Betahistinum 123ratio - baza leków

Wskazania

Choroba Meniere'a, charakteryzująca się następującymi objawami: zawrotami głowy, szumami usznymi, utratą słuchu i nudnościami.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na betahistynę lub pozostałe składniki preparatu. Guz chromochłonny nadnerczy (betahistyna jest syntetycznym analogiem histaminy i może indukować uwalnianie amin katecholowych z guza, powodując ciężkie nadciśnienie tętnicze).

Dawkowanie

Doustnie. Dorośli (w tym osoby w podeszłym wieku): 12-24 mg 2 razy na dobę, przyjmowane podczas posiłku. Dawka może być dostosowana do potrzeb indywidualnego pacjenta. Czasem poprawa stanu pacjenta była zauważana po kilku tygodniach leczenia. Dzieci i młodzież. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności działania betahistyny w postaci tabletek u dzieci i młodzieży w wieku <18 lat z powodu niewystarczających danych.

Skład

1 tabl. zawiera 24 mg dichlorowodorku betahistyny. Lek zawiera laktozę.

Działanie

Betahistyna działa agonistycznie na receptor histaminowy H₁ w obrębie obwodowych naczyń krwionośnych. Nie wyjaśniono mechanizmu działania betahistyny w zespole Meniere'a. Skuteczność betahistyny w leczeniu zawrotów głowy może wynikać z jej zdolności do modyfikowania krążenia w obrębie ucha wewnętrznego lub z bezpośredniego działania na neurony jądra przedsionkowego. Betahistyna całkowicie wchłania się po podaniu doustnym, osiągając C_max ok. 1 h po podaniu na czczo. Wiązanie z białkami osocza jest niewielkie lub nie występuje. Jest metabolizowana w wątrobie do nieaktywnego kwasu 2-pirydylooctowego i wydalana z moczem.

Interakcje

Istnieją doniesienia o interakcji betahistyny z etanolem i z preparatem zawierającym pirymetaminę i dapson, a także o nasilaniu działania betahistyny przez salbutamol. Inhibitory MAO, w tym MAO-B (np. selegilina) hamują metabolizm betahistyny - należy zachować ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania betahistyny i inhibitorów MAO (w tym MAO-B selektywnych). Ponieważ betahistyna jest analogiem histaminy, teoretycznie możliwe są interakcje z preparatami przeciwhistaminowymi.

Środki ostrożności

Ostrożnie stosować u pacjentów: z astmą oskrzelową; z chorobą wrzodową (czynną i w wywiadzie); z pokrzywką, wysypką lub alergicznym nieżytem nosa (ryzyko nasilenia objawów); z ciężkim niedociśnieniem tętniczym; pacjenci powinni być uważnie monitorowani. Ze względu na zawartość laktozy, nie stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża i laktacja

Betahistyna nie powinna być stosowana w ciąży, chyba, że jest to bezwzględnie konieczne. Nie wiadomo, czy betahistyna przenika do mleka kobiecego. W okresie karmienia piersią znaczenie leku dla matki należy ocenić, porównując korzyści z terapii i potencjalne zagrożenia dla dziecka.

Działania niepożądane

Często: ból głowy, nudności, niestrawność. Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości (np. anafilaksja), okazjonalna senność, skórne i podskórne reakcje nadwrażliwości (w szczególności obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wysypka i świąd), łagodne zaburzenia żołądkowe (np. wymioty, ból brzucha, wzdęcia).

Pozostałe informacje

Betahistyna jest wskazana w leczeniu choroby Meniere'a i zawrotów głowy pochodzenia przedsionkowego - obie choroby mogą negatywnie wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Nie stwierdzono wpływu betahistyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn; jednakże w przypadku wystąpienia senności należy unikać wykonywania czynności wymagających koncentracji.