Vitaminum C Teva - baza leków

Wskazania

Stany niedoboru witaminy C (np. szkorbut). Lek w postaci parentalnej podaje się w stanach ciężkich albo w przypadkach, gdy podanie doustne jest utrudnione.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na kwas askorbowy lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Kamica nerkowa (szczawianowa).

Dawkowanie

Domięśniowo lub dożylnie. Dorośli. Leczniczo: 500-1000 mg na dobę, w dawkach podzielonych. Dzieci. Leczniczo: 100-300 mg na dobę, w 2-3 dawkach podzielonych. Nie jest wymagane specjalne dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku.

Skład

1 ml roztworu zawiera 100 mg kwasu askorbowego. 1 ampułka 5 ml zawiera 500 mg kwasu askorbowego. Preparat zawiera pirosiarczynu sodu.

Działanie

Kwas askorbowy, czyli witamina C, należy do witamin rozpuszczalnych w wodzie. Bierze udział w syntezie kolagenu i substancji międzykomórkowej i dlatego niezbędna jest do prawidłowego rozwoju chrząstki, kości, zębów, a także w leczeniu ran. Bierze udział w przekształcaniu kwasu foliowego do kwasu folinowego, ułatwia wchłanianie żelaza z przewodu pokarmowego i uczestniczy w powstawaniu hemoglobiny i dojrzewaniu erytrocytów. Przenika szybko do tkanek. Wiąże się z białkami osocza w ok. 25%. Duże ilości znajdują się w leukocytach i w płytkach krwi. Kwas askorbowy przenika przez łożysko. Przenika do mleka kobiecego. Ulega szybkiemu utlenieniu do kwasu dehydroaskorbowego, którego część metabolizowana jest do kwasu szczawiowego i nieaktywnego metabolitu - siarczanu kwasu askorbowego. Kwas askorbowy zastosowany w dużych dawkach jest szybko wydalany z moczem.

Interakcje

Do substancji, które powodują zmniejszenie nasycenia tkanek kwasem askorbowym należą: kwas acetylosalicylowy, nikotyna zawarta w papierosach, alkohol, niektóre leki zmniejszające apetyt, żelazo, fenytoina, niektóre leki przeciwdrgawkowe, estrogeny - składniki środków antykoncepcyjnych i tetracyklina. Witamina C stosowana w dużych dawkach powoduje zakwaszenie moczu i wchłanianie zwrotne w kanalikach nerkowych leków o charakterze kwasowym, w wyniku czego zmniejsza się ich wydalanie i nasila działanie. Wchłanianie zwrotne leków o charakterze zasadowym jest zaś zmniejszone, przez co ich efekt terapeutyczny ulega osłabieniu. Duże dawki witaminy C mogą osłabiać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych. Istnieją doniesienia, że podczas jednoczesnego stosowania kwasu askorbowego i flufenazyny, stężenie flufenazyny w osoczu się zmniejsza. Kwas askorbowy podawany pomocniczo z deferoksaminą pacjentom, u których doszło do przedawkowania żelaza (w celu lepszego jego wydalenia), może zwiększyć jego toksyczne działanie, szczególnie na mięsień sercowy, zwłaszcza we wczesnym okresie leczenia, kiedy ilość żelaza w tkankach jest nadmierna - u pacjentów z prawidłową czynnością serca nie stosować kwasu askorbowego przez pierwszy miesiąc po rozpoczęciu podawania deferoksaminy, a u pacjentów z zaburzeniami czynności serca nie podawać kwasu askrobowego w skojarzeniu z deferoksaminą. Kwas acetylosalicylowy może zmniejszać wchłanianie kwasu askorbowego o około 1/3, a wydalanie z moczem o około połowę, ale nie jest znane kliniczne znaczenie tej interakcji. U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek stosujących leki zobojętniające kwas solny w żołądku zawierające glin oraz doustne cytryniany może rozwinąć się zagrażająca życiu encefalopatia, spowodowana znacznym wzrostem stężeń glinu we krwi - istnieją przypuszczenia, że kwas askorbowy może oddziaływać podobnie. Doustne środki antykoncepcyjne zmniejszają stężenie kwasu askorbowego w osoczu. Jednoczesne podawanie kwasu askorbowego i leków zawierających estradiol może prowadzić do zwiększenia stężenia estradiolu w osoczu.

Środki ostrożności

Kwas askorbowy należy stosować ostrożnie u pacjentów z hiperoksalurią, u osób ze skłonnością do tworzenia złogów mineralnychw układzie moczowym. Należy zachować ostrożność również u pacjentów z cukrzycą, hemochromatozą, talasemią i niedokrwistością syderoblastyczną, ponieważ duże dawki kwasu askorbowego mogą zwiększać wchłanianie żelaza. U pacjentów przyjmujących duże dawki może rozwinąć się tolerancja na kwas askorbowy. Duże dawki leku mogą powodować hemolizę u pacjentów z niedoborem G-6-PD. 1 ml roztworu zawiera 0,5 mg pirosiarczynu sodu - lek rzadko może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości i skurcz oskrzeli. Preparat zawiera 69,74 mg sodu na ampułkę (5 ml) co odpowiada 3,5% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Ciąża i laktacja

Nie zaleca się stosowania dużych dawek kwasu askorbowego w okresie ciąży, ponieważ nie jest znany wpływ takich dawek na płód. W ciąży i podczas karmienia piersią kwas askorbowy nie powinien być stosowany w dawkach większych niż zalecane dzienne spożycie (80-100 mg na dobę). Brak jest dowodów szkodliwego wpływu na noworodki karmione mlekiem matek przyjmujących kwas askorbowy.

Działania niepożądane

Duże dawki kwasu askorbowego mogą wywołać zaburzenia żołądka i jelit, w tym biegunkę, wymioty, zgagę, zaczerwienienie skóry, ból głowy oraz bezsenność, ponadto mogą prowadzić do hiperoksalurii i powstawania kamieni szczawianowych w nerkach, jeżeli mocz ulegnie zakwaszeniu. Dawki dobowe 600 mg i większe mogą działać moczopędnie. Zbyt szybkie podawanie dożylne może powodować zawroty głowy i uczucie osłabienia. Po długotrwałym stosowaniu dużych dawek może rozwinąć się tolerancja na kwas askorbowy i w przypadku zmniejszenia dawkowania, mogą wystąpić objawy niedoboru witaminy C. Podanie domięśniowe może powodować przemijający ból w miejscu wstrzyknięcia.

Pozostałe informacje

Kwas askorbowy może wpływać na wyniki testów laboratoryjnych, opartych na reakcjach oksydoredukcyjnych (stężenie glukozy w moczu, stężenie etyloestradiolu w osoczu, aktywność dehydrogenazy mleczanowej, aktywność aminotransferaz wątrobowych w surowicy, badanie na krew utajoną w stolcu, stężenie bilirubiny, pH moczu, zawartość kwasu moczowego i szczawianów w moczu, stężenie żelaza i ferrytyny w osoczu). Witamina C prawdopodobnie nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.