmowania kropli przez okres do siedmiu dni (np. z powodu choroby lub szczepienia) należy kontynuować leczenie z użyciem ostatnio przyjmowanej liczby kropli. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Zmniejszenie dawki w przypadku przerwania leczenia. Gdy leczenie zostało przerwane na dłużej niż tydzień, należy zredukować liczbę kropli o jedną na każdy tydzień przerwania leczenia, a następnie należy ponownie zwiększać dawkowanie zgodnie z zaleceniami. Sposób podania. Zakropić wymaganą liczbę kropli pod język i trzymać je pod językiem przez co najmniej 2-3 min przed połknięciem. Krople można również podać pod język za pomocą łyżki.

Skład

Roztwór alergenów kota w postaci kropli podjęzykowych.

Działanie

Preparat do immunoterapii swoistej zawierający alergeny kota.

Interakcje

Nie należy stosować szczepionki, gdy pacjent jest równocześnie leczony lekami immunosupresyjnymi. Jeżeli u pacjenta stosowane jest jednocześnie objawowe leczenie przeciwalergiczne (leki przeciwhistaminowe lub kortykosteroidy) może dojść do zmiany reakcji i podatności na uprzednio dobrze tolerowane dawki preparatu. W przypadku przeciwbakteryjnego lub przeciwwirusowego szczepienia ochronnego, należy przerwać przyjmowanie roztworu alergenów w dniu szczepienia i w następnym dniu. Można kontynuować przyjmowanie roztworu alergenów od 2. dnia po szczepieniu, o ile tylko u pacjenta nie wystąpią żadne działania niepożądane. W przypadku pojawienia się działań niepożądanych związanych ze szczepieniem, kolejne przyjęcie roztworu alergenów powinno nastąpić dopiero po całkowitym ustąpieniu tych działań. Następnie, w zależności od okresu przerwy, należy kontynuować immunoterapię z użyciem zredukowanej dawki lub rozpocząć ją od nowa. Leki β-adrenolityczne mogą wywrzeć wpływ na leczenie reakcji anafilaktycznej. Po spożyciu pokarmów, które powodują reakcje krzyżowe z alergenami, na które pacjent jest odczulany, mogą wystąpić miejscowe reakcje i objawy, takie jak obrzęk warg, obrzęk błony śluzowej gardła, pieczenie języka, swędzenie gardła, podniebienia i kanału słuchowego. Dodatkowe obciążenie alergenami pochodzącymi ze środowiska lub z otoczenia domowego, może sprzyjać występowaniu działań niepożądanych. Z tego względu w trakcie odczulania należy w miarę możliwości unikać kontaktu z alergenami wywołującymi chorobę lub pokrewnymi.

Środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania β-adrenolityków (w tym kropli do oczu zawierającymi β-blokery), występowania zakażeń w obrębie jamy ustnej i gardła oraz po ekstrakcji zębów.

Ciąża i laktacja

Brak udokumentowanych danych dotyczących stosowania odczulania alergoidami u kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Większość alergicznych działań niepożądanych rozwija się w ciągu 30 min od przyjęcia kropli, jednak mogą one również występować po upływie kilku godzin. Częstość nieznana: obrzęk lub swędzenie w obrębie warg, jamy ustnej lub języka, dolegliwości w obrębie jamy ustnej, suchość w ustach, owrzodzenia w jamie ustnej, afty, wyciek z nosa lub zatkanie nosa, dolegliwości ze strony nosa, swędzenie uszu lub dolegliwości ze strony uszu, swędzenie, zaczerwienienie lub pieczenie oczu, zapalenie oczu, łzawienie oczu, duszność, kaszel, kichanie, podrażnienia gardła, wymioty, nudności, bóle brzucha, zanik łaknienia, zaburzenia trawienne, trudności z połykaniem, dolegliwości żołądkowe, szybko rozwijający się lub nasilony obrzęk skóry, wyprysk, pokrzywka, wysypka skórna. W bardzo rzadkich przypadkach może się rozwinąć reakcja anafilaktyczna (typowymi objawami ostrzegawczymi są: uogólnione swędzenie i uczucie gorąca – w szczególności w obrębie głowy, jamy ustnej, gardła, na powierzchni dłoni lub podeszew stóp, ciężki, świszczący oddech lub głośne bądź ciężkie oddychanie, ciężka pokrzywka/wysypka pokrzywkowa, obrzęk warg lub gardła, blade lub szarawe zabarwienie skóry, przyspieszone bicie serca, omdlenie lub zapaść krążeniowa) - w przypadku tych objawów należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem oraz natychmiast wstrzymać leczenie. Nie obserwowano różnic w profilu bezpieczeństwa pomiędzy dorosłymi, młodzieżą i dziećmi.