Pariet™ - baza leków

Wskazania

Czynny wrzód dwunastnicy. Czynny łagodny wrzód żołądka. Refluks żołądkowo-przełykowy z występowaniem nadżerek lub wrzodów. Długotrwałe leczenie refluksu żołądkowo-przełykowego. Lek można stosować doraźnie (na żądanie) w przypadku wystąpienia dolegliwości związanych z refluksem żołądkowo-przełykowym. Choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy współistniejąca z zakażeniem Helicobacter pylori.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na sól sodową rabeprazolu, benzimidazole lub pozostałe składniki preparatu. Ciąża i okres karmienia piersią.

Dawkowanie

Doustnie, dorośli. Czynny wrzód dwunastnicy i czynny łagodny wrzód żołądka: 20 mg raz na dobę. Wyleczenie czynnego wrzodu dwunastnicy następuje zazwyczaj w ciągu 4 tyg., w razie konieczności leczenie można przedłużyć o kolejne 4 tyg. Wyleczenie czynnego wrzodu żołądka następuje w ciągu 6 tyg., w razie konieczności leczenie można przedłużyć o kolejne 6 tyg. Refluks żołądkowo-przełykowy z występowaniem nadżerek lub wrzodów: 20 mg raz na dobę przez 4-8 tyg. Długotrwałe leczenie refluksu żołądkowo-przełykowego: dawka podtrzymująca wynosi 10-20 mg raz na dobę w zależności od reakcji pacjenta. Doraźne (na żądanie) leczenie w przypadku wystąpienia dolegliwości związanych z refluksem żołądkowo-przełykowym u pacjentów bez zapalenia błony śluzowej przełyku: 10 mg raz na dobę. Zakażenie H. pylori - leczenie eradykacyjne: zalecany schemat dawkowania wynosi 20 mg rabeprazolu 2 razy na dobę + 500 mg klarytromycyny 2 razy na dobę + 1 g amoksycyliny 2 razy na dobę przez 7 dni.
Preparat należy przyjmować rano, przed śniadaniem, tabletki należy połykać w całości.

Skład

1 tabl. dojelitowa zawiera 10 mg lub 20 mg soli sodowej rabeprazolu.

Działanie

Lek hamujący wydzielanie żołądkowe z grupy benzimidazoli. Hamuje wydzielanie kwasu solnego w żołądku poprzez swoiste hamowanie H⁺/K⁺-ATP-azy (pompa protonowa) na powierzchni wydzielniczej komórek okładzinowych żołądka. Zahamowanie to jest zależne od dawki i dotyczy zarówno podstawowego, jak i stymulowanego wydzielania kwasu solnego, niezależnie od bodźca. Rabeprazol nie wykazuje działania cholinolitycznego ani właściwości antagonistycznych w stosunku do receptora H₂. Po doustnym przyjęciu dawki 20 mg początek działania występuje w ciągu godziny. Maksymalny efekt występuje w ciągu 2-4 h. Rabeprazol wiąże się z białkami osocza w około 97%. Około 90% dawki jest wydalane z moczem, pozostała część z kałem.

Interakcje

Rabeprazol nie wykazuje istotnych klinicznie interakcji z innymi lekami metabolizowanymi przez układ CYP450 (warfaryna, fenytoina, teofilina, diazepam). Jednoczesne stosowanie rabeprazolu powoduje zmniejszenie stężenia ketokonazolu we krwi o 33% i zwiększenie o 22% najmniejszych stężeń digoksyny u osób zdrowych.

Środki ostrożności

U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby zaleca się szczególną ostrożność w początkowym okresie stosowania leku. Nie zaleca się stosowania u dzieci - brak doświadczeń dotyczących stosowania leku w tej grupie wiekowej.

Ciąża i laktacja

Stosowanie leku jest przeciwwskazane.

Działania niepożądane

Obserwowane działania niepożądane były na ogół łagodne lub umiarkowane i przemijające. Ze stosowaniem rabeprazolu związane były: ból i zawroty głowy, biegunka, nudności (>5%), zapalenie błony śluzowej nosa, bóle brzucha, osłabienie, wzdęcia z oddawaniem gazów, zapalenie gardła, wymioty, nieswoisty ból lub bóle pleców, objawy grypopodobne, zakażenie, kaszel, zaparcie, bezsenność (2-5%), wysypka skórna, bóle mięśni, ból w klatce piersiowej, suchość w jamie ustnej, niestrawność, nerwowość, senność, zapalenie oskrzeli, zapalenie zatok, dreszcze, kurcze nóg, zakażenia dróg moczowych, bóle stawów, gorączka (<2%). Niemniej jednak jedynie ból głowy, biegunka, bóle brzucha, osłabienie, wzdęcia z oddawaniem gazów, wysypka skórna i suchość w jamie ustnej były związane ze stosowaniem preparatu. Opisywano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Pozostałe informacje

Przed rozpoczęciem leczenia wrzodu żołądka należy wykluczyć nowotworowy charakter zmian.