Mubactin - baza leków

Wróć do bazy leków
Nazwa skrócona
Mubactin
produkt leczniczy
Postać, opakowanie i dawka:
maść do nosa, tuba 3 g, 20 mg/g
Substancje czynne:
Mupirocin
Podmiot odpowiedzialny:
Solinea
Dystrybutor w Polsce: Solinea sp. z o.o.
Wskazania

Eliminacja z przewodów nosowych gronkowców, w tym szczepów opornych na metycylinę Staphylococcus aureus (MRSA) u dzieci i dorosłych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na mupirocynę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Dawkowanie

Do stosowania wyłącznie na błonę śluzową nosa. Dzieci, dorośli oraz osoby w podeszłym wieku: maść do nosa należy wprowadzać do nozdrzy przednich 2 razy na dobę co najmniej przez 5 dni. Nosicielstwo bakterii w przedsionku nosa zazwyczaj powinno ustąpić po 3-5 dniach kuracji. Maści nie należy stosować dłużej niż 10 dni. Nie stosować u noworodków i niemowląt. Sposób podania. Niewielką ilość maści wielkości główki od zapałki (ok. 30 mg maści) wycisnąć na mały palec i umieścić wewnątrz każdego z nozdrzy. Następnie kilkakrotnie zacisnąć skrzydełka nosa, tak aby równomiernie rozprowadzić maść w obrębie nozdrzy. Nie należy mieszać maści z innymi preparatami, ponieważ może to spowodować rozcieńczenie leku, prowadzące do zmniejszenia jego aktywności przeciwbakteryjnej oraz możliwą utratę stabilności mupirocyny w maści do nosa. Niezużyty preparat lub jego pozostałości należy usunąć.

Skład

1 g maści zawiera 20 mg mupirocyny (w postaci mupirocyny wapniowej).

Działanie

Antybiotyk uzyskiwany w wyniku procesu fermentacji Pseudomonas fluorescens. Mupirocyna hamuje syntetazę izoleucynową t-RNA, blokując w ten sposób syntezę białka bakteryjnego. Po podaniu miejscowym działa bakteriostatycznie w minimalnych stężeniach hamujących oraz w większych stężeniach bakteriobójczo. Oporność niskiego stopnia bakterii Staphylococcus przypisuje się mutacji punktowej genu (ileS) chromosomu kodującego enzym syntetazę izoleucynową t-RNA. Oporność wysokiego stopnia bakterii Staphylococcus przypisuje się charakterystycznemu, kodowanemu w plazmidzie enzymowi - syntetazie izoleucynowej t-RNA. Oporność własna gram ujemnych organizmów, takich jak Enterobacteriaceae może być wynikiem słabej penetracji do wnętrza komórki gram ujemnych bakterii. Ze względu na szczególny sposób działania i unikalną strukturę chemiczną, mupirocyna nie wykazuje oporności krzyżowej z innymi dostępnymi klinicznie antybiotykami. Gatunki zwykle wrażliwe na leczenie: Staphylococcus aureus (skuteczność kliniczna została wykazana dla podatnych izolatów w zakresie zatwierdzonych wskazań klinicznych), Streptococcus spp. Gatunki, dla których nabyta oporność może być problemem: metycylinooporne bakterie Staphylococcus aureus (MRSA), metycylinooporne koagulazo-ujemne bakterie Staphylcocci (MRCoNS). Całkowicie oporne gatunki: Corynebacterium spp., Micrococcus spp. Progi wrażliwości (MIC) na mupirocynę dla Staphylococcus aureus - wrażliwa: mniej niż lub równy 1 mg/ml; oporna: ilość większa niż 256 mg/ml. Wchłanianie mupirocyny przez nieuszkodzoną błonę śluzową jest nieznaczne (mniej niż 1% zastosowanej dawki). Mupirocyna jest szybko usuwana z organizmu poprzez metabolizm do nieaktywnego metabolitu – kwasu monowego, który jest szybko wydalany przez nerki.

Środki ostrożności

W rzadkich przypadkach wystąpienia reakcji uczuleniowej lub ciężkiego miejscowego podrażnienia po zastosowaniu maści, należy przerwać stosowanie leku, usunąć go z nozdrzy oraz prowadzić dalsze leczenie za pomocą innych preparatów. Tak jak w przypadku innych produktów przeciwbakteryjnych, przedłużanie terapii powyżej zalecanego okresu może spowodować powstawanie szczepów opornych na lek. Podczas stosowania antybiotyków zgłaszano przypadki wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit, które może występować w postaci od łagodnej do zagrażającej życiu. Dlatego też, ważne jest rozważenie możliwości takiej diagnozy u pacjentów, u których w trakcie leczenia lub po leczeniu antybiotykami wystąpi biegunka. Taka sytuacja jest mniej prawdopodobna w wypadku mupirocyny stosowanej miejscowo, jednak jeśli u pacjenta wystąpi silna, przedłużająca się w czasie biegunka lub pacjent ma bóle brzucha, stosowanie leku należy natychmiast przerwać, a pacjenta poddać dalszej diagnozie. Maść nie jest preparatem do stosowania okulistycznego. Należy unikać kontaktu z oczami; w przypadku dostania się preparatu do oka, należy przemyć je wodą, aż do usunięcia pozostałości maści do nosa. Dzieci. Bezpieczeństwo stosowania u noworodków i niemowląt nie zostało określone - nie stosować leku w tej grupie wiekowej.

Ciąża i laktacja

Ze względu na brak doświadczeń klinicznych dotyczących stosowania mupirocyny podczas ciąży, lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy potencjalne korzyści przeważają nad ewentualnym ryzykiem związanym z leczeniem. Brak wystarczających danych dotyczących przenikania mupirocyny do mleka ludzkiego. Nie ma odpowiednich danych dotyczących wpływu mupirocyny na płodność u ludzi. Badania przeprowadzone na szczurach nie wykazały wpływu na płodność.

Działania niepożądane

Niezbyt często: reakcje ze strony błony śluzowej nosa. Bardzo rzadko: skórne reakcje nadwrażliwości. Ogólnoustrojowe reakcje alergiczne w tym anafilaksja, uogólniona wysypka, pokrzywka lub obrzęk naczynioruchowy.

Pozostałe informacje

Nie stwierdzono niepożądanego wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się
Wyszukiwarka leków

Dane o lekach dostarcza

Pharmindex