Recigar Active - baza leków

Wskazania

Zaprzestanie palenia tytoniu i zmniejszenie głodu nikotynowego u dorosłych palaczy, którzy chcą przestać palić. Celem stosowania leku jest trwałe zaprzestanie stosowania produktów zawierających nikotynę.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Niestabilna dławica piersiowa. Przebyty niedawno zawał mięśnia sercowego. Klinicznie istotne zaburzenia rytmu serca. Przebyty niedawno udar mózgu. Ciąża i karmienie piersią.

Dawkowanie

Doustnie. Jedno opakowanie leku (100 dawek) wystarcza na pełny cykl leczenia. Czas leczenia wynosi 25 dni. Lek należy przyjmować zgodnie z następującym schematem: od 1. do 3. dnia: 1 dawka co 2 h, maksymalna dawka dobowa: 6 dawek; od 4. do 12. dnia: 1 dawka co 2,5 h, maksymalna dawka dobowa: 5 dawek; od 13. do 16. dnia: 1 dawka co 3 h, maksymalna dawka dobowa: 4 dawki; od 17. do 20. dnia: 1 dawka co 5 h, maksymalna dawka dobowa: 3 dawki; od 21. do 25. dnia: 1-2 dawki na dobę, maksymalna dawka dobowa: do 2 dawek. Należy zrezygnować z palenia tytoniu nie później niż w 5. dniu od rozpoczęcia leczenia. Osoba, która zaprzestała palenia nie może zapalić nawet jednego papierosa. Jest to niezbędne do osiągnięcia sukcesu terapeutycznego. W przypadku niepowodzenia leczenia, należy je przerwać i po upływie 2 do 3 miesięcy można rozpocząć leczenie ponownie. Szczególne grupy pacjentów. Brak doświadczenia klinicznego ze stosowaniem leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek, dlatego nie zaleca się jego stosowania w tej grupie pacjentów. Ze względu na ograniczone doświadczenie kliniczne, nie zaleca się stosowania preparatu u pacjentów w podeszłym wieku powyżej 65 lat. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności leku u osób w wieku poniżej 18 lat - nie zaleca się stosowania. Sposób podania. Lek należy podawać z wodą/płynem lub bez wody/płynu. Pompkę należy napełnić poprzez naciśnięcie górnej części pojemnika (pompki) palcem wskazującym 5 razy, aż do pojawienia się pełnej dawki. Po wstępnym przygotowaniu (co jest konieczne tylko przy pierwszym użyciu leku) każde uruchomienie pompki dostarcza 1,5 mg cytyzynikliny. Po przygotowaniu, pacjent powinien skierować dyszę jak najbliżej otwartych ust. Należy nacisnąć raz górną część dozownika i wypuścić jedną porcję do ust, unikając kontaktu z wargami i z częściami jamy ustnej.

Skład

1 dawka (uruchomienie pompki) zawiera 1,5 mg cytyzynikliny (poprzednio stosowana nazwa: cytyzyna). Preparat zawiera etanol, glikol propylenowy i pirosiarczyn sodu.

Działanie

Cytyzyniklina to alkaloid roślinny (występujący m.in. w nasionach złotokapu, łac. Laburnum), o budowie chemicznej podobnej do nikotyny. Działa na acetylocholinergiczne receptory nikotynowe. Działanie cytyzynikliny jest podobne do nikotyny, lecz na ogół słabsze. Cytyzyniklina konkuruje z nikotyną o te same receptory, a ze względu na silniejsze wiązanie, stopniowo wypiera z nich nikotynę. Ma słabszą od nikotyny zdolność pobudzania receptorów nikotynowych, głównie podtypu α4β2 (jest ich częściowym agonistą) i w mniejszym stopniu niż nikotyna przenika do OUN. Uważa się, że w OUN cytyzyniklina działa na mechanizm powodujący uzależnienie od nikotyny i wpływa na uwalnianie neuroprzekaźników. Zapobiega zależnej od nikotyny pełnej aktywacji mezolimbicznego układu dopaminergicznego i umiarkowanie zwiększa stężenie dopaminy w mózgu, łagodząc tym samym ośrodkowe objawy odstawienia nikotyny. W obwodowym układzie nerwowym cytyzyniklina pobudza, a następnie poraża zwoje wegetatywne układu nerwowego, powoduje odruchową stymulację oddychania i wydzielanie amin katecholowych z części rdzeniowej nadnerczy, podnosi ciśnienie krwi i zapobiega obwodowym objawom odstawienia nikotyny. Glicerol nawilża błonę śluzową jamy ustnej i zapobiega uczuciu suchości w ustach. Ze względu na składniki zawarte w płynnej postaci, lek nie powoduje miejscowego podrażnienia błony śluzowej przełyku i żołądka. Stosowanie leku pozwala na stopniowe zmniejszenie zależności organizmu od nikotyny przez złagodzenie objawów z odstawienia. Po podaniu doustnym cytyzyniklina szybko wchłaniała się z przewodu pokarmowego. Średnie maksymalne stężenie w osoczu 15,55 ng/ml osiągnięto po średnio 0,92 h. Cytyzyniklina była w niewielkim stopniu metabolizowana. Eliminacja 64% podanej dawki uległo wydaleniu w postaci niezmienionej z moczem w ciągu 24 h. Średni okres półtrwania w osoczu wynosił ok. 4 h. Średni czas przebywania leku w organizmie (MRT) wynosił ok. 6 h.

Interakcje

Nie należy stosować preparatu jednocześnie z lekami przeciwgruźliczymi. Brak innych danych klinicznych dotyczących istotnych interakcji z innymi lekami. Pacjent powinien być świadomy, że równoczesne przyjmowanie leku i palenie tytoniu lub stosowanie preparatów zawierających nikotynę może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych nikotyny. Obecnie nie wiadomo, czy preparat może zmniejszać skuteczność hormonalnych środków antykoncepcyjnych działających ogólnoustrojowo, dlatego kobiety stosujące hormonalne środki antykoncepcyjne działające ogólnoustrojowo powinny stosować dodatkową metodę barierową.

Środki ostrożności

Lek powinien być przyjmowany tylko przez osoby z poważnym zamiarem odstawienia nikotyny. Pacjent powinien być świadomy, że równoczesne stosowanie preparatu oraz palenie tytoniu lub stosowanie preparatów zawierających nikotynę może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych nikotyny. Lek należy ostrożnie stosować w przypadku choroby niedokrwiennej serca, niewydolności serca, zaburzeń czynności serca, nadciśnienia tętniczego, guza chromochłonnego nadnerczy, miażdżycy tętnic i innych chorób naczyń obwodowych, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, choroby refluksowej przełyku, nadczynności tarczycy, cukrzycy i schizofrenii, zaburzeń czynności nerek i wątroby. Zaprzestanie palenia tytoniu. Wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne zawarte w dymie tytoniowym indukują metabolizm leków metabolizowanych przez cytochrom CYP1A2 (i prawdopodobnie przez CYP1A1). Zaprzestanie palenia tytoniu przez osobę palącą może prowadzić do spowolnienia metabolizmu, a w konsekwencji wzrostu stężenia takich leków w krwi. Ma to potencjalne znaczenie kliniczne dla preparatów o wąskim indeksie terapeutycznym, np. teofilina, takryna, klozapina i ropinirol. Stężenia w osoczu innych leków metabolizowanych częściowo przez CYP1A2, np. imipramina, olanzapina, klomipramina i fluwoksamina mogą również wzrastać po zaprzestaniu palenia tytoniu, chociaż brak jest danych potwierdzających tę hipotezę, a potencjalne znaczenie kliniczne tego działania dla wyżej wymienionych leków nie jest znane. Ograniczone dane wskazują, że palenie tytoniu może również indukować metabolizm flekainidu i pentazocyny. Obniżenie nastroju, rzadko obejmujące myśli samobójcze i próby samobójcze, może być objawem odstawienia nikotyny. Lekarze powinni mieć świadomość możliwości wystąpienia ciężkich objawów neuropsychiatrycznych u pacjentów, którzy próbują zaprzestać palenia tytoniu lub używania innych produktów zawierających nikotynę, z leczeniem lub bez leczenia. Zaburzenia psychiczne w wywiadzie. Zaprzestanie palenia tytoniu, z farmakoterapią lub bez, może wiązać się z zaostrzeniem podstawowej choroby psychicznej (np. depresji). Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z chorobami psychicznymi w wywiadzie i pacjentom tym należy udzielić odpowiednich porad. Kobiety w wieku rozrodczym. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować wysoce skuteczną metodę antykoncepcji podczas przyjmowania preparatu. Substancje pomocnicze. Lek zawiera 0,17 mg alkoholu (etanolu) w każdej jednostce dawkowania (0,19 ml), co jest równoważne 90,00 mg/100 ml (0,09% w/v). Ilość alkoholu w dawce tego leku jest równoważna mniej niż 1 ml piwa lub 1 ml wina. Mała ilość alkoholu w tym leku nie będzie powodowała zauważalnych skutków. Preparat zawiera 44,87 mg glikolu propylenowego w każdej jednostka dawkowania (0,19 ml), co odpowiada 237,53 mg/ml. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na jednostkę dawkowania, to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”. Ponadto preparat zawiera pirosiarczyn sodu. Rzadko może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli.

Ciąża i laktacja

Lek jest przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować wysoce skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie przyjmowania leku. Kobiety stosujące hormonalne środki antykoncepcyjne działające ogólnoustrojowo powinny zastosować dodatkową metodę barierową.

Działania niepożądane

Bardzo często: zmiana apetytu (głównie zwiększenie), zwiększenie masy ciała, ból głowy, rozdrażnienie, zaburzenia snu (bezsenność, senność, ospałość, nietypowe sny, koszmary senne), zmiany nastroju, lęk, tachykardia, nadciśnienie tętnicze, suchość w jamie ustnej, bóle brzucha (głównie w nadbrzuszu), nudności, wysypka, bóle mięśni. Często: zawroty głowy, trudności z koncentracją, zwolnienie akcji serca, wymioty, zmiany smaku, zaparcia, biegunka, wzdęcia, pieczenie języka, zgaga, męczliwość, złe samopoczucie. Niezbyt często: uczucie ciężkości w głowie, obniżenie libido, łzawienie, duszność, wzmożone odkrztuszanie, nadmierne ślinienie, wzmożona potliwość, zmniejszenie elastyczności skóry, zmęczenie, wzrost aktywności aminotransferaz w surowicy.

Pozostałe informacje

Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.