Xylometazolin APTEO MED - baza leków

Wskazania

Nadmierne przekrwienie błony śluzowej nosa występujące w przebiegu przeziębienia, kataru siennego, alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa, zapalenia zatok. Lek ułatwia odpływ wydzieliny z zapalnie zmienionych zatok przynosowych. Dzięki zmniejszaniu przekrwienia błony śluzowej jamy nosowo-gardłowej może być stosowany wspomagająco w zapaleniu ucha środkowego. Lek ułatwia wziernikowanie nosa. Preparat jest przeznaczony do stosowania u dorosłych i młodzieży >12 lat.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na chlorowodorek ksylometazoliny lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Leku nie należy stosować u pacjentów po zabiegach chirurgicznych prowadzonych drogą przeznosową, takich jak np. przezklinowe usunięcie przysadki, i po zabiegach chirurgicznych przebiegających z odsłonięciem opony twardej. Jaskra z wąskim kątem przesączania. Wysychające zapalenie błony śluzowej nosa lub zanikowe zapalenie błony śluzowej nosa.

Dawkowanie

Donosowo. Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat: 2 do 4 kropli roztworu do każdego otworu nosowego 3 razy na dobę. Nie należy stosować więcej niż 3 dawki preparatu do każdego otworu nosowego na dobę. Leku nie należy stosować dłużej niż przez 7 kolejnych dni; dłuższe lub zbyt częste stosowanie może spowodować nawrót objawów i (lub) zanik błony śluzowej nosa. Nie należy przekraczać zalecanej dawki. Leku nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Sposób podania. Zaleca się, aby ostatnią dawkę przyjąć bezpośrednio przed snem. W celu uniknięcia szerzenia się zakażenia opakowanie leku powinno być stosowane tylko przez jednego pacjenta.

Skład

1 ml roztworu zawiera 1 mg chlorowodorku ksylometazoliny, co odpowiada 0,024 – 0,032 mg chlorowodorku ksylometazoliny/kroplę roztworu (0,028 ± 15%). Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy.

Działanie

Ksylometazolina jest sympatykomimetykiem działającym na receptory alfa-adrenergicze w błonie śluzowej nosa. Podana donosowo zmniejsza przekrwienie błony śluzowej nosa poprzez zwężenie naczyń krwionośnych błony śluzowej nosa oraz sąsiadującej części gardła. Zmniejsza również objawy związane z nadmiernym wydzielaniem śluzu i ułatwia odpływ zablokowanej wydzieliny. Zmniejszenie przekrwienia błony śluzowej nosa umożliwia łatwiejsze oddychanie pacjentom, u których występuje uczucie zatkania nosa. Działanie leku rozpoczyna się w ciągu 2 minut po podaniu i utrzymuje się do 10 h. Lek nie zaburza czynności rzęsek. Badania in vitro wykazały, że ksylometazolina zmniejsza aktywność zakaźną niektórych serotypów ludzkich rinowirusów związanych z przeziębieniem, takich jak HRV-14 i HRV-16; kliniczne znaczenie tych obserwacji nie jest znane. Po donosowym podaniu ksylometazoliny u ludzi jej stężenie w osoczu było bardzo małe i znajdowało się blisko granicy wykrywalności.

Interakcje

Ksylometazolina może nasilać działanie inhibitorów monoaminooksydazy i może wywoływać przełom nadciśnieniowy. Nie zaleca się stosowania ksylometazoliny u pacjentów, którzy przyjmują obecnie inhibitory IMAO lub przyjmowali takie leki w ciągu ostatnich 2 tygodni. Stosowanie trój- lub czteropierścieniowych leków przeciwdepresyjnych jednocześnie z lekami sympatykomimetycznymi może prowadzić do zwiększenia sympatykomimetycznego działania ksylometazoliny i dlatego nie jest zalecane.

Środki ostrożności

Lek należy podawać ze szczególną ostrożnością pacjentom z nadwrażliwością na substancje adrenomimetyczne objawiającą się bezsennością, drżeniem, zawrotami głowy, zaburzeniami rytmu serca i podwyższonym ciśnieniem tętniczym. Ostrożnie stosować u pacjentów: z nadciśnieniem tętniczym, chorobami układu krążenia, z nadczynnością tarczycy, cukrzycą, guzem chromochłonnym, z rozrostem gruczołu krokowego, stosujących inhibitory monoaminooksydazy (IMAO) obecnie lub w ciągu ostatnich 2 tygodni. Pacjenci z zespołem długiego odstępu QT leczeni ksylometazoliną mogą być w większym stopniu narażeni na ciężkie arytmie komorowe. Preparat zawiera chlorek benzalkoniowy, który może powodować podrażnienie błony śluzowej.

Ciąża i laktacja

Lek potencjalnie działa ogólnoustrojowo, obkurczając naczynia krwionośne, dlatego nie należy go stosować w czasie ciąży. Nie ma doniesień na temat występowania działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią przez matki stosujące ksylometazolinę. Nie wiadomo, czy ksylometazolina przenika do mleka kobiecego, dlatego należy zachować ostrożność w przypadku zalecania preparatu kobietom karmiącym piersią. W okresie karmienia piersią lek może być stosowany wyłącznie po konsultacji z lekarzem. Brak wystarczających danych dotyczących wpływu leku na płodność oraz brak danych z badań na zwierzętach. Ze względu na bardzo małą ekspozycję ogólnoustrojową na chlorowodorek ksylometazoliny jego wpływ na płodność jest bardzo mało prawdopodobny.

Działania niepożądane

Często: ból głowy, suchość błony śluzowej nosa, uczucie dyskomfortu w nosie, pieczenie, nudności, pieczenie w miejscu podania. Niezbyt często: krwawienie z nosa. Bardzo rzadko: reakcje nadwrażliwości (obrzęk naczynioruchowy, wysypka, świąd), przemijające zaburzenia widzenia, nieregularne bicie serca, zwiększona częstość bicia serca.

Pozostałe informacje

Lek stosowany w zalecanych dawkach nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.