Septogard - baza leków

Wskazania

Miejscowo działający środek o działaniu przeciwbólowym i przeciwzapalnym do łagodzenia bolesnych stanów zapalnych w jamie ustnej i gardle: w stanach pourazowych - zapalenie gardła po tonsillektomii lub zastosowaniu zgłębnika nosowo-żołądkowego; w stanach zapalnych - zapaleniu gardła, aftowym owrzodzeniu i owrzodzeniu jamy ustnej spowodowanym radioterapią; w stomatologii - do użytku po zabiegach stomatologicznych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli i osoby w podeszłym wieku: do łagodzenia bólu płukać jamę ustną lub gardło używając 15 ml preparatu (ok. 1 łyżki stołowej) co 1,5-3 h. Leczenie ciągłe nie powinno trwać dłużej niż 7 dni, chyba, że lekarz zadecyduje inaczej. Nie stosować u dzieci w wieku 12 lat lub poniżej. Sposób podania. Płukać jamę ustną i (lub) gardło. Po użyciu roztwór usunąć z jamy ustnej. Lek należy na ogół stosować w postaci nierozcieńczonej, jednak jeśli występuje pieczenie, można go rozcieńczać wodą.

Skład

1 ml roztworu zawiera 1,5 mg chlorowodorku benzydaminy. 1 dawka 15 ml zawiera 22,5 mg chlorowodorku benzydaminy. Preparat zawiera etanol (96%) i parahydroksybenzoesan metylu (E218).

Działanie

Pochodna indazolu. Benzydamina ma właściwości fizykochemiczne i działanie farmakologiczne, które różnią się od właściwości NLPZ typu kwasu acetylosalicylowego. Benzydamina jest słabą zasadą. Ponadto, benzydamina jest słabym inhibitorem syntezy prostaglandyn. Działa głównie poprzez hamowanie syntezy prozapalnych cytokin, w tym czynnika martwicy nowotworów-alfa (TNF-α) i interleukiny-1β (IL-1β), bez znaczącego wpływu na inne cytokiny prozapalne (IL-6 i 8) lub przeciwzapalne (IL-10, antagonista receptora IL-1). Podejrzewa się inne mechanizmy działania, w tym hamowanie wybuchu tlenowego neutrofili, jak również stabilizację błony, na co wskazuje hamowanie degranulacji neutrofili i stabilizacja lizosomów. Działanie miejscowo znieczulające substancji wiąże się z oddziaływaniem na kanały kationowe. Benzydamina działa specyficznie na miejscowe mechanizmy stanu zapalnego, takie jak ból, obrzęk lub ziarniniak. Stosowana miejscowo wykazuje działanie przeciwzapalne, zmniejszając obrzękoraz powstawanie wysięku i ziarniniaka. Ponadto wykazuje właściwości przeciwbólowe, jeśli ból jest spowodowany stanem zapalnym, oraz działanie miejscowo znieczulające. Benzydamina słabo wpływa na gorączkę, która jest wskaźnikiem czynnościowej reakcji ogólnoustrojowej. Doustne dawki benzydaminy są dobrze wchłaniane osiągając dość szybko najwyższe stężenie w osoczu. Okres półtrwania wynosi około 13 h. Lek wiąże się z białkami osocza w stopniu nie przekraczającym 20%.

Środki ostrożności

Stosowanie benzydaminy nie jest wskazane u pacjentów z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy lub inne NLPZ. Należy unikać kontaktu z oczami. Preparat zawiera parahydroksybenzoesan metylu, który może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego). Ponadto lek zawiera 10,1% obj. etanolu (alkoholu), tj. do 1,2 g na dawkę, co odpowiada 30 ml piwa lub 12,5 ml wina - jest szkodliwy dla osób z chorobą alkoholową. Należy wziąć to pod uwagę podczas stosowania u kobiet w ciąży lub karmiących piersią, dzieci i grup wysokiego ryzyka, takich jak pacjenci z chorobą wątroby lub padaczką.

Ciąża i laktacja

Preparat nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że stan kliniczny kobiety wymaga leczenia chlorowodorkiem benzydaminy. Nie wiadomo, czy chlorowodorek benzydaminy lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Lek nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią, chyba że lekarz zaleci inaczej. Badania nie wykazały działania teratogennego. Nie wiadomo, czy leczenie preparatem wpływa szkodliwie na płodność u ludzi.

Działania niepożądane

Najczęstsze działania niepożądane to drętwienie i uczucie pieczenia w jamie ustnej. Niezbyt często: drętwienie ust (hipoestezja) i uczucie pieczenia błony śluzowej w jamie ustnej (ból jamy ustnej). Bardzo rzadko: skurcz krtani lub skurcz oskrzeli, świąd, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości na światło i wysypka. Częstość nieznana: obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna (która potencjalnie może zagrażać życiu), reakcje nadwrażliwości. Parahydroksybenzoesan metylu może powodować reakcje alergiczne (możliwe reakcje typu późnego).

Pozostałe informacje

Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.