Smecta - baza leków

Wskazania

Leczenie ostrej biegunki u dzieci w wieku powyżej 2 lat w połączeniu ze stosowaniem doustnego płynu nawadniającego oraz ostrej biegunki u dorosłych. Leczenie objawowe przewlekłej biegunki czynnościowej u dorosłych.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Dawkowanie

Doustnie. Leczenie ostrej biegunki. Dzieci w wieku powyżej 2 lat: 2 saszetki na dobę. Na początku epizodu ostrej biegunki można podwoić dawkę (tj. podać do 4 saszetek na dobę). Dorośli: zazwyczaj dawka wynosi 3 saszetki na dobę. Na początku epizodu ostrej biegunki można podwoić dawkę (tj. podać do 6 saszetek na dobę). Leczenie objawowe przewlekłej biegunki czynnościowej. Dorośli: zazwyczaj dawka wynosi 3 saszetki na dobę. Nie zaleca się długotrwałego ani częstego stosowania preparatu bez konsultacji z lekarzem. Sposób podania. Bezpośrednio przed podaniem zawartość saszetki należy wymieszać aż do uzyskania zawiesiny. Dzieci w wieku powyżej 2 lat: zawartość saszetki można rozpuścić w butelce z 50 ml wody i podawać małymi porcjami w ciągu dnia; można ją również wymieszać z pokarmami półpłynnymi: bulionem, gotowanymi owocami, przecierami, gotowymi daniami dla dzieci. Dorośli: zawartość saszetki można rozpuścić w połowie szklanki wody.

Skład

1 saszetka zawiera 3 g diosmektytu w postaci glinokrzemianu. Preparat zawiera glukozę i sacharozę.

Działanie

Wykazano, że diosmektyt adsorbuje gazy jelitowe u dorosłych; przywraca prawidłową przepuszczalność błony śluzowej (dane z badania klinicznego u dzieci z nieżytem żołądkowo-jelitowym). Ze względu na strukturę warstwową i dużą lepkość, produkt leczniczy Smecta wykazuje silne właściwości powlekające błonę śluzową przewodu pokarmowego. Badania toksykologiczno-farmakologiczne potwierdzają, że diosmektyt stabilizuje warstwę śluzu i chroni komórki błony śluzowej przed czynnikami drażniącymi, takimi jak m.in. kwas solny i sole kwasów żółciowych; wykazuje silne właściwości adsorpcyjne w stosunku do enterotoksyn, bakterii i wirusów; wzmacnia barierę tworzoną przez błonę śluzową jelita. Diosmektyt przywraca ciągłość bariery nabłonkowej zaburzoną przez cytokinę prozapalną TNF-α (mającą udział w wielu chorobach jelit, takich jak biegunka infekcyjna, choroby zapalne jelit, alergie pokarmowe). Po przyjęciu lek pozostaje w okolicy nabłonka od strony światła jelita (nie ulega wchłanianiu ani metabolizmowi). Diosmektyt jest wydalany z kałem drogą naturalnego pasażu jelitowego.

Interakcje

Ze względu na właściwości adsorpcyjne, preparat może mieć niekorzystny wpływ na szybkość i (lub) stopień wchłaniania innych leków. Z tego powodu nie należy podawać żadnych innych leków w tym samym czasie co preparat. Zaleca się 2 h przerwę między przyjmowaniem preparatu a innymi lekami.

Środki ostrożności

U osłabionych pacjentów oraz u dzieci należy zawsze zapewnić odpowiednie nawodnienie przy użyciu doustnych płynów nawadniających (ORS) lub nawadnianie dożylne dostosowane do stopnia nasilenia biegunki, wieku i stanu klinicznego pacjenta. Nie należy stosować preparatu u niemowląt i dzieci w wieku do 2 lat. Leczeniem referencyjnym jest doustny płyn nawadniający (ORS). U dzieci w wieku powyżej 2 lat lek powinien być stosowany w leczeniu ostrych biegunek w połączeniu z doustnym płynem nawadniającym (ORS). Przewlekłe stosowanie preparatu jest niewskazane. U dorosłych, przewlekłe stosowanie leku należy skonsultować z lekarzem. Należy zachować ostrożność stosując diosmektyt u pacjentów z ciężkimi przewlekłymi zaparciami w wywiadzie. Preparat zawiera glukozę i sacharozę (1 saszetka zawiera 0,679 g glukozy i 0,27 g sacharozy) - należy wziąć to pod uwagę u pacjentów z cukrzycą. Leku nie należy stosować u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Ciąża i laktacja

Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane (mniej niż 300 przypadków) dotyczących stosowania preparatu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach dotyczące szkodliwego wpływu na reprodukcję (toksyczności reprodukcyjnej) są niewystarczające. Lek nie jest zalecany do stosowania podczas ciąży. Dane dotyczące stosowania w okresie karmienia piersią są ograniczone - lek nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane

Często: zaparcia. Niezbyt często: wysypka, pokrzywka. Rzadko: pokrzywka. Częstość nieznana: obrzęk naczynioruchowy, świąd, reakcje nadwrażliwości.

Pozostałe informacje

Nie przeprowadzono żadnych badań na ten temat, jednak nie należy spodziewać się wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.