Parkador - baza leków

Wskazania

Leczenie choroby Parkinsona u dorosłych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Jednoczesne stosowanie leku złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą z nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (MAO). Podawanie tych inhibitorów MAO należy przerwać co najmniej na 2 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia lekiem złożonym zawierającym karbidopę z lewodopą. Lek złożony zawierający karbidopę z lewodopą może być stosowany jednocześnie z selektywnymi inhibitorami MAO typu B (np. z selegiliny chlorowodorkiem), podawanymi w dawkach zalecanych przez wytwórcę. Stany, w których przeciwwskazane jest stosowanie leków sympatykomimetycznych, np. guz chromochłonny, nadczynność tarczycy, zespół Cushinga, ciężkie choroby układu krążenia. Nie wolno stosować leku złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania. Ze względu na to, że lewodopa może uaktywnić rozwój czerniaka, nie wolno podawać leku złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą pacjentom z podejrzanymi, niezdiagnozowanymi zmianami skórnymi lub z czerniakiem w wywiadzie.

Dawkowanie

Doustnie. Optymalną dawkę leku złożonego należy ustalić poprzez staranne dostosowanie dawki dla każdego pacjenta. Dawkowanie należy dostosować do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dotyczy to zarówno wielkości dawki, jak i częstości podawania. Badania wykazały, że obwodowa dopa-dekarboksylaza ulega wysyceniu przez karbidopę podawaną w dawkach wynoszących około 70 mg do 100 mg na dobę. Pacjenci, którzy otrzymują mniejszą dawkę karbidopy niż te dawki, są bardziej narażeni na wystąpienie nudności i wymiotów. Podczas stosowania leku złożonego można jednocześnie podawać standardowe leki przeciw parkinsonizmowi, z wyjątkiem samej lewodopy, chociaż może być konieczne dostosowanie ich dawek. Zwykle stosowana dawka początkowa: 1 tabl. leku złożonego o mocy 25 mg + 100 mg, podawana 3 razy na dobę. Takie dawkowanie zapewnia podanie 75 mg karbidopy na dobę. Dawkę tę można zwiększać codziennie lub co drugi dzień o 1 tabl., w zależności od konieczności, aż do 8 tabl. leku złożonego 25 mg + 100 mg na dobę. W celu ułatwienia dostosowania dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta można zastosować lek o mocy 12,5 mg + 50 mg. Jeśli stosuje się tabl. leku złożonego o mocy 12,5 mg + 50 mg, leczenie można rozpocząć od jednej tabletki, podawanej 3 lub 4 razy na dobę. Schemat ten może nie zapewnić optymalnej dawki karbidopy na dobę, wymaganej przez wielu pacjentów. Dawkę można zwiększać o 1 tabl. codziennie lub co drugi dzień, aż do uzyskania całkowitej dawki 8 tabl. (2 tabl. 4 razy na dobę). Reakcję na lek obserwowano po upływie jednej doby, a niekiedy już po podaniu jednej dawki. W pełni skuteczną dawkę uzyskuje się w ciągu 7 dni leczenia, w porównaniu z tygodniami lub nawet miesiącami w przypadku stosowania lewodopy w monoterapii. Leczenie podtrzymujące: w celu optymalnego hamowania obwodowej dopa-dekarboksylacji lewodopy należy stosować co najmniej od 70 mg do 100 mg karbidopy na dobę. W razie konieczności, dawkę leku złożonego 25 mg + 100 mg można zwiększać o 1 tabl. na dobę lub co drugi dzień, do maksymalnie 8 tabl. na dobę. Jeśli konieczne jest zastosowanie większej dawki lewodopy, lek złożony należy zastąpić tabletkami o mocy 25 mg + 250 mg, podawanymi 3 lub 4 razy na dobę. W razie konieczności, dawkę leku złożonego o mocy 25 mg + 250 mg można zwiększać o 1 tabl. codziennie lub co drugi dzień, aż do osiągnięcia maksymalnej dawki 8 tabletek na dobę. Doświadczenie dotyczące podawania całkowitej dawki dobowej większej niż 200 mg karbidopy jest ograniczone. Przerwanie leczenia: jeśli konieczne jest czasowe przerwanie leczenia lekiem złożonym, np. przed znieczuleniem, należy wrócić do stosowania zwykłej dawki dobowej, gdy tylko będzie możliwe przyjmowanie leku w postaci doustnej. Szczególne grupy pacjentów. Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności u dzieci, z tego względu nie zaleca się stosowania leku złożonego u dzieci w wieku poniżej 18 lat.

Skład

1 tabl. zawiera 25 mg karbidopy i 250 mg lewodopy.

Działanie

Lek przeciwparkinsonowski - połączenie lewodopy (prekursor dopaminy) oraz karbidopy (inhibitor dekarboksylazy o działaniu obwodowym). Działanie karbidopy hamujące dekarboksylazę ograniczone jest do tkanek pozamózgowych, dzięki podawaniu karbidopy wraz z lewodopą, więcej lewodopy może dotrzeć do mózgu. Podczas jednoczesnego podawania karbidopy z lewodopą, stężenie lewodopy w osoczu było większe niż po podaniu takiej samej dawki lewodopy w monoterapii, podczas gdy stężenia w osoczu dwóch głównych metabolitów lewodopy, dopaminy i kwasu homowanilinowego, były znacznie zmniejszone. Odpowiedź na leczenie obserwowano w ciągu jednego dnia, niekiedy już po podaniu jednej dawki. Pełne działanie terapeutyczne osiąga się zwykle w ciągu 7 dni. T_0,5 lewodopy w osoczu wynosi około 50 minut. Jednoczesne podanie karbidopy i lewodopy wydłuża T_0,5 lewodopy do około 1,5 h. Lewodopa szybko wchłania się z przewodu pokarmowego i podlega intensywnemu metabolizmowi. Możliwe jest powstanie ponad 30 metabolitów, jednakże, jest ona metabolizowana głównie do dopaminy, adrenaliny (epinefryny) oraz noradrenaliny (norepinefryny), a następnie do kwasu dihydroksyfenylooctowego, kwasu homowanilinowego i kwasu wanilinomigdałowego. W osoczu i płynie mózgowo-rdzeniowym występuje 3-O-metylodopa, jej znaczenie nie jest znane. W moczu, 80-90% metabolitów to kwasy fenylokarboksylowe, głównie kwas homowanilinowy. 

Interakcje

Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli podczas leczenia lekiem złożonym zawierającym karbidopę z lewodopą stosowane są jednocześnie wymienione poniżej leki. Przeciwskazane jest stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy u pacjentów leczonych lekiem złożonym zawierającym karbidopę z lewodopą. W rzadkich przypadkach, stosowanie leku złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą jednocześnie z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi wiązało się z wystąpieniem działań niepożądanych, takich jak nadciśnienie tętnicze i zaburzenia ruchów. U pacjentów przyjmujących niektóre leki przeciwnadciśnieniowe dodanie leku złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą powodowało wystąpienie objawowego niedociśnienia ortostatycznego. Dlatego, na początku leczenia lekiem złożonym zawierającym karbidopę z lewodopą może być konieczne dostosowanie dawki leku przeciwnadciśnieniowego. Badania wykazały, że jednoczesne stosowanie siarczanu lub glukonianiu żelaza oraz karbidopy i (lub) lewodopy, może zmniejszać biodostępność karbidopy i (lub) lewodopy. Z tego względu, odstęp pomiędzy przyjmowaniem karbidopy i (lub) lewodopy oraz preparatów żelaza powinien być możliwie jak najdłuższy. Leki przeciwcholinergiczne mogą działać synergistycznie w stosunku do lewodopy, zmniejszając drżenie. Jednakże, jednoczesne stosowanie tych leków może nasilać nieprawidłowe ruchy mimowolne. Leki przeciwcholinergiczne mogą zmniejszać skuteczność lewodopy przez opóźnianie jej wchłaniania. Konieczne może być dostosowanie dawki leku złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą. Inhibitory COMT (katecholo-O-metylotransferazy), stosowane jednocześnie z lekiem złożonym zawierającym karbidopę z lewodopą mogą zwiększać jego biodostępność. Konieczne może być dostosowanie dawki leki złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą. Antagoniści receptorów dopaminowych D2 (np. pochodne fenotiazyny, butyrofenonu i rysperydonu) oraz izoniazyd mogą zmniejszać działanie terapeutyczne lewodopy. Dodatkowo, stwierdzono, że fenytoina i papaweryna mogą znieść korzystne działanie lewodopy w leczeniu choroby Parkinsona. Należy uważnie obserwować, czy u pacjentów przyjmujących wymienione leki razem z lekiem złożonym zawierającym karbidopę z lewodopą nie zmniejszyła się odpowiedź na leczenie. Lek złożony można stosować u pacjentów z parkinsonizmem przyjmujących preparaty witaminowe zawierające chlorowodorek pirydoksyny (witamina B6). Amantadyna działa synergicznie w stosunku do lewodopy i może nasilać jej działania niepożądane. Konieczne może być dostosowanie dawki leku złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą. Symatykomimetyki mogą nasilać działania niepożądane lewodopy na układ krążenia. Nie zaleca się stosowania leku złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą razem z lekami zmniejszającymi stężenie dopaminy (np. rezerpina i tetrabenazyną) lub z innymi lekami zmniejszającymi rezerwy monoamin. Jednoczesne podawanie selegiliny i lewodopy z karbidopą może powodować ciężkie niedociśnienie ortostatyczne, która nie występuje podczas stosowania samej lewodopy z karbidopą. Ze względu na konkurencyjne działanie lewodopy z pewnymi aminokwasami, dieta bogatobiałkowa może powodować zmniejszenie jej wchłaniania.

Środki ostrożności

Lek złożony zawierający karbidopę z lewodopą nie jest zalecany do leczenia polekowych objawów pozapiramidowych. Podobnie jak lewodopa, lek złożony zawierający karbidopę z lewodopą może powodować pojawienie się ruchów mimowolnych i zaburzeń psychicznych. Reakcje te związane są ze zwiększeniem ilości dopaminy w mózgu na skutek podawania lewodopy. Stosowanie leku złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą może powodować nawrót tych zaburzeń. Może być konieczne zmniejszenie jego dawki. Wszystkich pacjentów należy uważnie obserwować w celu wykrycia zaburzeń psychicznych, wczesnych objawów depresji ze skłonnościami samobójczymi. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z psychozą w wywiadzie lub występującą obecnie. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leków psychotropowych i leku złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą. Lek złożony zawierający karbidopę z lewodopą należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkimi chorobami układu krążenia lub oddechowego, z astmą oskrzelową, chorobami nerek, wątroby lub układu wewnątrzwydzielniczego, chorobą wrzodową w wywiadzie (możliwość krwawień z górnego odcinka przewodu pokarmowego) lub drgawkami w wywiadzie. Tak jak w przypadku lewodopy, należy zachować ostrożność podczas stosowania leku złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą u pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego, u których utrzymują się zaburzenia rytmu serca pochodzenia przedsionkowego, węzłowego lub komorowego. U takich pacjentów należy monitorować czynność serca, szczególnie na początku leczenia i podczas dostosowywania dawki. Lek złożony zawierający karbidopę z lewodopą może być stosowany u pacjentów z przewlekłą jaskrą z szerokim kątem przesączania, pod warunkiem, że ciśnienie wewnątrzgałkowe jest dobrze kontrolowane, a pacjent w trakcie leczenia jest stale monitorowany w celu wykrycia ewentualnych zaburzeń. Po nagłym odstawieniu leków stosowanych w leczeniu parkinsonizmu obserwowano zespół objawów, podobnych jak w przypadku złośliwego zespołu neuroleptycznego, w tym: sztywność mięśni, zwiększenie temperatury ciała, zaburzenia psychiczne oraz zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej w surowicy. Z tego względu, należy uważnie obserwować pacjentów, u których nagle zmniejszono dawki lub odstawiono lek złożony zawierający karbidopę z lewodopą, szczególnie jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie leki neuroleptyczne. Senność w ciągu dnia i epizody nagłego zasypiania: podczas leczenia lewodopą obserwowano senność i epizody nagłego zasypiania. Istnieją bardzo rzadkie doniesienia o nagłym zasypianiu podczas codziennych aktywności, w pewnych przypadkach nieświadomie i bez objawów zwiastunowych. Należy poinformować pacjentów o możliwości wystąpienia takich objawów i zalecić zachowanie szczególnej ostrożności podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn w trakcie leczenia lewodopą. Pacjenci, którzy odczuwają senność i (lub) u których występują epizody nagłego zasypiania, muszą wystrzegać się prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Tak jak w przypadku lewodopy, podczas długotrwałego leczenia zaleca się dokonywanie okresowej oceny czynności wątroby, układu krwiotwórczego, układu krążenia i nerek. U pacjentów, u których istnieje konieczność przeprowadzenia znieczulenia ogólnego, lek złożony zawierający karbidopę z lewodopą można podawać tak długo, jak długo pacjent może przyjmować doustnie płyny i leki. Jeśli leczenie zostanie przerwane, zwykłą dawkę dobową można podać wkrótce po tym, jak pacjent będzie mógł przyjmować leki doustnie. Czerniak: badania epidemiologiczne wykazały, że u pacjentów z chorobą Parkinsona ryzyko rozwoju czerniaka jest większe (od 2 do około 6 razy) niż w populacji ogólnej. Nie wyjaśniono, czy ryzyko to wynika z samej choroby Parkinsona lub innych czynników, takich jak działanie leków stosowanych w leczeniu choroby Parkinsona, z tego względu pacjentom otrzymującym lek złożony zawierający karbidopę z lewodopą oraz ich opiekunom należy doradzić systematyczne kontrolowanie skóry, czy nie wystąpiły na niej zmiany wskazujące na rozwój czerniaka. Najlepszym rozwiązaniem byłoby okresowe kontrolowanie skóry przez osobę wykwalifikowaną (np. przez dermatologa). Zespół dysregulacji dopaminowej (DDS) jest uzależnieniem prowadzącym do nadmiernego stosowania preparatu, obserwowanym u niektórych pacjentów leczonych karbidopą z lewodopą. Przed rozpoczęciem leczenia należy ostrzec pacjenta i jego opiekunów o ryzyku DDS. Zaburzenia kontroli impulsów: pacjentów należy regularnie kontrolować, czy nie rozwijają się u nich zaburzenia kontroli impulsów. Pacjentów i ich opiekunów należy poinformować o możliwości wystąpienia behawioralnych objawów zaburzeń kontroli impulsów (takich jak patologiczna skłonność do hazardu, zwiększenie libido, nadmierna aktywność seksualna, kompulsywne wydawanie pieniędzy lub robienie zakupów, napadowe lub kompulsywne objadanie się) u pacjentów leczonych agonistami dopaminy i (lub) innymi lekami dopaminergicznymi zawierającymi lewodopę, takich jak lek złożony zawierający karbidopę z lewodopą, w takich przypadkach zaleca się zweryfikowanie stosowanego leczenia. Niedociśnienie ortostatyczne: lek złożony zawierający karbidopę z lewodopą może powodować niedociśnienie ortostatyczne, należy zachować ostrożność podczas podawania leku złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą pacjentom przyjmującym inne preparaty, które mogą powodować niedociśnienie ortostatyczne. Substancje pomocnicze. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Ciąża i laktacja

Wprawdzie nieznany jest wpływ leku złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą na ciążę u ludzi, ale w doświadczeniach na zwierzętach zarówno lewodopa, jak i jej połączenie z karbidopą wywoływały zaburzenia budowy szkieletu i narządów wewnętrznych u królików. Dlatego stosowanie leku złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą u kobiet w wieku rozrodczym wymaga rozważenia potencjalnych korzyści dla zdrowia matki wobec ryzyka związanego z przyjmowaniem leku dla dziecka. Nie wiadomo, czy karbidopa przenika do mleka ludzkiego. W badaniu z udziałem jednej kobiety z chorobą Parkinsona, która karmiła piersią, stwierdzono przenikanie lewodopy do mleka ludzkiego. Ze względu na to, że wiele leków przenika do mleka ludzkiego i ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych u niemowląt, decyzję o przerwaniu karmieniu piersią lub przerwaniu stosowania leku złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą należy podjąć po uwzględnieniu korzyści z leczenia dla matki. W badaniach przedklinicznych z karbidopą podawaną w monoterapii lub w połączeniu z lewodopą nie zaobserwowano działań niepożądanych dotyczących płodności.  

Działania niepożądane

Inne działania zgłaszane w badaniach klinicznych lub praktyce klinicznej. Bardzo często: zakażenia układu moczowego, zaburzenia ruchowe (takie, jak ruchy przypominające pląsawicę), zaburzenia napięcia mięśni i inne ruchy kompulsywne. Często: utrata apetytu, omamy, depresja, która może obejmować skłonności samobójcze, dezorientacja, nietypowe sny, epizody spowolnienia ruchowego (efekt włączenia-wyłączenia „on-off”) zawroty głowy, zaburzenia czucia, senność obejmująca w rzadkich przypadkach nadmierną senność w ciągu dnia i epizody nagłego zasypiania, kołatanie serca, działanie ortostatyczne, takie jak epizody zmniejszenia ciśnienia tętniczego krwi, duszność, nudności, wymioty, biegunka, ból w klatce piersiowej. Niezbyt często: pobudzenie, omdlenia, pokrzywka, skurcze mięśni. Rzadko: leukopenia, niedokrwistość hemolityczna i niehemolityczna, trombocytopenia, agranulocytoza. Inne działania niepożądane obserwowane w związku z leczeniem lewodopą lub leczeniem skojarzonym karbidopy z lewodopą, które mogą być związane z leczeniem lekiem złożonym zawierającym karbidopę z lewodopą. Czerniak; bezsenność, uczucie lęku, euforia, dezorientacja, bruksizm; zespół dysregulacji dopaminowej (DDS) jest uzależnieniem obserwowanym u niektórych pacjentów leczonych karbidopą z lewodopą, pacjenci, u których występuje powyższe zaburzenie wykazują zaburzenie kompulsywne związane z przyjmowaniem większych niż zalecane do opanowania objawów motorycznych dawek leku dopaminergicznego, co może w niektórych przypadkach wywoływać ciężkie dyskinezy; zaburzenia kontroli impulsów: patologiczna skłonność do gier hazardowych, zwiększenie popędu płciowego (libido), zwiększenie aktywności seksualnej, kompulsywne wydawanie pieniędzy lub kupowanie, napadowe objadanie się oraz jedzenie kompulsywne, mogą wystąpić u pacjentów leczonych przy użyciu agonistów dopaminy i (lub) innych leków dopaminergicznych zawierających lewodopę, w tym leku złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą; zaburzenia czujności, pobudzenie, gorzki smak w ustach, osłabienie, ból głowy, aktywacja utajonego zespołu Hornera, ataksja, nasilone drżenie rąk, drętwienie; podwójne widzenie, niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, skurcze mięśni oczu, kurcz powiek; uderzenia gorąca, nagłe zaczerwienienie; chrypka, zmiany rytmu oddychania, czkawka; suchość błony śluzowej jamy ustnej, ślinotok, trudności z przełykaniem, ból w jamie brzusznej i inne objawy ze strony układu pokarmowego, zaparcia, wzdęcia, dolegliwości w górnej części brzucha, piekący ból języka, nadmierna potliwość, skurcze mięśni, szczękościsk, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu, priapizm, astenia, złe samopoczucie, obrzęki, osłabienie, zmęczenie, trudności z chodzeniem; zwiększenie lub zmiejszenie masy ciała; u pacjentów otrzymujących leczenie skojarzone karbidopą i lewodopą obserwowano zmiany wyników badań laboratoryjnych, dlatego mogą one wystąpić również podczas stosowania leku złożonego zawierającego karbidopę z lewodopą, obejmują one zwiększone wartości wyników badań czynnościowych wątroby, takich jak aktywność fosfatazy alkalicznej, AspAT i AlAT, dehydrogenazy mleczanowej, stężenie bilirubiny i mocznika we krwi, stężenie kreatyniny i moczanów oraz dodatni test Coombsa, zmniejszone stężenie hemoglobiny i hematokrytu, zwiększone stężenie glukozy w surowicy krwi, a także obecność białych krwinek, bakterii i krwi w moczu, fałszywie dodatni wynik badań z użyciem wskaźnika na obecność ketonów w moczu. Reakcji tej nie zmienia gotowanie próbki moczu. Stosowanie metod oksydazy glukozy może dać fałszywie ujemne wyniki na cukromocz. Skłonność do upadków. 

Pozostałe informacje

Lek złożony zawierający karbidopę z lewodopą może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i senność, które mogą wpływać na zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjentom, u których podczas stosowania lewodopy u których występuje senność i (lub) epizody nagłego zasypiania, muszą być poinformowani o powstrzymaniu się od prowadzenia pojazdów lub wykonywania czynności, podczas których zaburzenie czujności mogłoby stanowić zagrożenie dla nich samych lub dla innych osób (np. podczas obsługi maszyn) i prowadzić do poważnych obrażeń ciała lub śmierci, dopóki epizody nagłego zasypiania i senność nie ustąpią. U pacjentów otrzymujących leczenie lekiem złożonym obserwowano zmiany wyników badań laboratoryjnych, obejmują one zwiększone wartości wyników badań czynnościowych wątroby, takich jak aktywność fosfatazy alkalicznej, AspAT i AlAT, dehydrogenazy mleczanowej, stężenie bilirubiny i mocznika we krwi, stężenie kreatyniny i moczanów oraz dodatni test Coombsa. Obserwowano również zmniejszone stężenie hemoglobiny i hematokrytu, zwiększone stężenie glukozy w surowicy krwi, a także obecność białych krwinek, bakterii i krwi w moczu. Leki, zawierające karbidopę i lewodopę mogą powodować fałszywie dodatni wynik badań z użyciem wskaźnika na obecność ketonów w moczu. Reakcji tej nie zmienia gotowanie próbki moczu. Stosowanie metod oksydazy glukozy może dać fałszywie ujemne wyniki na cukromocz.