Dimelan - baza leków

Wskazania

Leczenie objawowe chorób alergicznych skóry: pokrzywka, świąd różnego pochodzenia, wyprysk endogenny, jeżeli lekarz wcześniej zdiagnozował u pacjenta te choroby oraz układu oddechowego: sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa (katar sienny) i całoroczne zapalenie błony śluzowej nosa, jeżeli lekarz wcześniej zdiagnozował u pacjenta te choroby. Preparat łagodzi świąd towarzyszący chorobom zakaźnym (np. ospie wietrznej), jeśli lekarz wcześniej zdiagnozował u pacjenta te choroby lub po ukąszeniu lub użądleniu owada. Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku od ukończenia 1. roku życia i starszych. Lek jest wskazany w alergicznym zapaleniu błony śluzowej nosa u dorosłych, młodzieży i dzieci ≥6 lat.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Niemowlęta <1. rż.

Skład

1 ml roztworu (20 kropli) zawiera 1 mg maleinianu dimetyndenu. Preparat zawiera kwas benzoesowy i glikol propylenowy.

Działanie

Lek przeciwhistaminowy - antagonista receptorów histaminowych H₁. Działa również jako antagonista bradykininy, serotoniny i acetylocholiny. Działa również miejscowo znieczulająco. Zmniejsza nadmierną przepuszczalność naczyń włosowatych, związaną z reakcjami nadwrażliwości typu wczesnego. Podawany z innymi lekami przeciwhistaminowymi działającymi na receptory H₂ całkowicie hamuje wpływ histaminy na układ krążenia. W badaniu dotyczącym hamowania pohistaminowego bąbla i rumienia wykazano, że wpływ na reakcję skórną leku w postaci kropli, podawanego w pojedynczej dawce dobowej (4 mg), utrzymuje się przez co najmniej 24 h. Biodostępność wynosi ok. 70%. Działanie leku rozpoczyna się po 30 min i utrzymuje się przez 5 h. C_max w osoczu występuje w ciągu 2 h. Dimetynden wiąże się z białkami osocza w ok. 90%. Jest metabolizowany w wątrobie poprzez hydroksylację i metoksylację. T_0,5 wynosi ok. 6 h. Dimetynden i jego metabolity są wydalane z żółcią oraz moczem.

Interakcje

W przypadku jednoczesnego stosowania ≥2 leków działających na OUN można oczekiwać nasilenia działania hamującego na OUN. Może to mieć niekorzystne i zagrażające życiu konsekwencje. Do tych leków należą: opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwdrgawkowe, leki przeciwdepresyjne (inhibitory trójpierścieniowe i monoaminooksydazy), leki przeciwhistaminowe, leki przeciwwymiotne, przeciwpsychotyczne, przeciwlękowe, nasenne, skopolamina. Alkohol wywołuje ten sam efekt. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne i leki antycholinergiczne (np. leki rozszerzające oskrzela, leki spazmolityczne działające na układ pokarmowy, leki rozszerzające źrenice, urologiczne leki przeciwmuskarynowe) stosowane jednocześnie z lekami antyhistaminowymi mogą nasilać działanie przeciwmuskarynowe wywołując ryzyko zaostrzenia jaskry i zatrzymania moczu. W celu zmniejszenia depresji OUN i ewentualnego nasilenia działania leków, prokarbazynę i leki przeciwhistaminowe należy stosować ostrożnie.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować ostrożność w przypadku pacjentów z jaskrą, zatrzymaniem moczu spowodowanym np. rozrostem gruczołu krokowego i u pacjentów chorych na epilepsję. Osoby w podeszłym wieku. Pacjenci w podeszłym wieku są bardziej podatni na występowanie antycholinergicznych działań niepożądanych, takich jak pobudzenie i zmęczenie, dlatego u tych pacjentów dimetynden należy stosować ostrożnie. Leku nie należy stosować u pacjentów w podeszłym wieku z dezorientacją. Dzieci i młodzież. Zaobserwowano, że u małych dzieci leki przeciwhistaminowe mogą wywoływać pobudzenie. Substancje pomocnicze. Lek zawiera 200 mg glikolu propylenowego w pojedynczej dawce (40 kropli), co odpowiada 100 mg/ml. Lek zawiera <1 mmol (23 mg) sodu w 40 kroplach, tzn. uznaje się go za „wolny od sodu”. Lek zawiera 2 mg kwasu benzoesowego w 40 kroplach, co odpowiada 1 mg/ml.

Ciąża i laktacja

Preparatu nie należy stosować u kobiet w ciąży, chyba że korzyści z leczenia matki przewyższają ryzyko dla płodu i jest to bezwzględnie konieczne; lek należy przyjmować wyłącznie pod nadzorem lekarza. Preparatu nie należy podawać kobietom karmiącym piersią. Dimetynden może przenikać do mleka kobiecego. W badaniach na zwierzętach nie wykazano wpływu na płodność.

Działania niepożądane

Bardzo często: zmęczenie. Często: senność, nerwowość. Rzadko: pobudzenie, ból głowy, zawroty głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, nudności, suchość w jamie ustnej i gardle. Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne, w tym obrzęk twarzy, obrzęk gardła, wysypka, skurcze mięśni i duszność.

Pozostałe informacje

Lek może pogarszać sprawność psychofizyczną u niektórych pacjentów. W takich przypadkach pacjenci powinni unikać prowadzenia pojazdów mechanicznych, obsługiwania maszyn lub wykonywania innych czynności wymagających zwiększonej koncentracji, dotyczy to w szczególności połączenia z alkoholem.