Tetana Pro - baza leków

Wskazania

Czynne uodpornianie dzieci (od drugiego miesiąca życia), młodzieży i dorosłych przeciwko tężcowi: w ramach szczepienia podstawowego i przypominającego; w profilaktyce tężca u osób zranionych nieszczepionych lub niekompletnie zaszczepionych, lub z niepewną historią szczepień. Szczepionka powinna być stosowana zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Ostre stany chorobowe przebiegające z gorączką (łagodne infekcje nie są przeciwwskazaniem do podania szczepionki). Choroby przewlekłe w okresie zaostrzenia - w tych przypadkach szczepienie należy wykonać po ustąpieniu zaostrzenia choroby. Podejrzenie infekcji (innej niż tężec) w okresie inkubacji. Trombocytopenia lub zaburzenia neurologiczne po poprzedniej dawce szczepionki. Ze względu na duże znaczenie szczepienia przeciw tężcowi, przeciwwskazania należy ograniczać, zwłaszcza w przypadku wskazania z powodu zranienia. Jeżeli istnieją jakiekolwiek przeciwwskazania do szczepienia szczepionką Tetana PRO, to należy ocenić ryzyko podania szczepionki w stosunku do ryzyka wystąpienia zakażenia.

Dawkowanie

Domięśniowo w mięsień naramienny lub przednioboczną część uda. Szczepienie podstawowe. Szczepienie podstawowe składa się z trzech dawek szczepionki: dwie dawki szczepionki w odstępie 4 - 6 tygodni; trzecia dawka szczepionki po upływie 6 - 12 miesięcy od podania drugiej dawki. Pełne szczepienie podstawowe zapewnia powstanie odporności, która utrzymuje się od 5 do 10 lat. Szczepienie przypominające: jedna dawka szczepionki, nie wcześniej niż po 10 latach od ostatniego szczepienia. Profilaktyka tężca u osób zranionych powinna być prowadzona zgodnie z wytycznymi zawartymi w Programie Szczepień Ochronnych. Sposób podania. Należy odmierzyć dawkę 0,5 ml i podać domięśniowo w mięsień naramienny lub przednioboczną część uda.

Skład

1 dawka (0,5 ml) zawiera nie mniej niż 40 j.m. toksoidu tężcowego adsorbowanego na uwodnionym wodorotlenku glinu (0,5 mg Al ³⁺).

Działanie

Substancją czynną szczepionki jest oczyszczony toksoid tężcowy (T), adsorbowany na wodorotlenku glinu. Toksoid otrzymywany jest przez inaktywację formaldehydem toksyny tężcowej pochodzącej z hodowli Clostridium tetani. Wystarczającą odporność przeciw tężcowi za pośrednictwem przeciwciał (poziom ochronny) uzyskuje się po szczepieniu podstawowym i utrzymuje się po podaniu dawki przypominającej. Jedna dawka szczepionki nie chroni przed zachorowaniem na tężec. Po 2-4 tygodniach po podaniu drugiej dawki szczepionki lub szczepionek zawierających antygeny: DT, Td i po trzeciej dawce DTP (szczepienie pierwotne), 90% osób osiąga uodpornienie, które jest jednak krótkotrwałe. Trzecia dawka szczepionki (ostatnia dawka szczepienia podstawowego) zapewnia odporność na 5 do 10 lat. Dawki przypominające zapewniają długotrwałą ochronę przed zachorowaniem.

Interakcje

Szczepionka może być podawana jednocześnie z innymi szczepionkami zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych oraz z immunoglobulinami, jeżeli zaistnieje taka konieczność. Różne szczepionki i immunoglobuliny podawane w tym samym czasie powinny być wstrzykiwane w różne miejsca ciała, przy użyciu oddzielnych strzykawek i igieł.

Środki ostrożności

Nie podawać donaczyniowo. Należy upewnić się, że igła nie jest wprowadzona do naczynia krwionośnego. Szczepienie powinno być poprzedzone przeprowadzeniem dokładnego wywiadu lekarskiego (ze szczególnym uwzględnieniem poprzednich szczepień i działań niepożądanych, które mogły być nimi spowodowane) oraz badaniem lekarskim. Po szczepieniu, osoba szczepiona powinna pozostać 30 minut pod obserwacją lekarza. Tak jak w przypadku innych szczepionek podawanych we wstrzyknięciach, należy zapewnić pacjentom możliwość odpowiedniego natychmiastowego leczenia w przypadku wystąpienia po szczepieniu wstrząsu anafilaktycznego. Aby zapobiec reakcjom nadwrażliwości, należy unikać podawania szczepionki osobom, które w ciągu ostatnich 5 lat otrzymały pełne szczepienie podstawowe lub dawkę przypominającą. U pacjentów poddawanych leczeniu immunosupresyjnemu lub z niedoborami odporności odpowiedź na szczepionkę może być obniżona - w takich przypadkach zaleca się przesunięcie szczepień do zakończenia terapii i oznaczenie poziomu przeciwciał przeciwtężcowych po szczepieniu. Specjalne grupy pacjentów. Zakażenie wirusem HIV nie jest uważane za przeciwwskazanie. Wystarczająca odpowiedź immunologiczna może nie zostać uzyskana po szczepieniu pacjentów z obniżoną odpornością. U pacjentów otrzymujących leczenie immunosupresyjne lub z niedoborami odporności odpowiedź immunologiczna może być osłabiona. W takich przypadkach szczepienie należy odłożyć do końca terapii i po szczepieniu zbadać poziom przeciwciał przeciw tężcowi. U osób z małopłytkowością lub zaburzeniami krzepnięcia należy rozważyć podskórne podanie szczepionki. Sód. Szczepionka zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na dawkę, to znaczy że uznaje się ją za „wolną od sodu”.

Ciąża i laktacja

Szczepionka może być stosowana w okresie ciąży oraz karmienia piersią, zgodnie z oficjalnymi rekomendacjami.

Działania niepożądane

Bardzo często: ból. Często: ból głowy, upośledzenie słuchu, szum w uszach, wyprysk zaostrzony, osłabienie, zaczerwienienie, opuchlizna, stwardnienie, ucieplenie w miejscu wstrzyknięcia. Częstość nieznana: małopłytkowość, powiększenie i (lub) bolesność węzłów chłonnych; nieżyt nosa, reakcje nadwrażliwości (w tym wstrząs anafilaktyczny); epizod hipotoniczno – hiporeaktywny, omdlenie, utrata świadomości, drżenia, zawroty głowy, ból głowy; łzawienie, upośledzenie słuchu; niedociśnienie, bladość; nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej; wysypka (w tym wysypka grudkowa), pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk Quincke'go), rumień guzowaty, wybroczyny; ból w miejscu podania szczepionki, ból ramienia (w które podano szczepionkę), ból stawów; niewydolność nerek; gorączka, dreszcze, stan podgorączkowy, uczucie zimna, nadpotliwość, osłabienie, złe samopoczucie - objawy te zwykle ustępują po 24 - 48 h; obniżona temperatura ciała; zmniejszona ruchomość kończyny w którą dokonano wstrzyknięcia, sinica, krwiak (prawdopodobnie na skutek nieprawidłowego wykonania szczepienia), rumień, ból, uczucie pieczenia, zaczerwienienie, stwardnienie, opuchlizna, opuchlizna całej kończyny, wysypka, świąd, zapalenie, ocieplenie w okolicy miejsca podania szczepionki. Może pojawić się również swędzący limfatyczny naciek. Tego typu reakcje występują najczęściej u osób wielokrotnie szczepionych. Może dochodzić do powstania podskórnych guzków-ziarniniaków, przekształcających się niekiedy w aseptyczne ropnie (1:100 000). Ziarniniaki, które nie znikają w okresie 6 tygodni mogą być wynikiem rozwoju nadwrażliwości na glin.

Pozostałe informacje

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego preparatu. Przechowywać i transportować w pozycji pionowej, w lodówce (2st.C - 8st.C). Nie zamrażać. Szczepionka nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.