Senes APTEO MED - baza leków

Wskazania

Krótkotrwała terapia zaparć.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne. Niedrożność i zwężenie jelit, stany zapalne jelita grubego (np. wrzodziejące zapalenie okrężnicy, choroba Leśniewskiego-Crohn'a), zapalenie wyrostka robaczkowego, bóle w jamie brzusznej niewiadomego pochodzenia, stany silnego odwodnienia, utrata elektrolitów.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat: zaleca się przyjmowanie 1/2 lub 2/3 szklanki naparu do uzyskania efektu terapeutycznego. Nie należy przekraczać dawki maksymalnej, którą stanowi szklanka naparu przygotowana z jednej saszetki. Działanie przeczyszczające występuje zwykle po upływie 6-10 h od przyjęcia leku. Nie zaleca się stosować preparatu dłużej niż 7-10 dni. Ze względu na brak dostępnych danych stosowanie leku u dzieci poniżej 12 lat nie jest zalecane. Sposób podania. 1 saszetkę zalać szklanką wrzącej wody, pozostawić na 10 min. pod przykryciem, wypić ciepłe wieczorem, przed snem.

Skład

1 saszetka zawiera 825 mg liścia senesu i 275 mg owocu senesu.

Działanie

Preparat roślinny stosowany tradycyjnie w wymienionych wskazaniach, wynikających wyłącznie z jego długotrwałego stosowania. Pochodne 1,8 dihydroksyantracenu posiadają działanie przeczyszczające. Sennozydy posiadające wiązanie β-glukozydowe nie są wchłaniane w górnym odcinku przewodu pokarmowego, dopiero w jelicie grubym są przekształcane przez bakterie jelitowe w aktywny metabolit-reinoantron. Wykazuje on dwa mechanizmy działania. Wpływa na perystaltykę jelita grubego przez pobudzenie splotów nerwowych w mięśniówce i zwiększa perystaltykę, co powoduje przesuwanie kału. Zmniejsza też wchłanianie płynu oraz sekrecję płynu przez ścianę jelit. Zawarte w preparacie związki czynne senesu (sennozydy) nie są wchłaniane w górnych częściach przewodu pokarmowego, ponieważ nie są rozkładane przez enzymy trawienne człowieka. W jelicie grubym są przekształcane przez bakterie w aktywny metabolit (reinoantron). Wolne aglikony wchłaniane są w górnych częściach układu pokarmowego. Sennidyny jako wolne aglikony wchłonięte do krwi są przekształcane w glukuronidy i siarczany. Po doustnym podaniu sennozydów około 3-6% metabolitów jest wydalane z moczem, niewiele jest wydalane z żółcią. Większość sennozydów (ok. 90%) jest wydalana w kale w postaci polimerów razem z niezmienionymi sennozydami, sennidynami, reinoantronem i reiną.

Interakcje

Obniżenie poziomu potasu (jako rezultat przedawkowania senesu) nasila działanie glikozydów nasercowych i zmniejsza skuteczność leków antyarytmicznych. Łączne stosowanie z innymi lekami obniżającymi poziom potasu - diuretykami tiazydowymi, kortykosterydami i korzeniem lukrecji może zaburzać równowagę elektrolitową.

Środki ostrożności

Preparat nie może być stosowany w przypadkach ostrych lub przewlekłych, niezdiagnozowanych dolegliwościach w jamie brzusznej. Długotrwałe stosowanie może pogorszyć objawy zaparcia z powodu osłabienia perystaltyki jelit. Stosować tylko wówczas, gdy zmiana diety lub stosowanie środków łagodnie przeczyszczających (pęczniejących) nie daje pożądanych efektów. Jeżeli w ciągu 2-3 dni nie nastąpi działanie przeczyszczające należy rozważyć podjęcie innej terapii. Długotrwałe stosowanie może powodować białkomocz i krwiomocz oraz odkładanie pigmentów w błonie śluzowej jelita, które jest nieszkodliwe i zwykle zanika po odstawieniu.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania leku w okresie ciąży i karmienia piersią.

Działania niepożądane

Częstość nieznana: skurcze w jamie brzusznej, bóle w jamie brzusznej (zaburzenia mogą się pojawić szczególnie u pacjentów z nadwrażliwością jelita grubego), zabarwienie moczu spowodowane przez metabolity antranoidów - bez znaczenia klinicznego, żółte zabarwienie moczu, czerwono-brązowe zabarwienie moczu.

Pozostałe informacje

Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.