Dexatussin<sup>®</sup> - baza leków

Wróć do bazy leków
Nazwa skrócona
Dexatussin Junior
produkt leczniczy
Postać, opakowanie i dawka:
syrop, but. 150 ml, 10 mg/5 ml
Substancje czynne:
Dextromethorphan hydrobromide
Podmiot odpowiedzialny:
NUTROPHARMA
Dystrybutor w Polsce: Chemiczno-Farmaceutyczna Spółdzielnia Pracy Espefa
Wskazania

Leczenie objawowe suchego kaszlu różnego pochodzenia (nie związanego z zaleganiem wydzieliny w drogach oddechowych).

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Astma oskrzelowa i inne obturacyjne choroby dróg oddechowych, niewydolność oddechowa lub ryzyko jej wystąpienia, leczenie inhibitorami MAO, ciężka niewydolność wątroby.

Dawkowanie

Doustnie. Dzieci powyżej 12 lat: 30 ml (30 mg), nie przekraczając dawki 120 mg w ciągu doby. Dzieci 9–12 lat: 15 ml (15 mg), nie przekraczając dawki 60 mg w ciągu doby. Dzieci 6–9 lat: 10 ml (10 mg), nie przekraczając dawki 30 mg w ciągu doby. Preparat przeznaczony dla dzieci w wieku od 6 lat. Preparat nie zawiera sacharozy i może być stosowany u dzieci chorych na cukrzycę.

Skład

1 ml syropu zawiera 1 mg bromowodorku dekstrometorfanu. Preparat zawiera benzoesan sodu, sorbitol.

Działanie

Opioidowy lek przeciwkaszlowy, niewywołujący uzależnienia. Lek ten działa ośrodkowo przez hamujący wpływ na ośrodek kaszlu w rdzeniu przedłużonym. W dawkach terapeutycznych nie wpływa jednak na ośrodek oddechowy, nie wywołuje skurczu oskrzeli i nie hamuje czynności nabłonka rzęskowego oskrzeli. Pomimo podobieństwa budowy chemicznej do morfiny nie wykazuje działania przeciwbólowego, a tylko słabe działanie uspokajające i nie powoduje uzależnienia fizycznego. Wykazuje również działanie przeciwdrgawkowe. Siła działania przeciwkaszlowego dekstrometorfanu jest zbliżona do siły działania kodeiny, a objawy niepożądane występują rzadziej. Dekstrometorfan po podaniu doustnym jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego. Pokarm nie wpływa na wchłanianie leku. Początek działania przeciwkaszlowego występuje po ok. 30 min od podania i utrzymuje się przez 5-6 h, u osób w wieku powyżej 60 lat może ulec wydłużeniu. Nie stwierdzono wiązania leku z białkami krwi. Lek jest metabolizowany w wątrobie przez enzymy mikrosomalne do aktywnego metabolitu - dekstrorfanu i nieaktywnych metabolitów, które po sprzęgnięciu z kwasem glukuronowym lub siarkowym są wydalane z moczem. Istnieją bardzo duże różnice osobnicze w metabolizowaniu dekstrometorfanu (przemiana wolna lub bardzo wolna u ok. 15 % populacji).

Interakcje

Podczas jednoczesnego stosowania dekstrometorfanu z inhibitorami MAO może wystąpić pobudzenie, wysoka gorączka, omamy, śpiączka. Jednoczesne stosowanie dekstrometorfanu i innych leków działających hamująco na OUN (leki przeciwhistaminowe, neuroleptyki, opioidowe leki przeciwbólowe i przeciwlękowe) może nasilać działanie tych leków i dekstrometorfanu.

Środki ostrożności

Kaszel jest objawem chorobowym i jeżeli nie ustępuje w ciągu 2-4 dni lub nawraca mimo stosowania leku, choroba przebiega z gorączką, bólem głowy lub wysypką - należy ustalić przyczynę kaszlu i podjąć właściwe leczenie. Leku nie należy stosować podczas występowania kaszlu z odkrztuszaniem wydzieliny, ponieważ może to prowadzić do powikłań spowodowanych zaleganiem wydzieliny w drogach oddechowych. Nie stosować jednocześnie z lekami mukolitycznymi. Lek stosować ostrożnie w przypadku zaburzeń czynności wątroby. Nie należy podawać leku w okresie 14 dni od zaprzestania leczenia inhibitorami monoaminooksydazy (I -MAO). Dekstrometorfan może uwalniać histaminę i z tego względu powinien być stosowany ostrożnie u dzieci z chorobami atopowymi. Preparat zawiera benzoesan sodu, który może powodować reakcje alergiczne. Preparat zawiera sorbitol - nie należy stosować preparatu u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją fruktozy.

Ciąża i laktacja

Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania dekstormetofranu u kobiet w okresie ciąży. Dotychczasowa praktyka kliniczna nie wskazuje jednak, aby dekstrometorfan w zalecanych dawkach działał niekorzystnie na przebieg ciąży. Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Nie wiadomo, czy dekstrometorfan i jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego - dekstrometorfan nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią.

Działania niepożądane

Rzadko: senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, zaparcia, bóle brzucha, skórne reakcje alergiczne. Bardzo rzadko: uzależnienie psychiczne.

Pozostałe informacje

Preparat może powodować senność i zawroty głowy - należy zachować ostrożność podczas wykonywania czynności wymagających pełnej koncentracji i dobrej sprawności (pływanie, jazda na rowerze, obsługiwanie urządzeń mechanicznych).

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się

Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.

Zaloguj się
Wyszukiwarka leków

Dane o lekach dostarcza

Pharmindex