Sebidin Intensive - baza leków

Wróć do bazy leków
Nazwa skrócona
Sebidin Intensive
produkt leczniczy
Postać, opakowanie i dawka:
tabl. do ssania, 20 szt., 5 mg+5 mg
Substancje czynne:
Benzocaine, Chlorhexidine hydrochloride
Podmiot odpowiedzialny:
Perrigo Poland
Dystrybutor w Polsce: Perrigo Poland Sp. z o.o.
Wskazania

Leczenie miejscowych objawów o umiarkowanym natężeniu w bezgorączkowym przebiegu infekcji jamy ustnej i gardła, którym towarzyszy ból. Łagodzenie takich dolegliwości jak: ból gardła, podrażnione gardło, bezgłos, stany zapalne błony śluzowej w postaci drobnych owrzodzeń błony śluzowej - aft. Preparat jest wskazany do stosowania u dorosłych i dzieci >12 lat.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Methemoglobinemia lub methemoglobinemia w wywiadzie medycznym.

Dawkowanie

Doustnie, na śluzówkę jamy ustnej. Dorośli i dzieci w wieku powyżej 12 lat: 1 tabl. co 2 h, do 8 tabl. na dobę. W przypadku nasilenia objawów lub gdy objawy utrzymują się dłużej niż 5 dni, lub gdy towarzyszy im wysoka gorączka, ból głowy, nudności lub wymioty, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem. Sposób podania. Tabl. ssać powoli w jamie ustnej, nie należy jej rozgryzać ani połykać. Kreska na tabl. nie służy do jej podziału.

Skład

1 tabl. do ssania zawiera 5 mg dichlorowodorku chloroheksydyny i 5 mg benzokainy. Preparat zawiera cyklaminian sodu (E 952), sacharynę sodową (E 954).

Działanie

Benzokaina jest estrowym środkiem miejscowo znieczulającym. Podstawowym mechanizmem działania środków miejscowo znieczulających jest odwracalne blokowanie aktywności napięciowozależnych kanałów sodowych, co powoduje zmniejszenie przepuszczalności błony komórkowej neuronu dla jonów sodowych. W rezultacie, środki te blokują tworzenie i przewodzenie impulsów nerwowych, co wywołuje efekt znieczulający i przeciwbólowy. Efekt znieczulający miejscowo występuje po około 5 minutach od zastosowania benzokainy. Chloroheksydyna należy do bis (biguanidów) i wykazuje działanie przeciwbakteryjne poprzez nieswoiste łączenie się jako środek kationowy z ujemnie naładowanymi błonami komórkowymi bakterii. Działanie przeciwbakteryjne zależy od stężenia. W małym stężeniu (1-100 μg/ml) wykazuje głównie działanie bakteriostatyczne, powodując wypływ z komórki bakteryjnej małocząsteczkowych substancji (np. potasu, fosforu); efekt bakteriostatyczny może być odwracalny. W wyższych stężeniach (>100 μg/ml) chloroheksydyna działa bakteriobójczo poprzez oddziaływanie na trójfosforan adenozyny i kwasy nukleinowe, co powoduje wytrącanie się lub ścinanie cytoplazmy. Chloroheksydyna posiada szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego. Działa na szeroki zakres mikroorganizmów patogennych bytujących w jamie ustnej stąd też jest skuteczna w leczeniu chorób jamy ustnej. Działa bakteriostatycznie i bakteriobójczo zwłaszcza na bakterie Gram-dodatnie. Jest bardziej skuteczna przeciwko bakteriom Gram-dodatnim niż Gram-ujemnym, a niektóre gatunki Pseudomonas i Proteus mają niską podatność. Jest stosunkowo nieskuteczna wobec prątków. Efekt antyseptyczny chloroheksydyny występuje po około 5 minutach.

Interakcje

Nie należy stosować jednocześnie innych preparatów zawierających antyseptyki. Ze względu na obecność benzokainy, należy unikać stosowania z: inhibitorami cholinoesterazy - hamują metabolizm miejscowych środków znieczulających, co zwiększa ryzyko wystapienia toksyczności ogólnoustrojowej; sulfonamidami - metabolity benzokainy mogą antagonizować działanie przeciwbakteryjne sulfonamidów.

Środki ostrożności

Pacjenci, którzy nie tolerują innych estrowych środków miejscowo znieczulających (zwłaszcza pochodnych kwasu para-aminobenzoesowego, PABA), PABA, parabenów lub p-fenylenodiaminy mogą wykazywać nadwrażliwość na benzokainę. Ostrożnie stosować u pacjentów: z problemami z oddychaniem, takimi jak astma, zapalenie oskrzeli lub rozedma płuc; z chorobami serca; palących, gdyż są bardziej narażeni na powikłania związane z methemoglobinemią; z niektórymi niedoborami enzymatycznymi, takimi jak niedobór glukozo-6-fosfodiesterazy, choroba hemoglobiny-M, niedobór reduktazy NADH-methemoglobiny (diaaforaza 1) i niedobór kinazy pirogronianowej, również mogą być bardziej narażeni na rozwój methemoglobinemii. U pacjentów w podeszłym wieku, ciężko chorych lub osłabionych istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia ogólnoustrojowych działań niepożądanych benzokainy, dlatego u tych pacjentów może być konieczne zastosowanie mniejszej dawki. Stosunek korzyści do ryzyka należy określić w następujących przypadkach: wystąpienie miejscowego zakażenia leczonego obszaru (zmienione pH może zmniejszać działanie znieczulające preparatu); ciężki uraz błony śluzowej jamy ustnej (zwiększone wchłanianie środka znieczulającego); wypełnienie zęba – w przypadku, gdy wypełnienie zęba jest szorstkie lub o nierównych brzegach, podczas stosowania chloroheksydyny może ono zostać trwale zabarwione, co może wymagać wymiany z przyczyn estetycznych. U pacjentów z zapaleniem przyzębia chloroheksydyna może powodować zwiększone odkładanie się kamienia naddziąsłowego. Należy utrzymywać odpowiednią higienę jamy ustnej, stosować specjalną pastę do zębów, zapobiegającą powstawaniu kamienia, aby zmniejszyć jego odkładanie, a także aby zminimalizować ryzyko wystąpienia przebarwienia zębów pod wpływem chloroheksydyny. Tabl. do ssania nie należy rozgryzać ani połykać, ponieważ ich działanie jest wyłącznie miejscowe i objawia się tylko w przypadku bezpośredniego kontaktu z leczoną powierzchnią. Substancje pomocnicze. 1 tabl. zawiera 10 mg cyklaminianu sodu (E 952) i 2 mg sacharyny sodowej (E 954). Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, to znaczy uznaje się go za "wolny od sodu”.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca sie stosowania preparatu w okresie ciąży oraz w okresie laktacji (brak danych). Brak danych dotyczących wpływu na płodność u ludzi dla chloroheksydyny. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu chloroheksydyny na płodność. Brak danych dotyczących wpływu na płodność dla benzokainy.

Działania niepożądane

Rzadko: podrażnienie czubka języka i błony śluzowej jamy ustnej. Częstość nieznana: methemoglobinemia, nadwrażliwość, reakcje alergiczne dotyczące skóry i błony śluzowej, utrata apetytu, zaburzenia smaku (rzadko trwałe), zaburzenia oddychania, przekrwienie błony śluzowej nosa, podrażnienie gardła, brązowe przebarwienie zębów, języka, nudności, niestrawność, ból brzucha, biegunka, suchość w jamie ustnej, pieczenie języka, mrowienie języka, zwiększone odkładanie się kamienia nazębnego, wysypka, pokrzywka, kontaktowe zapalenie skóry, alergiczne zapalenie skóry, brązowe przebarwienie wypełnień dentystycznych, protez dentystycznych i innych aparatów stosowanych w jamie ustnej. Brązowe przebarwienia mogą być bardziej wyraźne u pacjentów, u których występuje kamień nazębny i pojawia się zwykle po tygodniu od rozpoczęcia leczenia. Przebarwienie języka nie jest groźne i zwykle ustępuje samoistnie. Przebarwienie zębów nie jest trwałe i może zostać usunięte podczas higieny jamy ustnej. Przebarwienie wypełnień dentystycznych może być trwałe.

Pozostałe informacje

Stosowanie benzokainy ma wpływ na wyniki testów oceniających funkcję trzustki przy użyciu bentyromidu. Uzyskane wyniki są niewiarygodne, ponieważ benzokaina jest również metabolizowana do aryloamin i zawartość odzyskanego PABA wzrasta - należy zakończyć leczenie co najmniej 3 dni przed wykonaniem testu. Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się
Wyszukiwarka leków

Dane o lekach dostarcza

Pharmindex