Protrimil - baza leków

Wskazania

Terapia skojarzona w leczeniu objawowym dorosłych pacjentów ze stabilną dławicą piersiową, u których leczenie przeciwdławicowe pierwszego rzutu jest niewystarczające lub nie jest tolerowane.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Choroba Parkinsona, objawy parkinsonizmu, drżenia, zespół niespokojnych nóg oraz inne powiązane zaburzenia ruchowe. Ciężkie zaburzenie czynności nerek (CCr <30 ml/min).

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli: 1 tabl. 2 razy na dobę, podczas posiłków. Szczególne grupy pacjentów. U pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek (CCr 30-60 ml/min) zalecana dawka to 35 mg rano, podczas śniadania. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (CCr <30 ml/min) stosowanie trimetazydyny jest przeciwwskazane. U pacjentów w podeszłym wieku narażenie na trimetazydynę może być zwiększone, wskutek, związanego z wiekiem, pogorszenia czynności nerek. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności trimetazydyny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. U pacjentów przed zabiegiem chirurgicznym modyfikacja dawki nie jest konieczna.

Skład

1 tabl. o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 35 mg dichlorowodorku trimetazydyny. Preparat zawiera sód - 54,43 mg (2,37 mmola)/tabl.

Działanie

Lek o działaniu cytoprotekcyjnym. Trimetazydyna zapobiega zmniejszeniu stężenia wewnątrzkomórkowego ATP, zachowując metabolizm energetyczny w komórkach narażonych na niedotlenienie i niedokrwienie, co zapewnia prawidłową czynność pompy jonowej i przezbłonowy napływ jonów sodu i potasu oraz utrzymuje homeostazę komórek. Działaniu temu, obserwowanemu głównie w mięśniu serca i narządach neurosensorycznych, nie towarzyszy działanie hemodynamiczne ani inne działanie na naczynia krwionośne. Trimetazydyna hamuje β-oksydację kwasów tłuszczowych przez zablokowanie tiolazy długołańcuchowego 3-ketoacylokoenzymu A, co nasila utlenianie glukozy. W niedokrwionej komórce energia uzyskiwana w procesie utleniania glukozy wymaga mniejszego zużycia tlenu niż w procesie β-oksydacji. Nasilenie utlenienia glukozy prowadzi do optymalizacji procesów energetycznych w komórkach, co warunkuje utrzymanie ich prawidłowego metabolizmu podczas niedokrwienia. U pacjentów z chorobą niedokrwienną serca trimetazydyna działa jak czynnik metaboliczny, zachowując w mięśniu sercowym wewnątrzkomórkowe stężenie wysokoenergetycznych fosforanów. Działanie przeciwniedokrwienne jest osiągane bez jednoczesnego wpływu na parametry hemodynamiczne. Po podaniu doustnym lek wchłania się szybko z przewodu pokarmowego. C_max w osoczu występuje po ok. 5 h od podania. Stałe stężenie leku w osoczu jest osiągane po 60 h i jest stabilne przez cały okres leczenia. Nie stwierdzono interakcji z pokarmami. Trimetazydyna wiąże się z białkami osocza w ok. 16%. Wydalana jest głównie z moczem, w postaci niezmienionej. Średni T_0,5 wynosi 7 h, u osób w wieku powyżej 65 lat zwiększa się do 12 h.

Interakcje

Nie stwierdzono występowania interakcji z innymi lekami ani pokarmami.

Środki ostrożności

Leku nie należy stosować w leczeniu napadów dławicowych ani też w leczeniu początkowym niestabilnej dławicy piersiowej lub zawału mięśnia sercowego. Nie należy stosować leku w okresie poprzedzającym hospitalizację ani też na jej początku. W przypadku napadu dławicowego należy ponownie ocenić chorobę wieńcową oraz rozważyć dostosowanie sposobu leczenia (leczenie farmakologiczne i możliwość wykonania rewaskularyzacji). Trimetazydyna może powodować lub nasilać objawy parkinsonizmu (drżenie, bezruch, hipertonia), co należy systematycznie sprawdzać, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku. W przypadkach budzących wątpliwości pacjentów należy skierować na konsultację neurologiczną. W przypadku wystąpienia zaburzeń ruchowych, takich jak objawy parkinsonizmu, zespół niespokojnych nóg, drżenia, niestabilny chód, należy odstawić trimetazydynę. Zaburzenia te występują rzadko i są zwykle odwracalne po przerwaniu leczenia. Większość pacjentów wyzdrowiała w ciągu 4 mies. po odstawieniu trimetazydyny. Jeśli objawy parkinsonizmu utrzymują się dłużej niż przez 4 mies. po odstawieniu leku, potrzebna jest ocena neurologa. Może dochodzić do upadków związanych z niestabilnym chodem lub niedociśnieniem, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki przeciwnadciśnieniowe. Należy zachować ostrożność zalecając lek pacjentom, u których można spodziewać się zwiększonego narażenia na substancję czynną, czyli u pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek oraz u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 75 lat). Preparat zawiera 54,43 mg sodu w każdej tabletce, co odpowiada 2,72% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania leku w czasie ciąży. W badaniach doświadczalnych na zwierzętach nie stwierdzono działania teratogennego, jednak nie wykonano odpowiednio liczebnych, dobrze kontrolowanych obserwacji u kobiet ciężarnych, dlatego też nie można wykluczyć ryzyka wystąpienia wad rozwojowych u płodu. Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka kobiecego - nie zaleca się stosowania w okresie karmienia piersią. Badanie przeprowadzone na szczurach nie wykazało toksycznego działania trimetazydyny na rozród.

Działania niepożądane

Często: zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, ból głowy, ból brzucha, biegunka, niestrawność, nudności i wymioty, wysypka, świąd, pokrzywka, astenia. Rzadko: kołatanie serca, skurcze dodatkowe, tachykardia, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne (które może być związane ze złym samopoczuciem, zawrotami głowy lub upadkami, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki przeciwnadciśnieniowe), nagłe zaczerwienienie twarzy. Częstość nieznana: objawy parkinsonizmu (drżenie, bezruch, hipertonia), niestabilny chód, zespół niespokojnych nóg, inne powiązane zaburzenia ruchowe (zwykle przemijające po przerwaniu leczenia), zaburzenia snu (bezsenność, senność), zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zaparcie, ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), obrzęk naczynioruchowy, agranulocytoza, małopłytkowość, plamica małopłytkowa, zapalenie wątroby.

Pozostałe informacje

W badaniach klinicznych trimetazydyna nie wykazywała działania hemodynamicznego, jednak po wprowadzeniu leku do obrotu obserwowano przypadki zawrotów głowy i senności, co może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.