Lynkuet - baza leków

Wskazania

Leczenie umiarkowanych do ciężkich objawów naczynioruchowych (VMS): związanych z menopauzą; spowodowanych adjuwantową terapią hormonalną (AET) związaną z rakiem piersi.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Stwierdzona lub podejrzewana ciąża.

Dawkowanie

Doustnie. Zalecana dawka dobowa to 120 mg przyjmowane przed snem. Należy okresowo oceniać korzyści z leczenia objawowego (np. podczas rutynowych i (lub) onkologicznych wizyt kontrolnych), ponieważ zapotrzebowanie na leczenie może być różne u różnych pacjentek lub zmieniać się w czasie. Jednoczesne stosowanie z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4. Zalecana dawka dobowa w przypadku stosowania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 to 60 mg przed snem. Po przerwaniu stosowania umiarkowanego inhibitora (po 3 do 5 okresach półtrwania inhibitora) elinzanetant należy stosować w standardowej dawce 120 mg raz na dobę. Pominięcie dawki. W przypadku pominięcia dawki następną dawkę należy przyjąć w zaplanowanym czasie następnego dnia. Pacjentki nie powinny przyjmować 2 dawek tego samego dnia w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Szczególne grupy pacjentów. Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności elinzanetantu u kobiet w wieku powyżej 65 lat. Nie można określić zaleceń dotyczących dawkowania dla tej populacji. Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentek z łagodnymi (klasa A w skali Childa-Pugha) przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania elinzanetantu u pacjentek z umiarkowanymi (klasa B w skali Childa-Pugha) lub ciężkimi (klasa C w skali Childa-Pugha) przewlekłymi zaburzeniami czynności wątroby. U pacjentek z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek (eGFR poniżej 60 ml/min/1,73 m²) zalecana dawka dobowa wynosi 60 mg przed snem. Nie jest wymagane dostosowanie dawki u pacjentek z łagodnymi (eGFR 60-89 ml/min/1,73 m²) zaburzeniami czynności nerek. Stosowanie elinzanetantu u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu leczenia umiarkowanych do ciężkich VMS związanych z menopauzą lub spowodowanych przez AET. Sposób podania. Kapsułki należy przyjmować doustnie, raz na dobę, przed snem. Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą. Kapsułek nie należy przecinać, żuć ani rozgniatać, ponieważ zawierają oleisty roztwór. Kapsułki można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od niego, ale nie należy ich przyjmować z grejpfrutem ani sokiem grejpfrutowym.

Skład

1 kaps. zawiera 60 mg elinzanetantu. Preparat zawiera sorbitol (E 420).

Działanie

Niehormonalny, selektywny antagonista receptorów neurokininowych typu 1 (NK-1) i typu 3 (NK-3). Blokuje sygnalizację receptorów NK-1 i NK-3 na neuronach kisspeptyna/neurokinina B/dynorfina (KNDy), co ma na celu normalizację aktywności neuronów zaangażowanych w regulację temperatury i snu. U kobiet po menopauzie leczonych elinzanetantem obserwowano przemijające zmniejszenie stężenia hormonu luteinizującego (LH). Nie odnotowano istotnych zmian stężenia estrogenów, hormonu folikulotropowego (FSH) i testosteronu w tej populacji. Działania te nie mają znaczenia klinicznego. Bezwzględna biodostępność elinzanetantu wynosi 52%. Stężenie leku w osoczu w stanie stacjonarnym osiągano po 5-7 dniach podawania dawki dobowej, z <2-krotną kumulacją. Elinzanetant wiąże się w dużym stopniu z białkami osocza (> 99%) i podlega wpływowi fluktuacji dobowych. Stosunek stężenia we krwi do stężenia w osoczu wynosi od 0,6 do 0,7. Ekspozycję elinzanetantu w ludzkim mózgu wykazano w klinicznych badaniach z zastosowaniem pozytonowej tomografii emisyjnej (PET). Elinzanetant jest metabolizowany głównie przez CYP3A4 do 3 aktywnych metabolitów; jest również metabolizowany w niewielkim stopniu przez CYP3A5 i UGT. Aktywne metabolity mają podobną siłę działania na ludzkie receptory NK-1 i NK-3 jak elinzanetant i odpowiadają za <50% działania farmakologicznego. Stosunek stężenia tych metabolitów do stężenia substancji macierzystej w osoczu wynosi ok. 0,39. Elinzanetant jest eliminowany głównie przez metabolizm. Po podaniu doustnym ok. 90% dawki elinzanetantu było wydalane z kałem (głównie w postaci metabolitów), a mniej niż 1% z moczem. T_0,5 u kobiet z VMS wynosi ok. 45 h po wielokrotnej dawce oraz 11,2-33,8 h u zdrowych ochotników po pojedynczej dawce.

Interakcje

Wpływ innych leków na elinzanetant. Elinzanetant jest metabolizowany przez CYP3A4 oraz jest substratem dla białka transportera glikoproteiny P (P-gp). Inhibitory CYP3A4 zwiększają ekspozycję na elinzanetant. Jednoczesne podawanie wielokrotnych dawek dobowych itrakonazolu (200 mg), silnego inhibitora CYP3A4, P-gp, i elinzanetantu w dawce 120 mg prowadziło do ok. 3,3-krotnego zwiększenia C_max i od 4,6- krotnego do 6,3-krotnego zwiększenia AUC elinzanetantu. Modelowanie farmakokinetyczne oparte na fizjologii (PBPK) przewiduje, że jednoczesne podanie 120 mg elinzanetantu z umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 erytromycyną powoduje 3,0-krotne zwiększenie AUC i 2,0-krotne zwiększenie C_max elinzanetantu. PBPK przewiduje, że jednoczesne podanie 60 mg elinzanetantu z umiarkowanym inhibitorem CYP3A4 erytromycyną powoduje 1,4-krotne zwiększenie AUC i brak zwiększenia C_max w porównaniu z elinzanetantem w dawce 120 mg w monoterapii. PBPK przewiduje, że jednoczesne podanie 120 mg elinzanetantu ze słabym inhibitorem CYP3A4 cymetydyną spowoduje 1,5-krotne zwiększenie AUC i 1,3-krotne zwiększenie C_max elinzanetantu. Elinzanetantu nie należy stosować jednocześnie z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazolem, klarytromycyną, rytonawirem, kobicystatem lub rybocyklibem). Nie zaleca się jednoczesnego stosowania elinzanetantu z grejpfrutami (sokiem grejpfrutowym). W przypadku jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 (np. erytromycyną, cyprofloksacyną, flukonazolem, werapamilem) zalecana dawka dobowa elinzanetantu wynosi 60 mg. Nie jest wymagana modyfikacja dawki w przypadku słabych inhibitorów CYP3A4. Wpływ elinzanetantu na inne leki. Elinzanetant jest słabym inhibitorem CYP3A4. Jednoczesne podawanie midazolamu, wrażliwego substratu CYP3A4, i wielokrotnych dawek dobowych elinzanetantu 120 mg powodowało 1,5-krotne zwiększenie C_max i 1,8-krotne zwiększenie AUC midazolamu. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania elinzanetantu z wrażliwymi substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. cyklosporyna, fentanyl lub takrolimus). Należy przestrzegać odpowiednich zaleceń zawartych w drukach informacyjnych tych substratów CYP3A4.

Środki ostrożności

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami. Inhibitory CYP3A4 mogą zmniejszać klirens elinzanetantu, powodując zwiększenie ekspozycji. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania elinzanetantu z silnymi inhibitorami CYP3A4. W przypadku jednoczesnego stosowania z umiarkowanymi inhibitorami CYP3A4 należy zmniejszyć dawkę. Elinzanetant w skojarzeniu z innymi metodami leczenia raka piersi. Stosowanie elinzanetantu oceniano w skojarzeniu z AET składającą się z inhibitorów aromatazy lub tamoksyfenu, z agonistami GnRH lub bez nich. Decyzję o leczeniu elinzanetantem kobiet, które otrzymują leki inne niż oceniane w badaniach klinicznych, należy podjąć na podstawie indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Jednoczesne stosowanie HTZ zawierającej estrogeny w leczeniu VMS związanych z menopauzą. Nie przeprowadzono badań dotyczących jednoczesnego stosowania elinzanetantu i HTZ zawierającej estrogeny, dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania. Mogą być stosowane miejscowe preparaty dopochwowe. Substancje pomocnicze. Preparat zawiera sorbitol. Należy wziąć pod uwagę addytywne działanie podawanych jednocześnie produktów zawierających sorbitol (lub fruktozę) oraz pokarmu zawierającego sorbitol (lub fruktozę). Sorbitol zawarty w lekach może wpływać na biodostępność innych leków podawanych równocześnie drogą doustną.

Ciąża i laktacja

Lek jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas leczenia elinzanetantem należy przerwać leczenie. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia. Dla tej populacji zaleca się stosowanie środków niehormonalnych antykoncepcyjnych. Nie wiadomo, czy elinzanetant/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych farmakodynamicznych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie elinzanetantu/metabolitów do mleka. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/niemowląt. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać/wstrzymać podawanie leku, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki. W badaniu płodności u samic szczurów elinzanetant nie wpływał na płodność.

Działania niepożądane

VMS związane z menopauzą. Często: zawroty głowy, ból głowy, senność, ból brzucha, biegunka, wysypka, skurcze mięśni, zmęczenie. Niezbyt często: zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności AspAT, reakcje nadwrażliwości na światło. VMS spowodowane przez AET. Bardzo często: zmęczenie. Często: depresja, nastrój depresyjny, zawroty głowy, senność, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, biegunka, zwiększenie aktywności AlAT, łysienie, skurcze mięśni. Niezbyt często: zwiększenie aktywności AspAT, reakcje nadwrażliwości na światło.

Pozostałe informacje

Lek wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Senność i zmęczenie są prawdopodobnymi działaniami niepożądanymi elinzanetantu. Dlatego należy zalecić pacjentkom zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, jeśli podczas leczenia elinzanetantem wystąpią u nich takie reakcje.