Vinorelbin-Ebewe - baza leków
Wróć do bazy leków- Nazwa skrócona
- Vinorelbin-Ebewe
produkt leczniczy - Postać, opakowanie i dawka:
- konc. do sporz. roztw. do inf., 1 fiolka 5 ml, 50 mg/5 ml
- Substancje czynne:
- Vinorelbine
- Podmiot odpowiedzialny:
-
Ebewe
Dystrybutor w Polsce: Sandoz Polska Sp. z o.o.
Wskazania
Niedrobnokomórkowy rak płuc. Zaawansowany rak piersi z przerzutami.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na winorelbinę lub pozostałe składniki preparatu. Ciężka niewydolność wątroby, niezwiązana z chorobą nowotworową. Ciąża i okres karmienia piersią.
Dawkowanie
Preparat powinien być podawany pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w chemioterapii onkologicznej. Lek podaje się wyłącznie dożylnie, w powolnym wstrzyknięciu bolusowym (5-10 minut) po rozcieńczeniu koncentratu w 20-50 ml roztworu soli fizjologicznej lub w krótkotrwałym wlewie dożylnym (20-30 minut) po rozcieńczeniu koncentratu w 125 ml roztworu soli fizjologicznej. Po zakończeniu wlewu winorelbiny należy zawsze podać dożylnie sól fizjologiczną w celu przepłukania żyły.
Dorośli. Monoterapia: zazwyczaj 25-30 mg/m2 pc./tydzień. W terapii skojarzonej można podawać dawkę jak w monoterapii, przy czym liczba wlewów jest mniejsza - dawkę 25-30 mg/m2 pc. podaje się np. co 3 tyg. w dniu 1. i 5. lub co 3 tyg. w dniu 1. i 8. Maksymalna tolerowana dawka leku w przypadku jednorazowego podania wynosi około 35 mg/m2 pc.; maksymalna dawka leku na daną kurację wynosi 60 mg. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby dawkę leku należy zmniejszyć; u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne zmniejszenie dawki leku.
Skład
1 fiolka zawiera 10 mg lub 50 mg winorelbiny w postaci winianu.
Działanie
Lek przeciwnowotworowy z grupy alkaloidów barwinka. Winorelbina hamuje polimeryzację tubuliny i wiąże się preferencyjnie z mikrotubulami mitotycznymi. Na mikrotubule aksonalne działa tylko w dużych stężeniach. Hamuje mitozę w fazie G2-M, powodując śmierć komórki w interfazie lub w trakcie następnej mitozy. Po dożylnym podaniu winorelbiny w dawce 30 mg/m2 pc. eliminacja leku z osocza przebiega trójfazowo. Biologiczny okres końcowej fazy wynosi powyżej 40 h. Winorelbina jest w dużym stopniu dystrybuowana do tkanek. Wiąże się z białkami osocza w umiarkowanym stopniu (13,5%), a z płytkami krwi w dużym stopniu (78%). Bardzo dobrze przenika do tkanek płuc. Jest wydalana głównie z żółcią, w małym stopniu z moczem.
Interakcje
Jednoczesne stosowanie cisplatyny z winorelbiną nie wpływa na farmakokinetykę winorelbiny.
Środki ostrożności
Brak danych na temat skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci i młodzieży. Winorelbina musi być podawana wyłącznie dożylnie z wielką precyzją w celu uniknięcia wynaczynienia. Dokanałowe podawanie leku jest przeciwwskazane. Leku nie należy podawać jednocześnie z radioterapią, jeśli zakres leczenia napromienianiem obejmuje wątrobę. Jeśli u chorego wystąpią objawy sugerujące zakażenie, należy bezzwłocznie poddać pacjenta badaniom. Należy zachować ostrożność, aby lek nie dostał się do oczu: istnieje ryzyko silnego podrażnienia, a nawet owrzodzenia rogówki w przypadku kontaktu z lekiem rozproszonym pod ciśnieniem.
Ciąża i laktacja
Badania na zwierzętach wykazały, że preparat wykazuje działanie teratogenne i embriotoksyczne oraz powoduje śmierć płodu. Leku nie należy stosować w ciąży. Należy przerwać karmienie piersią przed rozpoczęciem leczenia preparatem.
Działania niepożądane
Mielotoksyczność: neutropenia - największe nasilenie między 5. a 7. dniem po podaniu leku, niedokrwistość, małopłytkowość. Winorelbina może powodować duszność i skurcz oskrzeli, a w rzadkich lub bardzo rzadkich przypadkach miejscowe lub uogólnione reakcje skórne. Zaburzenia czynności obwodowego układu nerwowego (utrata głębokich odruchów ścięgnistych i parestezje, zależne od dawki i ustępujące po zakończeniu leczenia) i autonomicznego układu nerwowego (porażenie jelit powodujące zaparcia i rzadko porażenną niedrożność jelit). Po wielokrotnym podawaniu leku może wystąpić piekący ból w miejscu podania leku oraz miejscowe zapalenie żyły. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: zaparcia, biegunka, nudności i wymioty. Łysienie. Sporadycznie ból szczęki. Rzadko martwica w wyniku wynaczynienia leku.
Pozostałe informacje
W trakcie leczenia - przed każdym podaniem leku, należy regularnie kontrolować obraz morfologiczny krwi. Jeśli liczba neutrofili zmniejszy się do wartości < 2000/mm3 należy przerwać podawanie leku aż do czasu normalizacji tych wartości.
Ten materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.
Zaloguj sięTen materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.
Zaloguj sięTen materiał jest dostępny dla zarejestrowanych użytkowników.
Zaloguj się