Septogard - baza leków

Wskazania

Miejscowe leczenie objawów zapalenia w obrębie jamy ustnej i gardła, któremu towarzyszy ból. Preparat jest stosowany w leczeniu różnych bolesnych stanów w obrębie jamy ustnej i gardła, takich jak owrzodzenie jamy ustnej, ból gardła, ból w jamie ustnej lub ból dziąseł, ból zębów.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Dawkowanie

Doustnie, na błonę śluzową jamy ustnej lub gardła. Dorośli, młodzież i osoby w podeszłym wieku: 4 do 8 dawek aerozolu, nie częściej niż co 1,5-3 h. Dzieci (w wieku 6-12 lat): 4 dawki aerozolu, nie częściej niż co 1,5-3 h. Dzieci w wieku poniżej 6 lat: 1 dawka aerozolu na każde 4 kg masy ciała, maksymalnie do 4 dawek aerozolu, nie częściej niż co 1,5-3 h. Sposób podania. Przed pierwszym użyciem aerozol należy przygotować, naciskając minimum trzykrotnie przycisk pompki w celu uzyskania prawidłowego rozpylania. Pełną dawkę uzyskuje się po czwartym uruchomieniu. Podczas rozpylania pacjent powinien wstrzymać oddech. Lek należy przyjmować po posiłku lub spożyciu napoju.

Skład

1 ml roztworu zawiera 1,5 mg chlorowodorku benzydaminy. Pojedyncza dawka aerozolu (0,17 ml) zawiera 0,255 mg chlorowodorku benzydaminy. Preparat zawiera etanol (96%) i parahydroksybenzoesan metylu (E218).

Działanie

Pochodna indazolu. Benzydamina ma właściwości fizykochemiczne i działanie farmakologiczne, które różnią się od właściwości NLPZ typu kwasu acetylosalicylowego. Benzydamina jest słabą zasadą. Ponadto, benzydamina jest słabym inhibitorem syntezy prostaglandyn. Działa głównie poprzez hamowanie syntezy prozapalnych cytokin, w tym czynnika martwicy nowotworów-alfa (TNF-α) i interleukiny-1β (IL-1β), bez znaczącego wpływu na inne cytokiny prozapalne (IL-6 i 8) lub przeciwzapalne (IL-10, antagonista receptora IL-1). Podejrzewa się inne mechanizmy działania, w tym hamowanie wybuchu tlenowego neutrofili, jak również stabilizację błony, na co wskazuje hamowanie degranulacji neutrofili i stabilizacja lizosomów. Działanie miejscowo znieczulające substancji wiąże się z oddziaływaniem na kanały kationowe. Benzydamina działa specyficznie na miejscowe mechanizmy stanu zapalnego, takie jak ból, obrzęk lub ziarniniak. Stosowana miejscowo wykazuje działanie przeciwzapalne, zmniejszając obrzęk oraz powstawanie wysięku i ziarniniaka. Ponadto wykazuje właściwości przeciwbólowe, jeśli ból jest spowodowany stanem zapalnym, oraz działanie miejscowo znieczulające. Benzydamina słabo wpływa na gorączkę, która jest wskaźnikiem czynnościowej reakcji ogólnoustrojowej. Po podaniu doustnym benzydamina szybko wchłania się z przewodu żołądkowo-jelitowego i osiąga największe stężenia w osoczu po 2-4 h. Wykazano, że miejscowo stosowana benzydamina gromadzi się w tkankach objętych stanem zapalnym. Wydalanie następuje głównie z moczem i głównie w postaci nieaktywnych metabolitów i produktów koniugacji.

Środki ostrożności

Stosowanie benzydaminy nie jest wskazane u pacjentów z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ. Należy zachować ostrożność u pacjentów z astmą oskrzelową lub alergią w wywiadzie, ponieważ u tych pacjentów istnieje możliwość skurczu oskrzeli. Należy unikać kontaktu z oczami. Jeśli stan pacjenta pogorszy się lub nie ulegnie poprawie, należy zaprzestać dalszego stosowania. Preparat zawiera alkohol (etanol), parahydroksybenzoesan metylu (E 218) i sód. Lek zawiera 13,6 mg alkoholu (etanolu) w każdej pojedynczej dawce. Ilość w 1 dawce leku odpowiada mniej niż 1 ml piwa lub 1 ml wina. Niewielka ilość alkoholu w tym preparacie nie będzie miała żadnych zauważalnych skutków. Każda pojedyncza dawka (0,17 ml) aerozolu zawiera 0,17 mg parahydroksybenzoesanu metylu (E 218); zawartość parahydroksybenzoesanu metylu w 1 ml wynosi 1,0 mg. Parahydroksybenzoesan metylu może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego). Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę zawierającą 8 pojedynczych dawek, to znaczy uznaje się go za „wolny od sodu”.

Ciąża i laktacja

Lek nie powinien być stosowany w ciąży (brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania benzydaminy u kobiet w ciąży). Nie wiadomo, czy chlorowodorek benzydaminy lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Lek nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią, chyba że lekarz zaleci inaczej. Badania nie wykazały działania teratogennego. Nie wiadomo, czy leczenie preparatem wpływa szkodliwie na płodność u ludzi.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane to drętwienie i uczucie pieczenia w jamie ustnej. Niezbyt często: drętwienie ust (hipoestezja) i uczucie pieczenia błony śluzowej w jamie ustnej (ból jamy ustnej). Bardzo rzadko: skurcz krtani lub skurcz oskrzeli, świąd, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości na światło i wysypka. Częstość nieznana: obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna (która potencjalnie może zagrażać życiu), reakcje nadwrażliwości. Parahydroksybenzoesan metylu może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).

Pozostałe informacje

Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.