Allegra Telfast 180 - baza leków

Wskazania

Leczenie objawowe przewlekłej idiopatycznej pokrzywki.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i dzieci w wieku >12 lat: zalecana dawka wynosi 180 mg raz na dobę, przed posiłkiem. Feksofenadyna jest farmakologicznie czynnym metabolitem terfenadyny. Szczególne grupy pacjentów. Nie jest konieczne dostosowanie dawkowania preparatu u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek lub wątroby. Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania chlorowodorku feksofenadyny w dawce 180 mg u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Skład

1 tabl. powl. zawiera 180 mg chlorowodorku feksofenadyny (co odpowiada 168 mg feksofenadyny).

Działanie

Lek przeciwhistaminowy, blokujący receptory H₁, nie wywierający działania sedatywnego. Feksofenadyna jest farmakologicznie czynnym metabolitem terfenadyny. Nie wywiera działania uspokajającego, ani nie wywołuje istotnych zmian odstępu QT_c. Chlorowodorek feksofenadyny jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym, T_max osiągane jest po około 1-3 h. Z białkami osocza wiąże się w 60-70%. Stężenia feksofenadyny w osoczu zmniejszają się w sposób dwuwykładniczy, z T_0,5 w końcowej fazie eliminacji wynoszącym 11-15 h po podaniu wielokrotnym. Główną drogą eliminacji leku z organizmu jest wydalanie z żółcią, a do 10% podanej dawki wydalane jest w postaci niezmienionej z moczem.

Interakcje

Feksofenadyna nie jest metabolizowana w wątrobie, tak więc nie wchodzi w interakcje z innymi lekami z udziałem mechanizmów wątrobowych. Feksofenadyna jest substratem glikoproteiny P (P-gp) oraz polipeptydu transportującego aniony organiczne (OATP). Jednoczesne podawanie feksofenadyny i inhibitorów lub induktorów P-gp może wpływać na ogólny wpływ feksofenadyny na organizm. Stwierdzono, że jednoczesne stosowanie chlorowodorku feksofenadyny z inhibitorami P-gp: erytromycyną lub ketokonazolem powoduje 2-3 krotne zwiększenie stężenia feksofenadyny w osoczu. Nie miało to wpływu na odstęp QT i nie powodowało zwiększenia częstości występowania działań niepożądanych w porównaniu z sytuacją, gdy każdy z tych leków podawany był oddzielnie. W badaniu klinicznym interakcji wykazano, że jednoczesne podanie apalutamidu (słabego induktora P-gp) i pojedynczej dawki doustnej 30 mg feksofenadyny powodowało zmniejszenie AUC feksofenadyny o 30%. Nie stwierdzono interakcji feksofenadyny z omeprazolem. Podanie leków zobojętniających sok żołądkowy, zawierających wodorotlenek glinu i magnezu na 15 min przed podaniem chlorowodorku feksofenadyny powodowało zmniejszenie biodostępności feksofenadyny, najprawdopodobniej w wyniku wiązania w przewodzie pokarmowym. Zaleca się zachowanie 2-h odstępu między podaniem chlorowodorku feksofenadyny i leków zobojętniających sok żołądkowy zawierających wodorotlenek glinu i magnezu.

Środki ostrożności

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Należy ostrzec pacjentów z czynną lub w wywiadzie chorobą układu krążenia o możliwości wystąpienia działań niepożądanych takich jak tachykardia i kołatanie serca. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w jednej tabl., to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu".

Ciąża i laktacja

Leku nie wolno stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne. Nie zaleca się stosowania preparatu u kobiet karmiących piersią.

Działania niepożądane

Często: ból głowy, senność, zawroty głowy, nudności. Niezbyt często: zmęczenie. Częstość nieznana: nieostre widzenie. U dorosłych zgłaszane były następujące działania niepożądane zebrane z obserwacji w okresie po wprowadzeniu leku do obrotu (częstość nieznana): reakcje nadwrażliwości (z objawami, takimi jak: obrzęk naczynioruchowy, uczucie ucisku w klatce piersiowej, duszność, nagłe zaczerwienienie skóry i uogólnione objawy anafilaksji), bezsenność, nerwowość, zaburzenia snu lub koszmary senne/wyraziste sny, tachykardia, kołatanie serca, biegunka, wysypka, pokrzywka, świąd.

Pozostałe informacje

Biorąc pod uwagę profil farmakodynamiczny i zgłaszane działania niepożądane jest mało prawdopodobne, aby chlorowodorek feksofenadyny wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W obiektywnych testach wykazano, że lek nie wywiera znaczącego wpływu na czynność OUN. Oznacza to, że pacjenci mogą prowadzić pojazdy mechaniczne i wykonywać zadania wymagające koncentracji. Jednakże w celu identyfikacji wrażliwych osób, u których występuje nietypowa reakcja na leki, zaleca się sprawdzenie indywidualnej reakcji na lek zanim pacjent będzie prowadził pojazd lub wykonywał skomplikowane zadania.