Hetronifly - baza leków

Wskazania

W skojarzeniu z karboplatyną i etopozydem do leczenia pierwszego rzutu drobnokomórkowego raka płuca w postaci rozsianej (rozsiany DRP) u osób dorosłych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Dawkowanie

Dożylnie. Leczenie powinni rozpoczynać nadzorować lekarze mający doświadczenie w leczeniu nowotworów. Zalecana dawka to 4,5 mg/kg mc. serplulimabu co 3 tyg. do momentu wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności. Nie zaleca się zwiększania ani zmniejszania dawki leku. Może być konieczne wstrzymanie lub przerwanie podawania leku ze względu na indywidualne bezpieczeństwo i tolerancję. Dopuszczalne jest wstrzymanie podawania preparatu na okres do 12 tyg. w celu osiągnięcia oczekiwanej tolerancji. Zalecane modyfikacje leczenia. Choroba płuc o podłożu immunologicznym: stopień 2: wstrzymać leczenie do momentu ustąpienia działań niepożądanych lub poprawy do stopnia 1; stopień 3 lub 4 lub nawracający stopień 2: trwale odstawić lek. Zapalenie okrężnicy o podłożu immunologicznym: stopień 2 lub 3: wstrzymać leczenie do momentu ustąpienia działań niepożądanych lub poprawy do stopnia 1; stopień 4 lub nawracający stopień 3: trwale odstawić lek. Zapalenie wątroby o podłożu immunologicznym: stopień 2 z AspAT lub AlAT >3 do 5 x GGN lub bilirubiną całkowitą >1,5 do 3 x GGN: wstrzymać leczenie do momentu ustąpienia działań niepożądanych lub poprawy do stopnia 1; stopień 3 lub 4 z AspAT lub AlAT >5 x GGN lub bilirubiną całkowitą >3 x GGN: trwale odstawić lek. Zapalenie nerek i zaburzenia czynności nerek o podłożu immunologicznym: zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy stopnia 2: wstrzymać leczenie do momentu ustąpienia działań niepożądanych lub poprawy do stopnia 1; zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy stopnia 3 lub 4: trwale odstawić lek. Endokrynopatie o podłożu immunologicznym: objawowa niedoczynność tarczycy stopnia 2 lub 3, nadczynność tarczycy stopnia 2 lub 3, objawowe zapalenie przysadki stopnia 2 lub 3, niewydolność kory nadnerczy stopnia 2, hiperglikemia stopnia 3 lub cukrzyca typu 1: wstrzymać leczenie do momentu ustąpienia objawów i zakończenia leczenia kortykosteroidami. Leczenie należy kontynuować w skojarzeniu z hormonalną terapią zastępczą, dopóki nie występują objawy; niedoczynność tarczycy stopnia 4, nadczynność tarczycy stopnia 4, zapalenie przysadki stopnia 4, niewydolność kory nadnerczy stopnia 3 lub 4, hiperglikemia stopnia 4: trwale odstawić lek. Niepożądane reakcje skórne o podłożu immunologicznym: stopień 3: wstrzymać leczenie do momentu ustąpienia działań niepożądanych lub poprawy do stopnia 1; zespół Stevensa-Johnsona (SJS) stopnia 4 lub toksyczna nekroliza naskórka (TEN): trwale odstawić lek. Inne działania niepożądane o podłożu immunologicznym: miastenia/ zespół miasteniczny stopnia 2*, zwiększenie aktywności amylazy lub lipazy w surowicy stopnia 3 lub 4, zapalenie trzustki stopnia 2 lub 3, zapalenie mięśnia sercowego stopnia 2*, wystąpienie po raz pierwszy innych działań niepożądanych o podłożu immunologicznym stopnia 2 lub 3, zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia) lub liczby białych krwinek stopnia 3: wstrzymać leczenie do momentu ustąpienia działań niepożądanych lub poprawy do stopnia 1; miastenia/ zespół miasteniczny stopnia 3 lub 4, zapalenie trzustki stopnia 4 lub nawracające zapalenie trzustki dowolnego stopnia, zapalenie mięśnia sercowego stopnia 3 lub 4, zapalenie mózgu stopnia 3 lub 4, wystąpienie po raz pierwszy innych działań niepożądanych o podłożu immunologicznym stopnia 4, zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia) lub liczby białych krwinek stopnia 4 lub nawracające stopnia 3: trwale odstawić lek. *Bezpieczeństwo ponownego leczenia serplulimabem u pacjentów, u których wystąpiła miastenia/ zespół miasteniczny lub zapalenie mięśnia sercowego o podłożu immunologicznym, nie jest jasne. Reakcje związane z infuzją: stopień 2: zmniejszyć szybkość infuzji do połowy lub przerwać infuzję. Leczenie można wznowić po ustąpieniu działania; stopień 3 lub 4: trwale odstawić lek. Szczególne grupy pacjentów. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat). Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z łagodnymi (CCr 60-89 ml/min) lub umiarkowanymi (CCr 30-59 ml/min) zaburzeniami czynności nerek. Brak wystarczających danych i dlatego nie można określić zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów z ciężkimi (CCr 15-29 ml/min) zaburzeniami czynności nerek. Nie ma konieczności modyfikacji dawki u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina ≤GGN i AspAT >GGN lub bilirubina >1 do 1,5 x GGN i dowolna aktywność AspAT). Brak wystarczających danych dotyczących dawkowania u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina >1,5 do 3 x GGN i dowolna aktywność AspAT) oraz z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina >3 x GGN i dowolna aktywność AspAT). Nie można określić zaleceń dotyczących dawkowania u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Nie ma odpowiedniego zastosowania serplulimabu u dzieci i młodzieży we wskazaniu w leczeniu drobnokomórkowego raka płuca. Sposób podania. Początkową szybkość infuzji należy ustawić na 100 ml/h. Jeśli pierwsza infuzja jest dobrze tolerowana, wszystkie kolejne infuzje można skrócić do 30 min (±10 min). W przypadku podawania w skojarzeniu z chemioterapią, lek należy podać jako pierwszy, a następnie chemioterapię tego samego dnia. Do każdej infuzji należy używać osobnych worków infuzyjnych. Leku nie wolno podawać we wstrzyknięciu dożylnym ani w bolusie. Całą wymaganą dawkę preparatu należy rozcieńczyć roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań o stężeniu 9 mg/ml (0,9%).

Skład

1 ml koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji zawiera 10 mg serplulimabu. 1 fiolka zawierająca 10 ml koncentratu zawiera 100 mg serplulimabu. Serplulimab jest humanizowanym przeciwciałem (IgG4/ izotyp kappa ze zmianą sekwencji stabilizującej w regionie zawiasowym) wytwarzanym w komórkach jajnika chomika chińskiego metodą rekombinacji DNA. Koncentrat zawiera sód i polisorbat 80.

Działanie

Serplulimab (HLX10) jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym IgG4, które wiąże się z receptorem programowanej śmierci komórki-1 (PD-1) i blokuje jego interakcję z ligandami PD-L1 i PD-L2. Receptor PD-1 jest negatywnym regulatorem aktywności limfocytów T, który, jak wykazano, bierze udział w kontrolowaniu odpowiedzi immunologicznych limfocytów T. Połączenie PD-1 z ligandami PD-L1 i PD-L2, które ulegają ekspresji w komórkach prezentujących antygen i mogą ulegać ekspresji w komórkach nowotworowych lub innych w mikrośrodowisku nowotworu, powoduje hamowanie proliferacji limfocytów T i wydzielania cytokin. Serplulimab nasila odpowiedź limfocytów T, w tym odpowiedź przeciwnowotworową, poprzez blokowanie wiązania PD-1 z ligandami PD-L1 i PD-L2. Serplulimab podaje się w infuzji dożylnej, dzięki czemu jego biodostępność jest natychmiastowa i całkowita. Nie scharakteryzowano szlaku metabolicznego serplulimabu. Oczekuje się, że serplulimab będzie katabolizowany do małych peptydów i aminokwasów w wyniku ogólnych procesów rozkładu białek. Na podstawie analizy PK w populacji klirens serplulimabu (CL) po pierwszej dawce wynosi 0,225 l/dobę. Klirens zmniejsza się w czasie o maksymalnie 30,5% (CV 26,3%) po 106 dniach, aby osiągnąć połowę maksymalnego efektu. T_0,5 w stanie stacjonarnym wynosi ok. 24,3 dnia.

Interakcje

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Ponieważ przeciwciała monoklonalne nie są metabolizowane przez enzymy cytochromu P450 (CYP) ani inne enzymy metabolizujące leki, nie przewiduje się, aby hamowanie lub indukcja tych enzymów przez jednocześnie podawane leki miały wpływ na farmakokinetykę serplulimabu. Przed rozpoczęciem leczenia serplulimabem należy unikać stosowania kortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym lub leków immunosupresyjnych ze względu na ich potencjalny wpływ na aktywność farmakodynamiczną i skuteczność. Ogólnoustrojowe kortykosteroidy lub inne leki immunosupresyjne można jednak stosować po rozpoczęciu podawania serplulimabu w celu leczenia działań niepożądanych o podłożu immunologicznym.

Środki ostrożności

U pacjentów otrzymujących serplulimab występowały działania niepożądane o podłożu immunologicznym, w tym przypadki ciężkie i prowadzące do zgonu. Większość z tych działań występujących podczas leczenia była odwracalna i można je było złagodzić poprzez wstrzymanie leczenia, podanie kortykosteroidów i (lub) leczenie wspomagające. Działania te występowały także w okresie do 3,6 mies. po przyjęciu ostatniej dawki. Działania niepożądane o podłożu immunologicznym, wpływające na więcej niż jeden układ organizmu, mogą wystąpić jednocześnie. W przypadku podejrzenia działań niepożądanych o podłożu immunologicznym należy przeprowadzić odpowiednią ocenę w celu potwierdzenia etiologii lub wykluczenia innych przyczyn. W zależności od nasilenia działania niepożądanego należy wstrzymać leczenie i podać kortykosteroidy. W przypadku większości działań niepożądanych o podłożu immunologicznym stopnia 2. i niektórych specyficznych działań niepożądanych stopnia 3. lub 4. podawanie należy wstrzymać do momentu ustąpienia objawów lub poprawy do stopnia 1. Serplulimab należy trwale odstawić w przypadku jakichkolwiek działań niepożądanych o podłożu immunologicznym stopnia 4. i niektórych specyficznych działań niepożądanych stopnia 3. W przypadku działań niepożądanych o podłożu immunologicznym stopnia 3., 4. i niektórych specyficznych działań niepożądanych o podłożu immunologicznym stopnia 2. (np. zapalenie płuc o podłożu immunologicznym, zapalenie mięśnia sercowego o podłożu immunologicznym) należy zastosować kortykosteroidy (1-2 mg/kg mc./dobę prednizonu lub jego odpowiednika) oraz inne leczenie objawowe zgodnie z kliniczną oceną objawów do momentu ustąpienia objawów lub poprawy do stopnia 1. Po uzyskaniu poprawy do stopnia ≤1 należy rozpocząć zmniejszanie dawki kortykosteroidów i kontynuować ich podawanie przez co najmniej 1 mies. Szybkie zmniejszenie dawki może prowadzić do nasilenia lub nawrotu działania niepożądanego. Jeśli pomimo stosowania kortykosteroidów nastąpi pogorszenie lub brak poprawy, należy włączyć leczenie immunosupresyjne niezawierające kortykosteroidów (np. infliksymab). U pacjentów otrzymujących lek zgłaszano zapalenie płuc o podłożu immunologicznym, w tym przypadki śmiertelne. Pacjentów należy obserwować pod kątem objawów zapalenia płuc o podłożu immunologicznym, takich jak zmiany radiograficzne (np. ogniskowe zmętnienia typu matowej szyby, niejednolite nacieki), duszność i niedotlenienie. Podejrzenie zapalenia płuc o podłożu immunologicznym należy potwierdzić w badaniu radiologicznym oraz wykluczyć inne przyczyny. Zgłaszano zapalenie jelita grubego o podłożu immunologicznym, w tym przypadki śmiertelne. Pacjentów należy obserwować pod kątem objawów zapalenia jelita grubego o podłożu immunologicznym, takich jak ból brzucha, biegunka, śluz lub krew w kale. Należy wykluczyć zakażenie oraz inną etiologię związaną z chorobą. Należy uwzględnić potencjalne ryzyko perforacji przewodu pokarmowego i, jeśli to konieczne, potwierdzić je za pomocą obrazowania radiologicznego i (lub) endoskopii. Zgłaszano zapalenie wątroby o podłożu immunologicznym, w tym przypadki śmiertelne. Pacjentów należy regularnie (co miesiąc) obserwować pod kątem zmian czynności wątroby oraz klinicznych objawów zapalenia wątroby o podłożu immunologicznym, takich jak zwiększenie aktywności aminotransferaz i całkowitego stężenia bilirubiny. Należy wykluczyć zakażenie oraz etiologię związaną z chorobą. W przypadku wystąpienia zapalenia wątroby o podłożu immunologicznym należy zwiększyć częstość wykonywania badań czynności wątroby. U pacjentów otrzymujących lek zgłaszano zapalenie nerek i zaburzenia czynności nerek o podłożu immunologicznym, w tym przypadki śmiertelne. Pacjentów należy regularnie (co miesiąc) obserwować pod kątem zmian czynności nerek oraz klinicznych objawów zapalenia nerek i zaburzeń czynności nerek o podłożu immunologicznym. W przypadku wystąpienia zapalenia nerek o podłożu immunologicznym należy zwiększyć częstość wykonywania badań czynności nerek. U większości pacjentów występuje bezobjawowe zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy. Należy wykluczyć etiologię związaną z chorobą. U pacjentów otrzymujących serplulimab zgłaszano zaburzenia tarczycy, w tym nadczynność, niedoczynność i zapalenie tarczycy. Pacjentów należy obserwować pod kątem zmian w czynności tarczycy oraz objawów chorób tarczycy. W przypadku objawowej niedoczynności tarczycy stopnia 2. lub 3. należy wstrzymać podawanie serplulimabu i w razie konieczności, rozpocząć terapię zastępczą hormonami tarczycy. W przypadku objawowej nadczynności tarczycy stopnia 2. lub 3. należy wstrzymać podawanie serplulimabu i, w razie konieczności, rozpocząć farmakoterapię. W przypadku podejrzenia ostrego zapalenia tarczycy należy wstrzymać podawanie serplulimabu i rozpocząć terapię hormonalną. Leczenie można wznowić po opanowaniu objawów niedoczynności lub nadczynności tarczycy i osiągnięciu poprawy czynności tarczycy. W przypadku zagrażającej życiu nadczynności lub niedoczynności tarczycy serplulimab należy trwale odstawić. W sposób ciągły należy kontrolować czynność tarczycy, aby zapewnić odpowiednią suplementację hormonalną. U pacjentów otrzymujących serplulimab zgłaszano zapalenie przysadki mózgowej; należy obserwować pacjentów pod kątem objawów zapalenia przysadki mózgowej i wykluczyć inne przyczyny. W przypadku objawowego zapalenia przysadki stopnia 2. lub 3. należy wstrzymać podawanie serplulimabu i, w razie konieczności, rozpocząć terapię hormonozastępczą. W przypadku podejrzenia ostrego zapalenia przysadki mózgowej należy rozpocząć leczenie kortykosteroidami. W przypadku zagrażającego życiu zapalenia przysadki stopnia 4. należy trwale przerwać podawanie serplulimabu. Zgłaszano niewydolność kory nadnerczy; pacjentów należy obserwować pod kątem objawów i wykluczyć inne przyczyny. W przypadku niewydolności nadnerczy stopnia 2. należy wstrzymać podawanie serplulimabu i, w razie konieczności, rozpocząć terapię hormonozastępczą. W przypadku zagrażającej życiu niewydolności nadnerczy stopnia 3. lub 4. serplulimab należy trwale odstawić. W sposób ciągły należy kontrolować czynność nadnerczy i stężenie hormonów, aby zapewnić odpowiednią suplementację hormonalną. Zgłaszano hiperglikemię lub cukrzycę typu 1. Pacjentów należy obserwować pod kątem stężenia glukozy we krwi i powiązanych objawów klinicznych. W razie konieczności należy rozpocząć insulinoterapię zastępczą. W przypadku cukrzycy typu 1 ze słabą kontrolą stężenia glukozy we krwi należy wstrzymać podawanie serplulimabu i rozpocząć insulinoterapię zastępczą do momentu ustąpienia objawów. W przypadku zagrażającej życiu cukrzycy typu 1. stopnia 4. serplulimab należy trwale odstawić. W sposób ciągły należy kontrolować stężenie glukozy we krwi, aby zapewnić odpowiednią suplementację insuliną. W przypadku wystąpienia skórnych działań niepożądanych o podłożu immunologicznym, w tym wysypki stopnia 1. lub 2. podawanie serplulimabu można kontynuować oraz zastosować leczenie objawowe lub miejscowe leczenie kortykosteroidami. W przypadku wysypki stopnia 3. podawanie serplulimabu należy wstrzymać i zastosować leczenie objawowe lub miejscowe leczenie kortykosteroidami. W przypadku wysypki stopnia 4., zespołu Stevensa-Johnsona (SJS) lub toksycznej martwicy naskórka (TEN) serplulimab należy trwale odstawić. Zgłaszano zapalenie trzustki o podłożu immunologicznym, w tym zwiększenie aktywności amylazy i lipazy w surowicy i przypadki śmiertelne. Pacjentów należy obserwować pod kątem zmian w aktywności lipazy i amylazy w surowicy (na początku leczenia, regularnie w trakcie leczenia oraz zgodnie ze wskazaniami na podstawie oceny klinicznej) oraz klinicznych objawów zapalenia trzustki. Podawanie serplulimabu należy wstrzymać w przypadku zwiększenia aktywności amylazy lub lipazy w surowicy stopnia 3. lub 4. oraz zapalenia trzustki stopnia 2. lub 3. W przypadku zapalenia trzustki 4. stopnia lub nawracającego zapalenia trzustki dowolnego stopnia serplulimab należy trwale odstawić. Zgłaszano zapalenie mięśnia sercowego o podłożu immunologicznym, w tym przypadki śmiertelne. Pacjentów należy obserwować pod kątem klinicznych objawów zapalenia mięśnia sercowego. Podejrzenie zapalenia mięśnia sercowego o podłożu immunologicznym należy potwierdzić w badaniu enzymów mięśnia sercowego i wykluczyć inne przyczyny. W przypadku zapalenia mięśnia sercowego stopnia 2. podawanie serplulimabu należy wstrzymać i zastosować leczenie kortykosteroidami. Bezpieczeństwo ponownego leczenia serplulimabem u pacjentów, u których w przeszłości wystąpiło zapalenie mięśnia sercowego o podłożu immunologicznym, nie jest jasne. Przed ponownym rozpoczęciem stosowania serplulimabu u pacjentów z zapaleniem mięśnia sercowego stopnia 2. zaleca się konsultację interdyscyplinarną, a decyzję należy podjąć na podstawie m. in. stopnia powrotu serca do normy, odpowiedzi onkologicznej na leczenie, dostępności alternatywnych metod leczenia onkologicznego i rokowania. W przypadku zapalenia mięśnia sercowego stopnia 3. lub 4. serplulimab należy trwale odstawić i rozpocząć leczenie kortykosteroidami. Po ustaleniu rozpoznania zapalenia mięśnia sercowego podawanie serplulimabu należy wstrzymać lub całkowicie go odstawić. Należy bardzo dokładnie kontrolować aktywność enzymów mięśnia sercowego i czynność serca pod kątem zapalenia mięśnia sercowego dowolnego stopnia. Jeśli jednocześnie wystąpi zapalenie błony naczyniowej oka i inne działania niepożądane o podłożu immunologicznym, takie jak zespół Vogta-Koyanagi-Harady, należy ogólnoustrojowo podać kortykosteroidy, aby zapobiec trwałej ślepocie. Biorąc pod uwagę mechanizm działania serplulimabu, mogą wystąpić inne potencjalne działania niepożądane o podłożu immunologicznym. W badaniach klinicznych u pacjentów leczonych serplulimabem w różnych dawkach i z różnymi typami nowotworów obserwowano inne śmiertelne i zagrażające życiu działania niepożądane o podłożu immunologicznym: małopłytkowość, ostry zespół wieńcowy, zawał mięśnia sercowego, immunologiczne zapalenie mózgu, miastenia i zespół miasteniczny. Pacjentów należy poinformować o objawach miastenii i zespołów miastenicznych (np. osłabieniu mięśni i szybkim męczeniu się) oraz zalecić im natychmiastowe zgłoszenie się do lekarza w przypadku wystąpienia tych objawów. W przypadku innych podejrzewanych działań niepożądanych o podłożu immunologicznym należy przeprowadzić odpowiednią ocenę w celu potwierdzenia etiologii i wykluczenia innych przyczyn. W zależności od nasilenia działań niepożądanych, w przypadku działań niepożądanych o podłożu immunologicznym stopnia 2. lub 3., które występują po raz pierwszy, podawanie serplulimabu należy wstrzymać. W przypadku nawracających działań niepożądanych o podłożu immunologicznym stopnia 3. (z wyjątkiem endokrynopatii) i działań niepożądanych o podłożu immunologicznym stopnia 4. serplulimab należy trwale odstawić. Stosowanie kortykosteroidów można rozpocząć według wskazań klinicznych. Zgłaszano reakcje związane z infuzją. Pacjenci, u których wystąpiły reakcje związane z infuzją: stopnia 1., mogą kontynuować przyjmowanie leku pod ścisłym nadzorem; stopnia 2. należy zmniejszyć szybkość infuzji lub przerwać leczenie. Można rozważyć zastosowanie leków przeciwgorączkowych i przeciwhistaminowych. Leczenie serplulimabem można wznowić pod ścisłym nadzorem, gdy reakcje związane z infuzją stopnia 2. zostaną opanowane. W przypadku reakcji związanych z infuzją stopnia ≥3. należy natychmiast przerwać infuzję, trwale przerwać podawanie leku oraz zastosować odpowiednie leczenie. Z badań klinicznych wykluczono pacjentów: z czynną lub wcześniej udokumentowaną chorobą autoimmunologiczną w wywiadzie, z czynną gruźlicą, wirusowym zapaleniem wątroby typu B lub C albo zakażeniem wirusem HIV lub pacjenci, którzy przyjęli, szczepionkę zawierającą żywe atenuowane drobnoustroje ciągu 28 dni przed podaniem serplulimabu, z jakimkolwiek czynnym zakażeniem wymagającym ogólnoustrojowego leczenia przeciwinfekcyjnego w ciągu 14 dni przed podaniem pierwszej dawki, zapaleniem płuc lub śródmiąższową chorobą płuc w wywiadzie, z czynnymi przerzutami do mózgu, istotną chorobą układu sercowo-naczyniowego w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego w ciągu pół roku), nadwrażliwością na inne przeciwciało monoklonalne w wywiadzie, którzy stosowali leki ogólnoustrojowe immunosupresyjne w ciągu 2 tyg. przed otrzymaniem serplulimabu. Substancje pomocnicze. Lek zawiera 0,98 mmol (lub 22,5 mg) sodu na fiolkę 10 ml, co odpowiada 1,1% zalecanego przez WHO maksymalnego dobowego spożycia sodu wynoszącego 2 g dla osoby dorosłej. Lek zawiera 2,0 mg polisorbatu 80 (E 433) w każdej fiolce o objętości 10 ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne.

Ciąża i laktacja

Brak danych dotyczących stosowania serplulimabu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały, że hamowanie szlaku PD-1 powoduje toksyczne działanie na zarodek i płód. Wiadomo, że ludzka IgG przenika przez barierę łożyskową, a serplulimab jest IgG4; dlatego może zostać przeniesiony z organizmu matki do rozwijającego się płodu. Nie zaleca się stosowania serplulimabu w czasie ciąży i u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących antykoncepcji. Nie wiadomo, czy serplulimab przenika do mleka ludzkiego. Wiadomo, że ludzkie IgG przenikają do mleka ludzkiego w ciągu pierwszych kilku dni po urodzeniu, a wkrótce ich stężenie zmniejsza się do niskiego poziomu. W związku z tym w tym krótkim okresie nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka karmionego piersią. Następnie, jeśli będzie to klinicznie konieczne, serplulimab będzie można stosować podczas karmienia piersią. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję w trakcie leczenia i przez co najmniej 6 mies. po przyjęciu ostatniej dawki serplulimabu.

Działania niepożądane

Bardzo często: zapalenie płuc (obejmuje zapalenie płuc, grzybicze zapalenie płuc), neutropenia, leukopenia, niedokrwistość, trombocytopenia, limfopenia, niedoczynność tarczycy (obejmuje niedoczynność tarczycy, zwiększenie stężenia hormonu tyreotropowego we krwi, zmniejszenie stężenia wolnej tyroksyny, ośrodkową niedoczynność tarczycy, zmniejszenie stężenia trójjodotyroniny), nadczynność tarczycy, hiperglikemia lub cukrzyca typu I (obejmuje hiperglikemię, cukrzycę typu I, cukrzycową kwasicę ketonową, zwiększenie stężenia ciał ketonowych we krwi, zaburzoną tolerancję glukozy, kwasicę ketonową), hiperlipidemia, zmniejszenie apetytu, hipoproteinemia, hiperurykemia, zaburzenia równowagi elektrolitowej (obejmuje hiponatremię, hipokalcemię, hipokaliemię, hipomagnezemię, hipofosfatemię, hipochloremię, hiperfosfatemię, hiperkaliemię, hipermagnezemię, hiperkalcemię), bezsenność, arytmia (obejmuje skurcze komorowe, arytmię nadkomorową, migotanie przedsionków, częstoskurcz przedsionkowy, bradyarytmię, zespół wczesnej repolaryzacji, arytmię komorową, wydłużenie odstępu QT w EKG, nieprawidłowość repolaryzacji w elektrokardiogramie, nieprawidłowy załamek T w EKG), kaszel, nudności, zaparcia, bóle brzucha, biegunka, wymioty, zwiększenie aktywności AlAT, zwiększenie aktywności AspAT, zwiększenie aktywności GGTP, wysypka (obejmuje wysypkę, wysypkę plamisto-grudkową, egzemę, wysypkę polekową, rumień, toksyczność skórną) i łysienie, ból mięśniowo-szkieletowy (obejmuje ból pleców, ból mięśni, ból mięśniowo-szkieletowy w klatce piersiowej, ból kręgosłupa, ból szyi), gorączka, astenia, zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej we krwi. Często: zakażenie dróg moczowych (obejmuje zakażenie dróg moczowych, bezobjawową bakteriurię), zakażenie dróg oddechowych (obejmuje infekcję górnych dróg oddechowych, zapalenie gardła i migdałków), nieprawidłowy wynik testu funkcji krzepnięcia (obejmuje wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, skrócenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji, zmniejszenie międzynarodowego współczynnika znormalizowanego, zwiększenie stężenia protrombiny), granulocytopenia, reakcja związana z infuzją (obejmuje nadwrażliwość na lek, reakcję związaną z infuzją), nieprawidłowe wyniki badań czynności tarczycy (obejmuje zmniejszenie stężenia hormonu tyreotropowego we krwi, zwiększenie stężenia trójjodotyroniny, dodatni wynik przeciwciał przeciwtarczycowych, zwiększenie stężenia tyreoglobuliny, zwiększenie stężenia tyroksyny), zapalenie tarczycy (obejmuje zaburzenia tarczycy, zapalenie tarczycy), zmniejszenie masy ciała, hipoglikemia, parestezje, ból głowy, zawroty głowy, neuropatia obwodowa (obejmuje neuropatię obwodową, obwodową neuropatię czuciowo-ruchową, neuropatię o podłożu immunologicznym), tachykardia zatokowa, zaburzenia przewodzenia (obejmuje blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, blok prawej odnogi pęczka Hisa, wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowego, blok lewej odnogi pęczka Hisa, ubytek przewodzenia śródkomorowego), bradykardia zatokowa, niewydolność serca (obejmuje niewydolność serca, ostrą niewydolność serca, niewydolność lewej komory), zwiększenie stężenia N-końcowego prohormonu mózgowego peptydu natriuretycznego, nadciśnienie tętnicze, zapalenie naczyń (obejmuje zapalenie żył, powierzchowne zapalenie żył), zapalenie płuc (obejmuje choroby płuc o podłożu immunologicznym, zapalenie płuc, śródmiąższową chorobę płuc), duszność i ból w klatce piersiowej, dysfagia, wzdęcia, zaburzenia żołądka i jelit (obejmuje krwotok z przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądka i jelit, krwotok z dolnego odcinka przewodu pokarmowego), zapalenie jamy ustnej, niestrawność, hiperbilirubinemia, uszkodzenie wątroby (obejmuje nieprawidłową czynność wątroby, polekowe uszkodzenie wątroby, uszkodzenie wątroby, zapalenie wątroby o podłożu immunologicznym, zaburzenia czynności wątroby o podłożu immunologicznym, niewydolność wątroby), świąd, zapalenie skóry (obejmuje autoimmunologiczne zapalenie skóry, zapalenie skóry, alergiczne zapalenie skóry, pęcherzowe zapalenie skóry, łojotokowe zapalenie skóry), nadmierna potliwość, ból stawów, ból kończyn, dyskomfort mięśniowo-szkieletowy (obejmuje osłabienie mięśni, dyskomfort mięśniowo-szkieletowy), zwiększenie stężenia mocznika we krwi, obecność białka w moczu, krwiomocz, uszkodzenie nerek (obejmuje ostre uszkodzenie nerek, niewydolność nerek, zaburzenia czynności nerek, uszkodzenie nerek), zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, cukromocz, obecność krwinek białych w moczu, zmęczenie, złe samopoczucie, obrzęk (obejmuje obrzęk twarzy, obrzęk obwodowy, opuchliznę obwodową, obrzęk, obrzęk twarzy), zwiększenie stężenia mioglobiny we krwi, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi, zwiększenie stężenia troponiny. Niezbyt często: wstrząs septyczny, zakażenie skóry, zakaźne zapalenie jelit, zakażenie warg, opryszczkowe zapalenie opon mózgowych i mózgu, zapalenie węzłów chłonnych, reakcja anafilaktyczna, niewydolność nadnerczy (obejmuje niewydolność nadnerczy, obniżone stężenie kortyzolu), inne zaburzenia tarczycy (obejmuje zespół choroby tarczycy z eutyreozą, nieprawidłowości tarczycy w badaniu USG), nadczynność kory nadnerczy (obejmuje zwiększone stężenie kortyzolu i nadczynność kory nadnerczy), zapalenie przysadki, nieprawidłowe stężenie lipoprotein we krwi, immunologiczne zapalenie mózgu (obejmuje immunologiczne zapalenie mózgu i autoimmunologiczne zapalenie mózgu), zawroty głowy, neurotoksyczność, zaburzenia motoryczne, niewyraźne widzenie, kardiomiopatia (obejmuje kardiomiopatię, kardiomiopatię metaboliczną), niedokrwienie mięśnia sercowego, wysięk osierdziowy, zwiększenie stężenia markera martwicy mięśnia sercowego, zapalenie mięśnia sercowego, suchość w jamie ustnej, zapalenie jelit (obejmuje zapalenie jelit, zapalenie jelit o podłożu immunologicznym), zapalenie błony śluzowej żołądka, zapalenie trzustki o podłożu immunologicznym, krwawienie z dziąseł, zaburzenia pigmentacji, łuszczyca, suchość skóry, autoimmunologiczne zapalenie mięśni, zapalenie stawów, dreszcze. Rzadko: miastenia, zespół miasteniczny. Częstość nieznana: zapalenie mięśni (obejmuje zapalenie mięśni, zapalenie mięśni o podłożu immunologicznym).

Pozostałe informacje

W celu poprawienia identyfikowalności leków biologicznych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego leku. Lekarz przepisujący musi omówić z pacjentem ryzyko związane z leczeniem serplulimabem. Do każdej recepty pacjent otrzymuje kartę pacjenta. Serplulimab wywiera niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ze względu na potencjalne działania niepożądane, takie jak zmęczenie, pacjentom należy zalecić zachowanie ostrożności podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn do momentu uzyskania pewności, że serplulimab nie ma na nich niekorzystnego wpływu.